II SA/Rz 1193/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg AT, AK i BK na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - p o s t a n a w i a - odrzucić skargi AK i BK Zarządzeniem z dnia 12 października 2018 r. wezwano AK i BK do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skarg. Wezwanie zawierało zarówno pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skarg, jak i pouczenie, że na zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W piśmie z dnia 17 października 2018 r. skarżący podnieśli, że opłatę od skargi uiścił ET w chwili jej wniesienia, co w ich ocenie zwalnia pozostał skarżących od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Przytoczona W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego doręczono AK i BK w dniu 15 października 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi, względnie wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, upłynął z dniem 22 października 2018 r. We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych skargi, jak również nie wnieśli przysługującego im środka zaskarżenia. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skarg AK i BK na podstawie art. 220 § 1 i 3 Ppsa. Odnosząc się do stanowiska skarżących wyrażonego w piśmie procesowym z dnia 17 października 2018 r. Sąd wskazuje, że zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 199 Ppsa, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że każdy ze skarżących jest – co do zasady – zobowiązany do indywidualnego ponoszenia kosztów sądowych, na które składa się m.in. wpis od skargi (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 Ppsa), i to niezależnie od tego, czy skargi zostały wniesione w jednym piśmie procesowym. Zgodnie bowiem z art. 214 § 2 Ppsa, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Jak wynika z wypisów z ewidencji gruntów, znajdujących się w nadesłanych aktach administracyjnych, skarżący nie są właścicielami tych samych działek. AK i BK są właścicielami działki nr 2743/4, zaś ET jest właściciel działki nr 2743/2. W tym stanie rzeczy AK i BK zostali w ocenie Sądu prawidłowo wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi.