II SA/Rz 1202/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maria Mikolik /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa WSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi A. G. i P. G. na czynność Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia 15 lipca 2025 r. nr PCPR.5010.12.21.2025 w przedmiocie negatywnej wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności. Przedmiotem skargi A. G. i P. G. (dalej: "Skarżący") jest czynność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z 15 lipca 2025 r. nr PCPR.5010.12.21.2025 w przedmiocie negatywnej wstępnej kwalifikacji do pełnienia funkcji niezawodowej rodziny zastępczej. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący wnioskiem z 26 maja 2025 r. zwrócili się do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (dalej: "PCPR") o rozpoczęcie procedury przygotowującej do stworzenia rodziny zastępczej dla B. O. wskazując, że do kwietnia 2025 r. rodzinę zastępczą i opiekę prawną sprawował nad ww. wujek, który obecnie zrezygnował z tej funkcji. Podali, że aktualnie B. przebywa pod ich opieką. PCPR rozpoczęło procedurę i podjęło czynności zmierzające do wydania wnioskowanej opinii. Skarżący zostali poinformowani o terminach spotkań, w tym badania psychologicznego oraz o konieczności przygotowania stosownych dokumentów. Skarżący wypełnili "Kartę zgłoszeniową kandydatów do pełnienia rodziny zastępczej" oraz odebrano od nich stosowne oświadczenia. Organ wystąpił również do Ministerstwa Sprawiedliwości z zapytaniem o udzielenie informacji o Skarżących, z której wynika, że Skarżący nie figurują w Kartotece Karnej Krajowego Rejestru Karnego. Organ dokonał również czynności pozwalających na ustalenie spełnienia wymogów dotyczących zapewnienia odpowiednich warunków bytowych i mieszkaniowych umożliwiających dziecku zaspokajanie jego indywidulanych potrzeb. Organ dokonał również wizytacji w miejscu zamieszkania Skarżących, z którego sporządzono sprawozdanie. Dla Skarżących zostały również wydane opinie psychologiczne, w których wskazano, że wyniki przeprowadzonego badania stanowią przeciwwskazania do pełnienia przez nich funkcji rodziców zastępczych. W sprawie została wydana również opinia pedagogiczna, w której wskazano, że kandydaci nie spełniają wszystkich wymogów stawianych rodzinom zastępczym, w szczególności w zakresie wiedzy i umiejętności wychowawczych, dojrzałości emocjonalnej, refleksyjności oraz gotowości do współpracy z instytucjami wspierającymi pieczę zastępczą. Po dokonaniu wstępnej kwalifikacji, w dniu 15 lipca 2025 r. Dyrektor PCPR sporządził dokument wskazujący na negatywną wstępną kwalifikację do pełnienia przez Skarżących funkcji niezawodowej rodziny zastępczej. W kwalifikacji wskazano, że Skarżący nie dają rękojmi należytego sprawowania pieczy zastępczej. Wskazano, że nie jest jednoznaczne, czy Skarżący obecnie są w stanie zapewnić odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe, umożliwiające dziecku zaspokojenie jego indywidualnych potrzeb, w tym: rozwoju emocjonalnego, fizycznego i społecznego; właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań oraz wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Przyczynami negatywnej wstępnej kwalifikacji było to, że Skarżący mieszkają wraz z piątką własnych dzieci w domu jednorodzinnym, w którym aktualnie nie ma możliwości wydzielenia B. oddzielnej przestrzeni do zapewnienia dziecku komfortu i poczucia prywatności, a więc warunków potrzebnych do jego prawidłowego rozwoju oraz to, że Skarżący zgodnie z opinią psychologiczną i opinią pedagogiczną posiadają niewystarczające kompetencje i postawy wychowawcze oraz posiadają słabą świadomość trudności, z którymi mogą się w przyszłości zmierzyć. Już w chwili obecnej Skarżący [...]. We wstępnej kwalifikacji wskazano również obszary, które wymagają poprawy. Należą do nich: zwiększenie kompetencji i umiejętności wychowawczych, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych i trudnych wychowawczo poprzez udział w szkoleniach, kursach oraz w ramach pracy indywidualnej oraz zapoznanie się z wiedzą dotyczącą rozwoju dziecka, indywidualnych potrzeb w tym emocjonalnych, trudności rozwojowych oraz sposobów radzenia sobie i rozwiązywania sytuacji kryzysowych. Skargę na powyższą czynność Dyrektora PCPR w [...] złożyli A. G. i P. G. reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika – adwokata A. D., zaskarżając ją w całości. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia oraz naruszenie prawa materialnego, a to: 1. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędnym ustaleniu, że Skarżący nie spełniają wymogów wymienionych w art. 42 ust. 1 i 2 ustawy, w szczególności poprzez uznanie, iż nie dają oni rękojmi należytego sprawowania pieczy zastępczej oraz, że nie posiadają pozytywnej opinii psychologicznej i opinii pedagogicznej do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej oraz, że nie są w stanie zapewnić odpowiedni warunki bytowe i lokalowe dla dziecka w sytuacji, gdy po pierwsze Skarżący faktycznie sprawują opiekę nad małoletnim dzieckiem od miesiąca lutego 2025 r. aż do chwili obecnej, a także wcześniej małoletnie dziecko spędzało większość czasu w domu Skarżących z ich dziećmi (pięcioro dzieci biologicznych), w którym także ma swój pokój (dzielony z synem Skarżących), nadto dziecko uczęszcza do szkoły w pobliżu miejsca zamieszkania Skarżących (szkoła [...] - wymagana z uwagi na stan zdrowia dziecka i leczenie (w trakcie), a zatem Skarżący posiadają ogromne doświadczenie jako rodzice 5-ciąrga swoich dzieci biologicznych, posiadają duży dom (300 m2) z wydzielonym pomieszczeniem dla małoletniego dziecka, oraz sami odbyli wiele szkoleń rodzicielskich, w tym psychologicznych i psychiatrycznych konsultacji - z uwagi na stwierdzonym [...] własnego dziecka biologicznego, a zatem zakres posiadanych umiejętności rodzicielskich jest ponad przeciętny do pełnienia funkcji rodziny zastępczej dla małoletniego, a zatem duże niezrozumienie budzi fakt wydanej decyzji i okoliczność w czym Organ dokładnie upatruje przeszkody w zakresie tych cech, gdyż wszystkie wymagane prawem przesłanki są spełnione; 2. art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie przez Organ wszechstronnej, wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez dokonanie ustaleń bez odniesienia się do dowodów uzasadniających tego rodzaju ustalenia pozostających w sprzeczności z przedstawioną przez Skarżących dokumentacją oraz informacjami pozyskanymi przez Organ w toku procedowania nad złożonym wnioskiem, podczas gdy prawidłowa ocena tego dowodu doprowadziłaby do przekonania, że istnieją podstawy do wstępnego zakwalifikowania Skarżącej do udziału w szkoleniu kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej; 3. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania jego uczestników do władzy publicznej; 4. art. 42 i 43 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 177 z późn. zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie wskazujące na brak wskazania wbrew kategorycznemu obowiązkowi obszarów wymagających rzeczywistej poprawy dotyczących Skarżących, a które to nie zostały wykazane w toku procedowania Organy, w sytuacji gdy przesłanki te zostały wykazane skutecznie przez Skarżących, gdyż po pierwsze posiadają oni szczególne kompetencje rodzicielskie poparte wydanymi zaświadczeniami, posiadają odpowiednie warunki lokalowe (duży dom i wydzielone miejsce - pokój dla małoletniego dziecka), oraz mają świadomość ewentualnych dalszych trudności wychowawczych z małoletnim dzieckiem, a co najważniejsze małoletnie dziecko żyje w ich rodzinie i funkcjonuje jak pełnoprawny jej członek od dłuższego czasu - a ten fakt dziecko w pełni akceptuje (co nie jest oczywiste w jego stanie zdrowia [...]). Wobec tak sformułowanych zarzutów Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i jej zmianę, poprzez orzeczenie o pozytywnej kwalifikacji do pełnienia rodziny zastępczej niezawodowej Skarżących, mając na uwadze stawiane zarzuty i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Organ opisał stan faktyczny i prawny sprawy, a następnie wyjaśnił, że Skarżący wychowują pięcioro dzieci w wieku 22 lat, 18 lat, 15 lat, 10 lat i jedno dziecko w wieku 1 roku. Skarżący mają [...]. Relacje pomiędzy dziećmi są trudne. Korzystali z konsultacji pedagogicznej w zakresie poprawienia kompetencji wychowawczych. Natomiast B. jest dzieckiem ze specjalnymi potrzebami, posiada [...] i znajduje się pod opieką lekarza [...]. Przebywał w różnych ośrodkach. Skarżący zgłaszali trudność w zmotywowaniu go do uczęszczania do szkoły. Dziecko ma również duże trudności w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami. Organ podał, że wyniki badań psychologicznych i pedagogicznych wykazały, że kandydaci prezentują postawę misyjną, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w ich wypowiedziach, jak i deklarowanych celach. Pomimo dobrych intencji, ich podejście nie uwzględnia w pełni realnych potrzeb i trudności dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej, w tym skutków traumy, czy zaburzeń przywiązania. Podczas wywiadów oraz w analizie dokumentacji ujawniono istotne trudności wychowawcze kandydatów z własnymi dziećmi, w tym m.in. problemy z komunikacją, brak konsekwencji wychowawczej oraz napięte relacje. W związku z powyższym kandydaci nie spełniają wszystkich wymogów stawianych rodzinom zastępczym, w szczególności w zakresie wiedzy i umiejętności wychowawczych, dojrzałości emocjonalnej, refleksyjności oraz gotowości do współpracy z instytucjami wspierającymi pieczę zastępczą. Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025r. pełnomocnik Skarżących przedłożył pozytywną wstępną kwalifikację z 18 września 2025 roku, wydaną przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...]. Powołał się również na fakt wydania przez Sąd Rodzinny postanowienia z [...] listopada 2025r., [...] o przyznaniu Skarżącym tymczasowej opieki nad małoletnim B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 334) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej P.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność tej czynności. Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Podjęta czynność, polegająca na negatywnej wstępnej kwalifikacji Skarżących do pełnienia funkcji rodziny zastępczej została wydana z naruszeniem art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (dalej: u.w.r.p.z.). Odnośnie materialnej podstawy podjęcia zaskarżonej czynności należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 1 u.w.r.p.z. organizator rodzinnej pieczy zastępczej, na wniosek kandydata do pełnienia funkcji m.in. rodziny zastępczej zawodowej, przeprowadza na podstawie oceny spełniania warunków, o których mowa w art. 42 ust. 1 i 2, wstępną kwalifikację kandydata do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej. Pozytywna wstępna kwalifikacja jest ważna przez okres 2 lat od dnia jej przeprowadzenia. Po przeprowadzeniu wstępnej kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, organizator rodzinnej pieczy zastępczej sporządza dokument potwierdzający przeprowadzenie tej wstępnej kwalifikacji, który zawiera w szczególności datę przeprowadzenia wstępnej kwalifikacji oraz wskazanie, czy wstępna kwalifikacja jest pozytywna czy negatywna. Dokument potwierdzający przeprowadzenie wstępnej kwalifikacji jest wydawany pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej (art. 43 ust. 2 u.w.r.p.z.). W przypadku gdy wstępna kwalifikacja, o której mowa w ust. 1, jest negatywna, w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie tej wstępnej kwalifikacji organizator rodzinnej pieczy zastępczej szczegółowo uzasadnia przyczyny negatywnej wstępnej kwalifikacji i wskazuje obszary wymagające poprawy (art. 43 ust. 3u.w.r.p.z.). Przy sporządzaniu wstępnej kwalifikacji kandydatów organizator pieczy zastępczej bierze pod uwagę kryteria, o których mowa w art. 42 ust. 1 u.w.r.p.z. Stosownie do art. 42 ust. 1 pkt 1 tej ustawy pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może być powierzone osobom, które dają rękojmię należytego sprawowania pieczy zastępczej. Okoliczności, o których mowa w ust. 1-3, ustala się na postawie przeprowadzonej przez organizatora rodzinnej pieczy zastępczej analizy sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej (art. 42 ust. 7 u.w.r.p.z.). Wstępna akceptacja spełnienia warunków określonych w art. 42 ust. 1 i 2 cyt. ustawy stanowi pierwszy etap procedury kwalifikacyjnej do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej i ma szczególnie doniosłe znaczenie dla dalszego postępowania. W świetle bowiem powołanych przepisów brak wstępnej akceptacji w istocie uniemożliwia ewentualnym kandydatom możliwość pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej i tym samym uniemożliwia realizację ustawowego uprawnienia. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona czynność nie spełnia wymogu wyrażonego w art. 43 ust. 3 u.w.r.p.z. – w zakresie braku szczegółowego uzasadnienia. Z brzmienia przywołanego art. 43 ust. 3 u.w.r.p.z. wynika, że w przypadku negatywnej wstępnej kwalifikacji organ administracji publicznej zobowiązany jest do szczegółowego uzasadnienia przyczyn podjętego rozstrzygnięcia oraz wskazania obszarów wymagających poprawy. Skoro ustawa wymaga, aby negatywna kwalifikacja zawierała uzasadnienie i to, jak wskazano w przepisie, szczegółowe to należy przyjąć, że organ administracji powinien wskazać, jakie okoliczności zaważyły na negatywnej kwalifikacji i na podstawie jakich dowodów (w szczególności opinii) zostały stwierdzone. Jedno-lub dwuzdaniowe stwierdzenie nie spełnia wymogu szczegółowego uzasadnienia. W niniejszej sprawie Organ w negatywnej kwalifikacji wskazał po pierwsze, że Skarżący nie dają rękojmi należytego sprawowania pieczy zastępczej. W tym zakresie organ poprzestał na przywołaniu samej przyczyny negatywnej kwalifikacji bez jej poparcia szczegółowym uzasadnieniem. Rękojmia należytego sprawowania pieczy zastępczej jest pierwszym wymogiem stawianym osobom chcącym pełnić funkcję rodziny zastępczej (art. 42 ust. 1 pkt 1 u.w.r.p.z.). W doktrynie przyjmuje się, że wymóg ten odgrywa w omawianej ustawie istotną rolę, przy czym jego treść nie jest jednoznacznie określona, ponieważ ustawodawca wykorzystał w tym unormowaniu pojęcie niedookreślone "rękojmia", oznaczające poręczenie, zagwarantowanie czegoś, zapewnienie o czymś. Jak się wydaje, ustawodawca w analizowanym przepisie tego pojęcia użył w tym znaczeniu i miał na myśli to, że osoby chcące pełnić funkcję rodzinnej pieczy zastępczej zagwarantują należyte jej sprawowanie. Należy więc przez to rozumieć zdolność do ponoszenia odpowiedzialności za dziecko i zabezpieczenia jego interesów. Kierując się dodatkowo wykładnią systemową, trzeba uznać, że gwarancje należytego sprawowania pieczy zastępczej nie mogą obejmować tych elementów, które zostały wymienione w omawianym przepisie, a zatem muszą odnosić się do innych zagadnień. Jednocześnie spełnienie przez kandydatów pozostałych wymogów przewidzianych przez ustawę nie oznacza automatycznie spełnienia warunku wskazanego w pkt 1 ust. 1 art. 42 u.w.r.p.z., gdyż warunek ten jest odrębnym (dodatkowym) wymogiem, a nie sumą pozostałych warunków kwalifikacyjnych wymienionych w art. 42 u.w.r.p.z. Ustalenie spełniania omawianego wymogu "należytej rękojmi" należy do kompetencji organizatora rodzinnej pieczy zastępczej, który dokonuje tego na podstawie analizy sytuacji osobistej, rodzinnej i majątkowej. Zaznaczyć należy, że zwłaszcza rozstrzygnięcie odmowne wydane z powodu niespełnienia tego wymogu będzie musiało mieć pogłębione uzasadnienie i wskazywać powody, które skłoniły do uznania, że kandydat ten nie daje gwarancji należytego wykonywania funkcji rodziny zastępczej lub prowadzącego rodzinny dom dziecka (zob. LEX/el - komentarz do art. 42 u.w.r.p.z., (w:) S. Nitecki, A. Wilk, Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Komentarz, Wolters Kluwer 2016 oraz (w:) K. Tryniszewska, Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Komentarz, wyd. II, LEX 2015). We wstępnej kwalifikacji, która była objęta skargą nie ma tego rodzaju pogłębionego uzasadnienia. Jeżeli chodzi o drugą z przesłanek, która zdaniem Organu nie została przez Skarżących spełniona, to w zaskarżonej czynności wskazano, że "nie jest jednoznaczne, czy kandydaci obecnie są w stanie zapewnić odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe, umożliwiające dziecku zaspokojenie jego indywidualnych potrzeb, w tym: rozwoju emocjonalnego, fizycznego i społecznego; właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań oraz wypoczynku i organizacji czasu wolnego." W tym przypadku już samo sformułowanie, zastosowane przez Organ o braku jednoznaczności wskazuje na pewien margines niepewności Organu co do to, czy Skarżący spełniają wymogi stawiane rodzinom zastępczym. W orzecznictwie wskazano, że odmowa udzielenia akceptacji z art. 43 u.w.r.p.z., mającej - co istotne - charakter wstępny, może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sposób niebudzący wątpliwości, a więc z uwagi na zachodzące jednoznacznie negatywne okoliczności, jest oczywiste, że wyłączona jest możliwość odbycia opisanego szkolenia przez kandydata, wobec niespełnienia przesłanek sprawowania pieczy zastępczej (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 5.02.2025 r., IV SA/Wr 304/24, LEX nr 3835627). W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę przyczyny negatywnej kwalifikacji wstępnej powinny być wyrażone jasno w sposób nie budzący wątpliwości. Organ powinien bowiem wskazać wyraźnie na okoliczności dyskwalifikujące osoby do pełnienia funkcji rodziny zastępczy z odwołaniem się do dowodów (w tym opinii), które wskazują na tego rodzaju przeszkody. Nie można natomiast tracić z pola widzenia ujawnionej na rozprawie okoliczność w postaci uzyskania przez Skarżących w dniu 18 września 2025r. pozytywnej wstępnej kwalifikacji, wydanej przez inny ośrodek. Mając to na uwadze, nie można uznać, by stwierdzenie Organu o niejednoznaczności co do spełnienia warunku z art. 42 ust. 1 pkt 7 u.w.r.p.z. spełniało wymóg szczegółowego uzasadnienia. Jeżeli chodzi wskazanie przyczyn negatywnej wstępnej kwalifikacji Organ po pierwsze wskazał na brak możliwości wydzielenia dla B. oddzielnej przestrzeni do zapewnienia komfortu i prywatności. Jak wskazano w opinii pedagogicznej, małoletni B. dzieli pokój z synem Skarżących. Niezależnie jednak od kwestii dzielenia pokoju przez dwóch chłopców z [...] należy wskazać, że we wstępnej kwalifikacji nie odniesiono się do sposobu funkcjonowania małoletniego B. w domu Skarżących. Jak wynikało z opinii pedagogicznej znajdującej się w aktach sprawy, co zostało potwierdzone również w skardze, małoletni B. mieszka w domu Skarżących od lutego 2025r. Na mocy postanowienia Sądu Rodzinnego z [...] listopada 2025r. [...], przyznano Skarżącym tymczasową opiekę nad ww. małoletnim. We wstępnej kwalifikacji nie przedstawiono natomiast, jak małoleni B. funkcjonuje już w rodzinie, czy jego potrzeby są zaspokajane, jak Skarżący radzą sobie z trudnościami, jakie wiążą się z funkcjonowaniem i wychowaniem B., mając na uwadze ww. problemy rozwojowe, czy adekwatnie reagują do sytuacji kryzysowych i problemów, jakie wiążą się z wychowaniem takiego dziecka. Tego rodzaju opinii we wstępnej kwalifikacji zabrakło a ma ona kluczowe znaczenie dla oceny spełnienia przesłanek, zawartych w art. 42 ust. 1 pkt 7 u.w.r.p.z. Jeżeli chodzi o drugą z przyczyn negatywnej kwalifikacji Organ wskazał, że Skarżący zgodnie z opinią psychologiczną i opinią pedagogiczną posiadają niewystarczające kompetencje i postawy wychowawcze oraz posiadają słabą świadomość trudności, z którymi mogą się w przyszłości zmierzyć. Już w chwili obecnej Skarżący mają problemy wychowawcze z własnymi dziećmi, które przejawiają poważne trudności w funkcjonowaniu emocjonalnym i społecznym. W tym zakresie w ocenie Sądu również brak jest szczegółowego uzasadnienia, na czym polega brak wystarczających kompeencji i postaw wychowawczych. Jeżeli chodzi o problemy wychowawcze z własnym dziećmi w tym zakresie również brak jest szczegółowego uzasadnienia. Oczywistym jest, że rodzicielstwo nieodłącznie wiąże się z problemami wychowawczymi. Stąd też Organ powołując się na problemy wychowawcze z dziećmi powinien wskazać, o jakie konkretnie problemy wychowawcze chodzi, czy rodzice podejmują działania w celu zaradzenia trudnościom emocjonalnym i społecznym, czy podejmowane przez nich działania są adekwatne i skuteczne w ramach możliwości danego przypadku. Z przedstawionych powyżej przyczyn Sąd stwierdził, że zaskarżona negatywna wstępna kwalifikacja nie spełnia wymogu szczegółowego uzasadnienia, wyrażonego w art. 43 ust. 3 u.w.r.p.z. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności.