II SA/Rz 1190/10

25 stycznia 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku L. F., o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od całości kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. II SA/Rz 1190/10 Uzasadnienie L. F. po wniesieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargi na postanowienie organu nadzoru budowlanego, zawnioskował o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarga wyżej wymienionego została odrzucona przez Sąd pierwszej instancji ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie (postanowienie WSA z 24 stycznia 2011 r., sygn. II SA/Rz 1190/10). Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym druku PPF, został uzasadniony następującymi względami: w skład gospodarstwa domowego L. F. wchodzi sześć osób. Rodzina posiada dom o pow. 132 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 3,5 ha. Na dochody rodziny składa się emerytura L. F. – 1’704 zł, emerytura B. F. w wysokości 844 zł, oraz wynagrodzenie za pracę K. S. w wysokości 1’900 zł. Strona wnioskująca o prawo pomocy wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu ponieważ cyt. "urzędy nie liczą się z prostym człowiekiem". Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie, zarówno w całości jak i w części. Biorąc pod uwagę treść żądania wyrażonego we wniosku PPF, skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym – zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze względu na tak określone granice, strona zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych, wynagrodzenia adwokackiego), jest niemożliwe z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku. Te przesłanki prawa pomocy zamieszczono w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). Zdaniem rozpoznającego wniosek, strona oraz pozostali członkowie gospodarstwa domowego są wystarczająco zdolni do pokrycia wszelkich wiążących się ze sprawą opłat i wydatków sądowych oraz do pokrycia wynagrodzenia adwokackiego. Członkowie gospodarstwa domowego posiadają dochody w stałej wysokości, podstawowych środków żywnościowych dostarcza gospodarstwo rolne. Dom o pow. 132 m², stanowi wystarczające lokum dla sześcioosobowej rodziny. Na obecnym etapie postępowania jego kontynuowanie zależy od uiszczania wpisu sądowego w kwocie 50 zł oraz od umocowania fachowego pełnomocnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Uiszczenie wpisu w takiej wysokości nie stanowi trudności dla rodziny, która uzyskuje dochody w stałej wysokości oraz prowadzi gospodarstwo rolne. Środki potrzebne na ten cel wnioskodawca może wygospodarować m.in. dzięki kwocie zwróconego przez Sąd wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zapłata wynagrodzenia adwokackiego także nie przekracza możliwości finansowych rodziny F. Sporządzenie w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika może oscylować w granicach 300 zł. Taką wysokość sugerują przepisy ustalające minimalne wynagrodzenie adwokackie. Zaoszczędzenie tej kwoty nie powinno spowodować trudności rodzinie F., jeżeli zrezygnuje z wydatkowania niekoniecznego dla utrzymania podstawowego poziomu egzystencji. Rodzina skarżącego dodatkowe środki pieniężne może uzyskać także dzięki dopłatom do nieruchomości rolnych z Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa. Reasumując, nie sposób w sytuacji majątkowej i rodzinnej wnoszącego o prawo pomocy dostrzec potrzeby zastosowania instytucji prawa pomocy, choćby w zakresie częściowym. Nie wykazano stosownie do treści przepisów p.p.s.a. braku wystarczającego do kontynuowania sprawy majątku. Wobec powyższych okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.