II SA/Rz 1192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur- Selwa po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. K. i A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia 1. odrzucić sprzeciw. 2. zwrócić J. K. kwotę 200 zł ( słownie: dwieście złotych ) tytułem uiszczonego wpisu sądowego Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; alej: "K.p.a.") uchylił decyzję Starosty z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] odmawiającą wprowadzenia w operacji ewidencji gruntów i budynków miasta Ł. zmiany danych ewidencyjnych działek nr nr 3980/5, 3980/6, 3980/4, 3979/2, 3981/2 i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 14 września 2017 r. W dniu 13 października 2017 r. Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w [...] - na adres Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismo zatytułowane skarga na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2017 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III. P.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e. Zgodnie z art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 P.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 P.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji. W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 9 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy P.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja organu II instancji z dnia [...] września 2017 r. została wydana w nowym stanie prawnym, zaś pismo zakwalifikowane jako skarga na tą decyzję, zostało nadane w dniu 13 października 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne P.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do dnia 28 września 2017 r. (doręczenie miało miejsce w dniu 14 września 2017 r.). Skarżący nadał sprzeciw w urzędzie pocztowym w dniu 13 października 2017 r. a więc z uchybieniem terminu. Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zdaniem Sądu, przepis ten ma odpowiednie (de facto: wprost) zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w P.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu, zatem spóźniony sprzeciw podlegał odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że w sprawie niniejszej organ odwoławczy błędnie pouczył Skarżącego o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji. Błędne pouczenie nie kreuje jednak prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach. Zatem pouczenie o skardze nie powodowało, że strony mogły wnieść skargę a nie sprzeciw od decyzji, skoro z przepisów wynika prawo do wniesienia sprzeciwu od decyzji.