II SA/Rz 1209/25

PostanowienieWSA w Rzeszowie2025-09-25

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Śliwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, na które zostało złożone zażalenie do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona na postanowienie organu pierwszej instancji, na które zostało złożone zażalenie do organu drugiej instancji, jest niedopuszczalna, ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Dopiero po rozpatrzeniu zażalenia przez organ drugiej instancji i wydaniu przez niego rozstrzygnięcia, strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie o odmowie wszczęcia postępowania. Na postanowienie organu pierwszej instancji złożyła zażalenie do organu drugiej instancji, które zostało przekazane do rozpoznania. Organ drugiej instancji poinformował o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Skarżąca dołączyła do skargi pismo organu drugiej instancji z dnia 11 sierpnia 2025 r., określając je jako "zaskarżone postanowienie".
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie nr RP.ZPU.502.72.2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania - postanawia – odrzucić skargę. R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie "utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni PGW WP w [....] z dnia 28.07.2025 r." Na wstępie skargi wskazała, że kwestionowane postanowienie nosi datę 5 sierpnia 2025 r., zaś jako załącznik tej skargi podała "kopię zaskarżonego postanowienia z 11.08.2025 r.". Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podając, że akt, który Skarżąca objęła złożoną skargą nie został jeszcze wydany. Z wyjaśnień tego Organu, jak też akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 25 kwietnia 2025 r. wpłynął do Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie wniosek Skarżącej o wszczęcie postępowania dotyczącego podjęcia działań kontrolnych w zakresie funkcjonowania systemów odwadniających na terenie miejscowości B., wydania zaleceń lub decyzji administracyjnych zobowiązujących Gminę [....] do właściwego gospodarowania wodami opadowymi oraz ustalenia trwałych rozwiązań pozwalających na skuteczne odprowadzanie wód z terenów zalewowych. Postanowieniem z dnia 28 lipca 2025 r. nr RP.ZPU.502.72.2025 Organ I instancji odmówił wszczęcia postępowania w tego rodzaju sprawie. Odpis powyższego postanowienia Skarżąca otrzymała 30 lipca 2025 r., a w dniu 5 sierpnia 2025 r. złożyła na nie zażalenie, które przekazane zostało do Organu II instancji przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2025 r. (pismo to Skarżąca dołączyła do złożonej skargi określając je jako "zaskarżone postanowienie"). W zawiadomieniu z dnia 10 września 2025 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie poinformował Skarżącą, że sprawa zainicjowana wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia nie może być załatwiona w terminie do 13 września 2025 r. z uwagi na jej skomplikowany charakter, wskazując jako przewidywalny termin jej załatwienia: do 13 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres przedmiotowy kontroli sądowej wynika z brzmienia art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", który to przepis wskazuje formy działalności administracji publicznej podlegające takiej kontroli. Jedną z nich jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Regułą, którą ustanawia art. 52 § 2 P.p.s.a. jest, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym, wedle art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, że przedmiotem kontroli sądowej może być rozstrzygnięcie organu drugiej instancji, a zatem skuteczne uruchomienie trybu postępowania sądowego możliwe jest dopiero po zakończeniu administracyjnego toku instancji. Tymczasem, w sprawie niniejszej kwestie wskazane we wniosku Skarżącej z dnia 24 kwietnia 2025 r. są w toku. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych i odpowiedzi Organu na skargę, Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora Zarządu Zlewni PGW Wody Polskie z dnia 28 lipca 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania i będzie ono przedmiotem rozpoznania przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie w Rzeszowie, który o terminie załatwienia sprawy poinformował Skarżącą w piśmie z dnia 10 września 2025 r., wyznaczając ten termin do dnia 13 października 2025 r. Tym samym, należało uznać, że skarga niniejsza jest przedwczesna, bowiem została złożona na akt administracyjny, który nie zaistniał jeszcze w obrocie prawnym. Dopiero, gdy Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej PGW Wody Polskie rozpozna wniesione przez Skarżącą zażalenie i wyda w tym przedmiocie stosowne rozstrzygnięcie, wówczas Skarżąca będzie mogła go zakwestionować w drodze skargi do tut. Sądu. W takich okolicznościach skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło