II SA/Rz 1200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby -skargę oddala- Przedmiotem skargi M.P. jest decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, dalej "KWPSP" z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 18 kwietnia 2016 r. do Komendanta Powiatowego PSP w [...], dalej "KPPSP" wpłynął raport funkcjonariusza Jednostki-Ratowniczo Gaśniczej Komendy Powiatowej PSP w [...] M.M. z prośbą o zamianę służby z powodu zagrożenia i gróźb ze strony M.P.. Jak wynika z notatki służbowej z dnia 19 kwietnia 2016 r. z powodu raportu KPPSP w dniu 18 kwietnia 2016 r. zorganizował spotkanie z udziałem M.P. oraz zastępcy dowódcy JRG, zastępcy dowódcy zmiany I i starszego specjalisty, na którym Pan sekc. M.P. wyjaśnił, że posiada zatarg ze st. ogn. M.M., lecz pogróżki były jedynie słowne oraz, że nie miał zamiaru nikogo skrzywdzić. Sam również mógłby sporządzić raport, jak jest traktowany przez innych funkcjonariuszy. Swoje stanowisko przedstawił również zastępca dowódcy zmiany wskazując, że nie był to incydent jednorazowy i wszyscy strażacy ze zmiany służbowej obawiają się o swoje życie i zdrowie ze względu na pogróżki i dziwne zachowanie Pana sekc. M.P. Po wysłuchaniu funkcjonariuszy Komendant Powiatowy PSP w [...] polecił Sporządzić notatki służbowe wyjaśniające opisywane okoliczności. W dniu 18 kwietnia 2016 r. notatki sporządził: st. ogn. M.M., kpt. Ł.S., mł. ogn. M.J., mł. &sp. A.S., mł. kpt. R.R., w dniu 19 kwietnia 2016 r. st. kpt. W.K. oraz w dniu 21 kwietnia 2016 r. mł. asp. J.M. i st. kpt. P.T. Strażacy w notatkach służbowych wskazywali przede wszystkim na agresywne zachowanie (jedno ze zdarzeń miało miejsce podczas akcji ratowniczo-gaśniczej) Pana sekc. M.P., stany wzburzenia oraz groźby nieadekwatne do zaistniałych sytuacji, niezrozumiałe wypowiedzi, bełkot lub brak kontaktu słownego, niewykonywanie poleceń służbowych lub wykonywanie zadań nie zleconych z nadmierną gorliwością, zauważalną odmienność zachowania, której towarzyszyła nietypowa mowa ciała i wzrok, izolację od reszty załogi. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia Komendant Powiatowy PSP w [...] w dniu [...] kwietnia 2016 r. skierował Pana sekc. M.P. do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] celem ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej do służby. Jednocześnie rozkazem [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. powołał komisję do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W dniu 9 maja 2016 r. pisemne wyjaśnienia złożył Pan sekc. M.P., w których zarzucił, że notatki służbowe są sporządzone tak, aby oczernić jego osobę, są przekolorowane, a część z nich jest nieprawdą. Zarzucił w nich, że wielokrotnie podczas służby inni funkcjonariusze mu grozili, obrażali go lub krzyczeli. Z tych względów przytoczył im przepisy kodeksu karnego celem uświadomienia, jak grozi za to kara. Zaprzeczył, aby nieprawidłowo zachowywał się podczas ćwiczeń. Zdarzenie podczas działań ratowniczych polegało na tym, że w sposób jak najłagodniejszy poprosił sekcyjnego, aby się oddalił, gdyż kilka dni wcześniej ten groził mu na służbie, czego świadkami byli Ł.P. i A.S. Nie potwierdził również raportu z 18 kwietnia 2016 r. Brak kontaktu słownego tłumaczył odpoczynkiem oraz nie interesującymi go tematami rozmów. W protokole nr 2 z dnia 10 maja 2016 r. komisja stwierdziła duże rozbieżności pomiędzy złożonymi notatkami służbowymi i wyjaśnieniami Pana sekc. M.P. z tych względów wezwała na dodatkowe wyjaśniania wszystkich funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę ze strażakiem. Funkcjonariusze zachowanie Pana sekc. M.P. ocenili tak, jak w notatkach z 18 kwietnia 2016 r. Nikt nie potwierdził gróźb lub agresywnego zachowania w stosunku do strażaka w tym Panowie mł. asp A.S. i mł. ogn. Ł.P. Tym samym protokołem z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego z dnia 23 maja 2016 r. komisja poparła skierowanie Pana sekc. M.P. na badania do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...]. W dniu [...] sierpnia 2016 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW przesłała do Komendy Powiatowej PSP w [...] orzeczenie [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., z którego wynikało, że Pan sekc. M.P. jest zdolny do służby. Powyższe orzeczenie wraz z opinią psychologiczną i pozytywnym orzeczeniem z zakresu okresowych badań profilaktycznych z dnia 3.08.2016 r. przedłożył również w Komendzie funkcjonariusz w dniu 11 sierpnia 2016 r. Komendant Powiatowy PSP w [...] 16 sierpnia 2016 r. złożył od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarska MSW odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej MSW w [...] wskazując na zaburzenia osobowości lub inne zaburzenia natury psychicznej Pana sekc. M.P., które mogą rodzić niebezpieczeństwo dla osób ratowanych i innych ratowników. Ponadto powołał się na opinię psychologiczną załączoną przez strażaka, z której wynika, że jego stabilność emocjonalna nie jest pełna i konieczność potwierdzenia jej kolejnymi badaniami za rok. Centralna Komisja Lekarska MSW w [...] pismami z dnia 30 sierpnia 2016 r. i 29 września 2016 r. zawiadamiała Pana sekc. M.P. o terminach badania komisyjnego informując, że w przypadku niedyspozycji można przesłać zaświadczenie lekarskie oraz pouczając, że niestawienie się na badania bez uzasadnionych przyczyn spowoduje rozpatrzenie sprawy na podstawie posiadanej dokumentacji lekarskiej. Zawiadomienia przekazywano do wiadomości Komendy Powiatowej PSP w [...]. W trakcie oczekiwania na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej MSW w [...] dokonano opiniowania służbowego Pana sekc. M.P. za okres od 8 stycznia 2015 r. do 9 września 2016 r., w której stwierdzono nieprzydatność do służby Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto w dniu 12 października 2016 r. Pan sekc. M.P. samowolnie na Stanowisku Kierowania odpiął kabel USB i zabrał kamerę internetową pomimo protestów dyżurnego operacyjnego, za co został ukarany karą upomnienia. W dalszej kolejności Centralna Komisja Lekarska MSW w [...] orzeczeniem [...] z dnia [...] października 2016 r. uchyliła orzeczenie [...] [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW z dnia [...] sierpnia 2016 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Rejonową Komisję Lekarską MSW w [...] powołując się na braki formalno-prawne uchylonego orzeczenia. W uzasadnieniu wyjaśniono, że Pan sekc. M.P. nie stawił się dwukrotnie na badania, co spowodowało niemożliwość orzeczenia merytorycznego. Wybór [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW uzasadniono lokalizacją oraz brakiem innego składu osobowego w [...] Komisji Lekarskiej MSW. W dniu 10 lutego 2017 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW przesłała do Komendy Powiatowej PSP w [...] decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie rozpatrzenia skierowania na badania Pana sekc. M.P. umarzającą postępowanie orzecznicze. W uzasadnieniu wyjaśniono, że Pan M. P. pomimo wezwania nie stawił się dwukrotnie na badania. Od ww. decyzji odwołanie w dniu 17 lutego 2017 r. wniósł Komendant Powiatowy PSP w [...] wskazując na zaniechanie przez Komisję zawiadomienia Komendy Powiatowej PSP w [...] o terminach badań i nieusprawiedliwionym niestawiennictwie na badania lekarskie, co mogłoby spowodować ewentualną nieskuteczność zwolnienia strażaka ze służby. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Centralna Komisja Lekarska MSW w [...] uwzględniła odwołanie uchylając decyzję [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na brak zawiadomienia organu o terminach badań oraz wyczerpującego uzasadnienia. Następnie w dniu 28 lutego 2017 r. do wiadomości do Komendy Powiatowej PSP w [...] wpłynęło zawiadomienie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW skierowane do Pana sekc. M.P. informujące o terminie do pobrania karty obiegowej oraz o możliwości usprawiedliwienia niedyspozycji zaświadczeniem lekarskim wraz z pouczeniem, że niestawienie się bez uzasadnionych przyczyn spowoduje odstąpienie od dalszego załatwienia sprawy. Analogicznej treści zawiadomienie wpłynęło do Komendy Powiatowej PSP w [...] ponownie w dniu [...] marca 2017 r. Ponieważ Pan sekc. M.P. nie stawił się dwukrotnie na badania [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. umorzyła postępowanie. Żadna ze stron nie zaskarżyła powyższego orzeczenia. W związku z powyższym Komendant Powiatowy PSP w [...] pismem [...] z dnia [...] maja 2017 r. zawiadomił Pana sekc. M.P. o wszczęciu postępowania w spawie zwolnienia ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. W odpowiedzi Pan sekc. M.P. złożył w dniu 6 czerwca 2017 r. do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej za pośrednictwem Komendanta Powiatowego PSP w [...] odwołanie, które przesłano pismem [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. do Komendy Wojewódzkiej PSP w [...] Analiza treści pisma Pana sekc. M.P. wykazała, że pomimo zatytułowania pisma jako odwołanie wnosi on o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby przed wydaniem decyzji administracyjnej oraz o uchylenie opinii służbowej i wystawienie jej powtórnie. Z tych względów pismem [...] z dnia [...] lipca 2017 r. na postawie art. 66 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), zwanej dalej K.p.a. zawiadomiono Pana sekc. M.P., że na tym etapie postępowania właściwym do umorzenia postępowania jest Komendant Powiatowy PSP w [...], a przedmiotem postępowania uczyniono sprawę odwołania od opinii służbowej i pozostawiono go bez rozpoznania z uwagi na upływ terminu oraz brak zastosowania w przedmiocie opinii służbowych przepisów K.p.a. W trakcie toczącego się postępowania w spawie zwolnienia ze służby Pana sekc. M.P. w Komendzie Powiatowej PSP w [...] zgromadzono również notatki służbowe dowódcy JRG Pana mł. bryg. W.R. oraz zastępcy dowódcy JRG Pana kpt. A.H., które sporządzono w dniu 5 lipca 2017 r. Z ich treści wynika, że w dniu 17 lutego 2017 r. dowódca JRG oraz starszy specjalista ds. Organizacyjno- Kadrowych Pani E.F. w obecności zastępcy dowódcy JRG przeprowadzili z Panem sekc. M.P. rozmowę na temat przyczyn jego niestawiennictwa na komisje lekarskie oraz zagrożenia zwolnienia ze służby w przypadku dwukrotnego niestawienia się na powyższe badania. Przytoczono również treść przepisów oraz umożliwiono funkcjonariuszowi zapisanie ich treści. Jak wynika z notatki dowódcy JRG Pana mł. bryg. W.R., co najmniej dwukrotnie przypominał jeszcze Panu sekc. M.P. o konieczności zgłoszenia się na badania. Zawiadomieniem [...] z dnia [...] lipca 2017 r. poinformowano Pana sekc. M.P. o zgromadzeniu materiału dowodowego oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie w terminie 7 dni, a następnie po upływie wyznaczonego terminu Komendant Powiatowy PSP w K. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. zwalniającą Pana sekc. M.P. z dniem [...] lipca 2017 r. ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji szczegółowo opisano stan faktyczny sprawy oraz stan prawny opisując wszystkie zdarzenia zmierzające do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby z powołaniem się na podstawę prawną działań tj. 43 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 2 pkt 2b ustawy o PSP. Wskazano na powstałe wątpliwości, co do stanu zdrowia Pana sekc. M.P. oraz obowiązek stawiennictwa strażaka na badania przeprowadzane przez Komisję Lekarską lub usprawiedliwienie nieobecności. Powołano również okoliczności poparte notatkami służbowymi o informowaniu Pana sekc. M.P. o konsekwencjach nie poddania się badaniom. Z uzasadnienia wynika, że podejmując decyzję o zwolnieniu kierowano się skutecznością działań ratowniczych i bezpieczeństwem podwładnych, nieusprawiedliwionym niestawiennictwem na badania oraz wynikającym z tego faktu brakiem wiedzy na temat zdrowia strażaka. Decyzję doręczono Panu sekc. M.P. w Komendzie Powiatowej PSP w [...] w dniu [...] lipca 2017 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem, a w dniu 31 lipca 2017 r. osobiście złożył od niej odwołanie, które zostało przekazane do Komendy Wojewódzkiej PSP w [...] w dniu 2 sierpnia 2017 r. W odwołaniu funkcjonariusz zwrócił się o zanegowanie decyzji Nr [...]. Wskazał w nim również, że notatki służbowe mijały się z prawdą, a niestawiennictwo na badaniach w [...] Komisji Lekarskiej MSW w [...] wynikało z pouczenia, iż w takim przypadku, rozpatrzenie sprawy nastąpi na podstawie posiadanej dokumentacji. Odnośnie badań profilaktycznych w Zakładzie Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w R[...] jak wyjaśnił Odwołujący stawił się tam dwukrotnie i nie było konieczności przeprowadzania badań specjalistycznych w [...] W odwołaniu wniesiono o ponowne rozpatrzenie sprawy i przeanalizowanie dokumentacji. Odwołujący dodał, że jego zachowanie uległo zmianie i wnosi o wystawienie opinii służbowej. Ponowne odwołanie zostało złożone 2 sierpnia 2017 r. osobiście w Komendzie Powiatowej PSP w [....] (opatrzone datą 3 sierpnia 2017 r.), a następnie przekazane w dniu 4 sierpnia 2017 r. do Komendy Wojewódzkiej PSP w [...]. Odwołujący wniósł o uchylenie decyzji. W jego uzasadnieniu powołano się na ustawę o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i stwierdzono, że dwukrotne nieusprawiedliwione niestawiennictwo w celu pobrania karty obiegowej jest bezprzedmiotowe, albowiem [...] Rejonowa Komisja Lekarska w [...] nie była właściwym miejscowo organem. Wskazano przy tym na art. 47 ust. 4 uklmsw, z którego wynika, że Centralna Komisja Lekarska zwraca dokumentację orzeczniczą do rejonowej komisji lekarskiej, którą w niniejszej sprawie była [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w [...] Podniesiono również zarzut, że zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP daje on możliwość, a nie obowiązek zwolnienia strażaka ze służby. Organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę zgłaszanej przez Odwołującego argumentacji w zakresie wyrażenia gotowości niezwłocznego poddania się wszelakim zleconym badaniom i wskazania omyłkowego charakteru niestawiennictwa przed komisją lekarską, wynikającego z nie doręczenia pierwszego wezwania, które zostało doręczone ojcu oraz uzyskania błędnej informacji od przełożonego o braku konieczności stawiania się na badania wobec aktualności wcześniejszych badań. W przedmiotowej sprawie Odwołujący zadeklarował gotowość poddania się badaniom i wyjaśnił przyczyny niestawiennictwa, co nie znalazło żadnego odniesienia w uzasadnieniu decyzji, czym naruszono przepisy art. 7,8,9,11, i 107 §3 K.p.a. Działając na postawie art. 43 ust. 3 pkt 7 w zw. art. 42 ust. 2 pkt 1 i ust. 2b oraz z art. 32 ust. 2 i art. 11 a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1204) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) po rozpatrzeniu odwołań wniesionych w dniu 31 lipca 2017 r. i 2 sierpnia 2017 r. przez Pana sekc. M.P. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy decyzję. Rozpatrując sprawę, w związku z treścią złożonego odwołania, [...] Komendant Wojewódzki PSP działając na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) pismem [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. wezwał Pana sekc. M.P. o złożenie pisemnych wyjaśnień w przedmiocie: od którego przełożonego, kiedy i w zakresie jakich badań uzyskał informację "o braku konieczności stawiania się na badania wobec aktualności wcześniejszych badań". W odpowiedzi Odwołujący wskazał, że każdorazowe niestawiennictwo na badaniach specjalistycznych w SP ZOZ MSWiA w [...] wynikało z tego, że pod każdym z zawiadomień informowano o braku konieczności przeprowadzania dalszych badań oraz, że nie konsultował tego z żadnym z przełożonych, a tym bardziej nie otrzymywał polecenia niestawiennictwa. Uznał, że nie będzie to konieczne, skoro wyraźnie z zawartej treści informowano o możliwości wystawienia orzeczenia na podstawie sporządzonej dokumentacji. Następnie pismem [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. zawiadomiono Pana sekc. M.P. o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. W dniu 22 sierpnia 2017 r. Odwołujący stawił się w Komendzie Wojewódzkiej PSP w [...] i zapoznał się z aktami sprawy. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1204) zwaną dalej ustawą o PSP, służbę w Państwowej Straży Pożarnej może pełnić obywatel polski, nie karany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, korzystający z pełni praw publicznych, posiadający co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia tej służby. Oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w Państwowej Straży Pożarnej dokonują komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na podstawie art. 29 ust. 1 cyt. ustawy. Powyższa ocena jest dokonywana zarówno przed przyjęciem do służby jak i w jej trakcie, zaś utrata zdolności fizycznej i psychicznej potwierdzona orzeczeniem komisji lekarskiej powoduje obligatoryjną konieczność zwolnienia ze służby w trybie art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP. W związku z powyższym stan zdrowia strażaka jest poddawany okresowym profilaktycznym badaniom lekarskim na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o PSP przez służby wykonujące zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy utworzone w resorcie spraw wewnętrznych i administracji zgodnie z §2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 października 2005 r. w sprawie zakresu, trybu i częstotliwości przeprowadzania okresowych profilaktycznych badań lekarskich oraz okresowej oceny sprawności fizycznej strażaka Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 261, poz. 2191 zpóźń. zm.). Ponadto w oparciu o 42 ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP strażaka można skierować do komisji lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z urzędu w celu określenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby. Obowiązkiem zaś strażaka na podstawie ust. 2b jest poddanie się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym. Dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się na ww. badania lub nie poddanie się im, powoduje możliwość zwolnienia ze służby zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP chyba, że skierowanie do komisji lekarskiej nastąpiło na wniosek strażaka. Właściwym organem do kierowania do komisji lekarskiej oraz wydawania decyzji w sprawie zwolnienia ze służby w komendzie powiatowej (miejskiej) PSP jest komendant powiatowy (miejski) PSP w oparciu o art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy o PSP, zaś organem odwoławczym w trybie art. 32 ust. 2 wyższy przełożony, którym jest w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w związku z art. 1 la ust. 2 pkt 1 ustawy o PSP Jak wynika z akt sprawy, Pan sekc. M.P. pełnił służbę w zmianowym rozkładzie czasu służby w Komendzie Powiatowej PSP w [...] w Jednostce Ratowniczo-Gaśniczej. W dniu 18 kwietnia 2016 r. do Komendanta Powiatowego PSP w [...] wpłynął raport innego funkcjonariusza wskazujący na zakłócenia w pełnieniu służby przez strażaków na zmianie służbowej. W związku z powyższym w tym samym dniu przeprowadzono wstępne postępowanie wyjaśniające w formie spotkania Pana sekc. M.P. z przełożonymi, na którym zarzucono Odwołującemu problemy natury psychicznej i emocjonalnej uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie jednostki, w tym agresję i groźby powodujące obawy u innych o życie i zdrowie. Powyższe strażacy ze zmiany służbowej udokumentowali notatkami służbowymi, a następnie potwierdziła to komisja przeprowadzająca postępowanie wyjaśniające. Podczas ww. postępowania przesłuchano wszystkich strażaków pełniących dotychczas służbę z Panem sekc. M.P. Ze złożonych przez nich wyjaśnień wynikało, że mieli wątpliwości, co do zdolności psychicznej Odwołującego do służby. Tym samym żaden z funkcjonariuszy nie potwierdził pisemnego stanowiska Pana sekc. M.P., że jego zachowanie, co do zasady mieściło się w normie, a emocjonalne reakcje były spowodowane zachowaniem się innych strażaków. Mając na uwadze powyższą sytuację i zgromadzony materiał dowodowy należy uznać, że zasadnie Komendant Powiatowy PSP w [...] działając na postawie 42 ust. piet 1 ustawy o PSP skierował Pana sekc. M.P. na badania do komisji lekarskiej celem oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby. W oparciu zaś o art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822 z późó. zm.) przysługiwało mu od orzeczenia [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW stwierdzającego zdolność do służby odwołanie, które złożył zgodnie z ustawowymi uprawnieniami. Z akt spawy wynika, że Pan sekc. M.P. po wydaniu orzeczenia [...] przez [...] Rejonową Komisję Lekarską MSW zaprzestał stawiania się przed Centralną Komisją Lekarską MSW w [...] i [...] Rejonową Komisją Lekarską MSW, a decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW umarzającej postępowanie stała się podstawą do zwolnienia ze służby. Oceniając prawidłowość wydania decyzji nr [...] przez Komendanta Powiatowego PSP w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej należy wskazać, że decyzja wydawana na podstawie 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP jest decyzją uznaniową. Podlega, więc badaniu, czy na podstawie obowiązujących przepisów prawa jej wydanie było dopuszczalne, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego oraz czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami w ten sposób, aby nie można mu było zarzucić dowolności. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji prawidłowo zgromadził i ocenił materiał dowodowy oraz zastosował przepisy, a wydana decyzja spełnia przesłanki art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP. Jak wyżej wyjaśniono, uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia Odwołującego były podstawą do skierowania go na badania na komisję lekarską i zgodnie z art. 42 ust 2b ustawy o PSP Pan sekc. M.P. obowiązany był poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską zarówno w [...] jak i w [...] po wniesieniu odwołania. Nie ulega wątpliwości, że jego niestawiennictwo było nieusprawiedliwione, w szczególności, jeśli chodzi o wezwania z dnia 24 lutego 2017 r. i 27 marca 2017 r. będące podstawą do wydania decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. przez [...] Rejonową Komisję Lekarską MSW umarzającą postępowanie. Jak wynika z uzasadnienia ww. decyzji wezwanie do pobrania karty obiegowej odebrał ojciec Odwołującego jako dorosły domownik, a następnie osobiście Pan sekc. M.P. W odwołaniu z dnia 31 lipca 2017 r. Odwołujący wyjaśnia, że powodem niestawiennictwa było błędne pouczenie, iż "w razie niestawiennictwa na badaniach bez uzasadnionych przyczyn komisja rozpatrzy sprawę na podstawie posiadanej dokumentacji". Jednakże ten typ pouczenia zastosowała jedynie Centralna Komisja Lekarska MSW w [...], zaś [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w wezwaniach z dnia 24 lutego 2017 r. i 27 marca 2017 r. pouczała o możliwości usprawiedliwienia nieobecności zaświadczeniem lekarza, a w razie niestawienia się bez uzasadnionych przyczyn wyjaśniała o odstąpieniu od dalszego załatwiania sprawy. Tym samym nie można uznać za zasadny argument o nieprawidłowości pouczenia, tym bardziej, iż w dalszej części odwołania Pan sekc. M.P. wskazuje "Stwierdziłem wówczas, iż nie było konieczności przeprowadzania badań specjalistycznych w [...]." Z kolei w odwołaniu z dnia 3 sierpnia 2017 r. niestawiennictwo przed komisją lekarską Odwołujący tłumaczy doręczeniem pierwszego wezwania ojcu i nie przekazaniem jej adresatowi oraz uzyskaniem błędnej informacji od przełożonego o braku konieczności stawiania się na badania wobec aktualności wcześniejszych badań. Odnośnie pierwszego argumentu należy wyjaśnić, że orzeczenie komisji jest prawomocne i żadna ze stron nie wnosiła od niego odwołania. Jeżeli funkcjonariusz uważał, że był nieprawidłowo zawiadamiany, to winien złożyć odwołanie od decyzji komisji lekarskiej analogicznie, jak Komendant Powiatowy PSP w [...] od decyzji, która została uchylona. Na tym etapie postępowania brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości doręczeń. Ponadto doręczenie dorosłemu domownikowi spełnia przesłanki art. 43 K.p.a. W zakresie drugiego z argumentów, to w odpowiedzi na wezwanie [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. M.P. wyjaśnił, że nie konsultował z żadnym z przełożonych stawiennictwa przed komisją lekarską i nie otrzymywał polecenia niestawiennictwa. Ponadto podtrzymał, że niestawiennictwo było wynikiem błędnego pouczenia. Z przedstawionych powyżej względów dwukrotne niestawienie się na badania uznano za nieusprawiedliwione. Za wiarygodne organ odwoławczy uznał również notatki służbowe sporządzone w dniu [...] lipca 2017 r. przez dowódcę i zastępcę JRG - przełożonych Odwołującego, z których wynika, że w dniu 17 lutego 2017 r. informowali go o konieczności stawienia się na badania przed komisją lekarską i konsekwencjami niestawiennictwa w postaci zwolnienia ze służby wraz z podaniem przepisów w tym zakresie. Ustalenie nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania przez Pana sekc. M.P. spowodowało konieczność rozważenia przez Komendanta Powiatowego PSP w [...] zastosowania art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jako osoba odpowiedzialna za właściwe funkcjonowanie ochrony przeciwpożarowej na terenie powiatu, skuteczne prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych, bezpieczeństwo podwładnych oraz osób którym niesiona jest pomoc zobowiązany jest do posiadania pełnej oceny zdolności psychofizycznej strażaka. Stanowisko młodszego ratownika, które zajmował Odwołujący wymaga pełnej sprawności fizycznej i psychicznej oraz odporności na stres. Mając na względzie wątpliwości, co do stanu zdrowia i nieusprawiedliwione niestawiennictwo na badania organ pierwszej instancji przedłożył dobro służby oraz interes społeczny ponad interes strony. Z tych samych względów decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 108 §1 K.p.a. Rozpatrując sprawę organ odwoławczy stwierdził, że Komendant Powiatowy PSP w [...] nie przekroczył granic uznania administracyjnego zwalniając ze służby Pana sekc. M.P. Biorąc pod uwagę wątpliwości, co do stanu zdrowia, co najmniej dwukrotne nieusprawiedliwione niestawiennictwo na badania przed komisją lekarską oraz ustawowy obowiązek poddania się badaniom, należało zapewnić bezpieczeństwo dla poszkodowanych, ratowanego mienia i ratowników. Przy podejmowaniu decyzji wzięto pod uwagę konieczność zdyscyplinowania funkcjonariusza, który winien wykonywać polecenia przełożonych, w tym dotyczących poddania się badaniom. Niedopuszczalna w tym zakresie jest samodzielna ocena przez strażaka, czy zachodzi ich potrzeba, jak to uczynił Odwołujący wyjaśniając w odwołaniu. Powołana w odwołaniu z dnia 2 sierpnia 2017 r. i nie potwierdzona w odwołaniu z dnia 31 lipca 2017 r. i piśmie z dnia 9 sierpnia 2017 r. gotowość poddania się wszelkim zleconym badaniom nie występowała przed dniem wszczęcia postępowania. Z akt sprawy wynika, że Odwołujący miał wiedzę na temat wezwań na badania lekarskie i konsekwencji służbowych z powodu niestawiennictwa, jednakże nie podporządkował się im. Oceniając zaskarżoną decyzję stwierdzono, że organ pierwszej instancji działał na podstawie przepisów prawa, w granicach uznania administracyjnego oraz, że wydając decyzję zindywidualizował postępowanie stosownie do zaistniałego stanu faktycznego, co znalazło odzwierciedlenie w długotrwałym, obszernym i dokładnym zgromadzeniu materiału dowodowego, a następnie w uzasadnieniu decyzji. Odnosząc się do wskazanej w odwołaniu z dnia 31 lipca 2017 r. zmiany zachowania oraz ponownego opiniowania należy wyjaśnić, że zwolnienie ze służby w trybie art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP stanowi samodzielną podstawę prawną do podejmowania decyzji w sprawach osobowych. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie prowadził postępowania, o którym mowa w art. 43 ust. 3 pkt 4a ustawy o PSP tj. w sprawie zwolnienia ze służby z powodu nie wywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego w dwóch kolejnych opiniach służbowych, między którymi upłynęło, co najmniej 6 miesięcy. Dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się na badania, o których mowa w art. 42 ust. 2b ustawy o PSP podlega odrębnej ocenie, bez konieczności ponownego opiniowania strażaka. Za niezasadny należy również uznać zarzut podniesiony w odwołaniu z dnia 2 sierpnia 2017 r. o niewłaściwości komisji lekarskiej. Analogicznie, jak w przypadku kwestionowania doręczenia winien być on przedmiotem odwołania od orzeczenia ww. komisji. W chwili obecnej decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW jest prawomocna i wiążąca dla stron. Ponadto, jak wyjaśniła Centralna Komisja Lekarska MSW w [...] w orzeczeniu [...] z dnia [...] października 2016 r. wybór [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW podyktowany był lokalizacją oraz brakiem innego składu osobowego w [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW, co wiąże się z obowiązkiem wyłączenia członków komisji wydających zaskarżone orzeczenie na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i art. 26 §3 K.p.a. dającym możliwość wyznaczenia innego organu do orzekania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M.P. w skardze na opisaną na wstępie decyzję, zaskarżając ją w całości zażądał uchylenia decyzji obu instancji zarzucając jej naruszenie przepisu art. 43 ust. 3 pkt 7 upsp, poprzez jego zastosowanie w sytuacji braku podstaw do zastosowania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że art. 43 ust. 3 pkt 7 upsp ustanawia normę, która daje możliwość zwolnienia strażaka ze służby w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których stanowi przepis art. 42 ust. 2b upsp. Zgodnie z tym przepisem strażak jest zobowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską. W przedmiotowej sprawie odwołujący się, zgodnie z kartą skierowania z dnia [...] kwietnia 2016 r. wystawioną przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] (KPPSP w [...] stawił się przed Rejonową Komisją Lekarską MSW w [...] i uzyskał orzeczenie [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. stwierdzające jego zdolność do służby. W związku z okolicznością, że KPPSP w [...] wniósł odwołanie od tego orzeczenia, zostało ono rozpoznane przez Centralną Komisję Lekarską MSW w [...]. W wyniku powyższego orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2016 r. Centralna Komisja Lekarska MSW w[...] uchyliła skarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania przez niewłaściwa w sprawie [...] Komisję Lekarską MSW w [...] Komisją właściwą, po myśli art. art. 17 uklmsw jest Rejonowa Komisja Lekarska MSW w [...]. Przepis art. 47 ust. 1 uklmsw określa rodzaje możliwych orzeczeń komisji lekarskiej w drugiej instancji. W przedmiotowej sprawie na podstawie przepisu art. 47 ust. 1 pkt 3 uklmsw Centralna Komisja Lekarska uchyliła zaskarżone orzeczenie i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Nie przekazała jej jednak do rozpoznania właściwej komisji lekarskiej w [...], której orzeczenie było rozpoznawane w wyniku odwołania, ale z naruszeniem właściwości miejscowej do komisji lekarskiej w [...]. Również przepis art. 47 ust. 4 uklmsw wskazuje, że w przypadku o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 3 uklmsw Centralna Komisja Lekarska niezwłocznie zwraca dokumentację orzeczniczą do rejonowej komisji lekarskiej. Ustawodawca nie posłużył się określeniem przekazuje, lecz zwraca. Również użycie słowa 'ponownego' wskazuje podmiot właściwy do rozpoznania sprawy. Wydaje się, że podmiotem uprawnionym do rozpatrzenia sprawy w wyniku orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej była [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w [...], a nie w [...]. W konsekwencji umorzenie postępowania przez [...] Rejonową Komisję Lekarską w [...] ze względu na dwukrotne nieusprawiedliwione niestawiennictwo odwołującego się w celu pobrania karty obiegowej jest bezprzedmiotowe, albowiem wydane przez organ I instancji, który nie był właściwy miejscowo i nie miał podstaw prawnych do wydania jakiegokolwiek orzeczenia w przedmiotowej sprawie, w tym umorzenia postępowania orzeczniczego w sprawie odwołującego się. W konsekwencji nie zaistniało dwukrotne nieusprawiedliwione niestawienie się na badania, ponieważ organ I instancji przed którym miał się stawić odwołujący się nie był właściwy do rozpoznania jego sprawy. Wskazać wreszcie należy na jak się wydaje błędne pouczenie w zakresie trybu i terminu odwołania od decyzji nr [...] [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...] z dnia [...] maja 2017 r. W związku z tym, jak się wydaje odwołanie skarżącego w zakresie kwestionującym poprawność tego rozstrzygnięcia organ administracji winien zakwalifikować, jako odwołanie od niej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który został błędnie oznaczony w pouczeniu jako 7 dniowy, a nie 14 dniowy i przekazać organowi właściwemu do rozpoznania. Przepis art. 43 ust. 3 pkt 7 upsp ustanawia możliwość, a nie obowiązek zwolnienia strażaka ze służby. Jest to więc uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, co nie znaczy dowolny. Wydaje się, że organ I instancji nie wziął pod uwagę zgłaszanej przez odwołującego się argumentacji w zakresie wyrażenia gotowości niezwłocznego poddania się wszelkim zleconym badaniom lekarskim i wskazania omyłkowego charakteru niestawiennictwa przed komisją lekarską, wynikającego z błędnego zrozumienia pouczenia w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia sprawy na podstawie posiadanej dokumentacji w przypadku niestawiennictwa. Wydaje się, że celem przepisu art. 43 ust, 3 pkt 7 upsp jest wyeliminowanie ze służby strażaka wobec którego nie ma możliwości ustalenia stanu zdrowia, który jest potrzebny do poprawnego pełnienia służby, a to w wyniku jego niestawiennictwa lub niepoddania się zleconym badaniom. Wydaje się, że tak nie jest w przedmiotowej sprawie, gdyż odwołujący się zadeklarował gotowość niezwłocznego poddania się wszelkim zleconym badaniom i wyjaśnił przyczyny niestawiennictwa, wskazując, że miały one omyłkowy charakter, a nie spowodowany wolą odwołującego się w zakresie niestawiennictwa, czy niepoddania się zleconym badaniom. Uzasadnienie skarżonej decyzji nie zawiera żadnego odniesienia się organu pierwszej I instancji do wskazań odwołującego się w tym zakresie. Stąd wydaje się, że organ I instancji naruszył przepisy art. 7, 8, 9, 11 i 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Umożliwienie skarżącemu poddania się zleconym przez organ administracji I instancji badań pozwoli zrealizować wszystkie cele organu wskazane w uzasadnieniu skarżonej decyzji dotyczące pełnionej służby, a jednocześnie zweryfikować stan zdrowia skarżącego w kontekście przydatności do pełnionej służby. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie pozwala na przyjęcie, iż dopuszczono się naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu, o którym mowa w art. 145 § 1 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja ma charakter uznaniowy, a podstawa jej wydania jest art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. p Państwowej Straży Pożarnej w pełnym zakresie podlega badaniu co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi i ocenie czy organ administracji publicznej prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski mają uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne. Decyzja uznaniowa może być uchylona przez Sąd w przypadku stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Podejmując decyzję uznaniową organ ma obowiązek wyważenia interesu społecznego i słusznego interesu strony. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej działa stosując przepisy pozwalające mu na uznanie administracyjne i daje prymat słusznemu interesu obywatela chronionemu przez treść art. 7 K.p.a. musi uwzględnić, iż nie pozostaje on w kolizji z interesem społecznym. A contrario, decyzję odmowną organ władny jest wydać tylko wówczas gdy przemawia za tym względny interes społeczny. Innymi słowy jeżeli decyzja wydawana jest w granicach uznania administracyjnego to stosownie do treści art. 7 K.p.a. istnieje domniemanie, że uznanie to będzie wykorzystane dla ochrony słusznego interesu obywatela zawsze wtedy, gdy nie narusza to interesu społecznego. W świetle art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, dodanego do ustawy mocą art. 53 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1822 z dniem 1 stycznia 2015 r.) strażaka można zwolnić ze służby w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badaniach, o których mowa w art. 42 ust. 2b ustawy. Przepis ten brzmi "strażak jest obowiązany poddać się badaniom zleconym przez komisję lekarską, w tym również badaniom specjalistycznym, psychologicznym i dodatkowym". Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych Komendant Powiatowy PSP w [...] w kwietniu 2016 r. podjął działania mające na celu określić przydatność do służby skarżącego, w tym celu w dniu 21 kwietnia 2016 r. skierował skarżącego do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w [...]. Pozytywne dla skarżącego orzeczenie komisji lekarskiej zostało zakwestionowane przez Komendanta Powiatowego PSP w [...] przez złożone odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej MSW w [...] wskazując na zaburzenia osobowości rodzące niebezpieczeństwo dla osób ratowanych i ratowników. Centralna Komisja Lekarska pismami z dnia 30 sierpnia 2016 r. i 29 września 2016 r. zawiadomiła skarżącego o terminach badania komisyjnego, informując go równocześnie, że w przypadku niedyspozycji można przedłożyć zwolnienie lekarskie oraz pouczając go, iż jego niezgłoszenie spowoduje rozpoznanie sprawy na podstawie posiadanej dokumentacji. Centralna Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 27 października 2016 r. uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania przez [...] Rejonową Komisję Lekarską w K. Wybór [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] uzasadniono brakiem możliwości powołania nowego składu [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...]. W dniu 28 lutego 2017 r. i następnie 30 marca 2017 r. do wiadomości Komendanta Powiatowej PSP w [...] wpłynęło zawiadomienie informujące skarżącego o terminie do pobrania karty obiegowej z możliwością usprawiedliwionego niestawiennictwa celem zbadania przez Komisję. Pomimo prawidłowo doręczonych zawiadomień skarżący dwukrotnie nie stawił się na badaniach, wobec czego Komisja decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. umorzyła postępowanie. Sąd nie podziela zarzutów skargi. Zawiadomienia skierowane do skarżącego informujące o konieczności zgłoszenia się zawierały prawidłowe pouczenia, o których mowa w art. 31 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Powołane Komisje lekarskie były właściwe wobec tego zgodnie z art. 43 ust. 3 pkt 7 rozstrzygnięcia organów obu instancji nie naruszają prawa. Powołana przez skarżącego okoliczność, iż on wyrażał gotowość niezwłocznego poddania się wszelkim badaniom lekarskim jest bez znaczenia orzeczniczego. Z przepisów ustawy wynika, iż w przypadku wątpliwości co do przydatności pełnienia służby funkcjonariusz może być poddany badaniom przed komisją lekarską, a jego obowiązkiem jest zgłosić się na wezwanie tej komisji. Wobec dwukrotnego niestawienia się na wezwanie Komisji zasadnym jest rozstrzygnięcie organu. Decyzja uznaniowa objęta skargą została prawidłowo uzasadniona, a organ nie naruszył granicy uznania. Z tych względów na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd skargę oddalił.