II SA/Rz 1211/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk SO del. Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie -postanawia- I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zarządzić zwrot na rzecz skarżącej M. B. kwotę 150 zł /słownie: sto pięćdziesiąt złotych/ uiszczonej jako część wpisu od skargi. Przedmiotem skargi M. B. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwane dalej SKO, lub Kolegium) z dnia [...] września 2013 r., nr[...], wydana w sprawie zobowiązania do wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom. Organy obu instancji kierowały się następującymi okolicznościami prawnymi i faktycznymi: w dniu 8 kwietnia 2013 r. wpłynął do Urzędu Miasta i Gminy [...] wniosek M. M. w sprawie zasypania rowu melioracyjnego przez M. B., co powoduje podtapianie działki nr ewid. 2718, obręb C., stanowiącej własność M. M. Po rozpatrzeniu tego wniosku Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], w pkt 1) zobowiązał M. B. do wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom w postaci rowu otwartego na działkach nr 2731/1, 2727/2, 2727/3, obręb C., stanowiących własność M. B. przy granicy z działkami nr 2729, 2730, 2733, z początkiem w granicy z działką nr ewid. 2724/1, bez naruszenia granic działek osób trzecich. Określając w sposób szczegółowy parametry tego urządzenia. W pkt 2) określił, że zobowiązanie należy wykonać bez zbędnej zwłoki, od dnia kiedy decyzja stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ wskazał, że z opinii biegłego D. W. wynika, że zasypując zagłębienia terenu na działkach nr 2731/1, 2727/2 i 2727/3 M. B. zmieniła wielkość odpływu wody z działki nr ewid. 2718 tamując w ten sposób spływ całkowicie, co spowodowało powstanie zastoiska wodnego na działce nr 2718 należącej do M. M. W związku z tym M. B. zmieniała kierunek i wielkość odpływu ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Resumując Burmistrz stwierdził, że M. B. na skutek nawiezienia na swoje działki gruzu i ziemi doprowadziła do zmiany stanu wody na gruncie, a zmiana ta szkodliwie oddziałuje na grunty sąsiednie. W związku z powyższym zasadnym jest nałożenie na M. B. obowiązku wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom. W odwołaniu od tej decyzji M. B. wniosła o jej uchylenie oraz rozstrzygnięcie co do przedmiotu sprawy ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołująca się nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją, podnosząc, że jest ona niezgodna ze stanem faktycznym i narusza jej interes. Decyzją z [...] września 2013 r. nr[...] – SKO uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i zobowiązało M. B. do wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom tj. rowu otwartego na działkach nr 2731/1, 2727/2 i 2727/3, obręb C., stanowiących własność M. B. przy granicy z działkami nr 2729, 2730, 2733. Określając w sposób szczegółowy parametry tego urządzenia. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że w niniejszej sprawie doszło do zmian stosunków wodnych na skutek działania właściciela działek i zmiany te powodują szkody na terenie działek sąsiednich. W ocenie organu odwoławczego istnieją podstawy do nakazania właścicielowi gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Usunięcie nawiezionego gruzu i dokonanie niwelacji terenu celem przywrócenia stanu poprzedniego można uznać za działanie nieracjonalne i kosztowne. Ponieważ możliwe jest zobowiązanie właściciela terenu do wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, należało zobowiązać M. B. do wykonania rowu melioracyjnego. Poprzez połączenie z istniejącymi urządzeniami zapewni on odwodnienie terenu narażonego w chwili obecnej na szkody. Zobowiązanie to znajduje uzasadnienie w przepisach prawa, a równocześnie jest racjonalne. Kolegium odnosząc się do treści zaskarżonej decyzji stwierdziło, że zawiera ona nieprecyzyjne orzeczenie w sprawie terminu wykonania tego urządzenia, a nadto powołane są w niej załączniki, które nie zostały prawidłowo podpisane przez organ wydający decyzję. Brak jest podstaw do orzekania o terminie realizacji nałożonych obowiązków, które są egzekwowalne w chwili uprawomocnienia się wydanej decyzji. W ocenie SKO brak wymaganych podpisów na dokumentach stanowiących integralną część decyzji stanowi uchybienie, które może skutkować jej uchyleniem. Kolegium zwróciło uwagę, że stan faktyczny został w niniejszej spawie ustalony zarówno na podstawie zeznań świadków oraz stron, jak i opinii biegłego. Nie budzi on wątpliwości co do skali zmian i ich ewentualnego oddziaływania na grunty sąsiednie, a także potrzeby wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Nadto Kolegium podało, że orzekło o obowiązku wykonania urządzeń zapobiegających szkodom określając w sposób realny i wykonalny parametry tego urządzenia. M. B. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) skargę na decyzję SKO z [...] września 2013 r. wnosząc o uchylenie pkt 2 tej decyzji tj. uchylenie nałożonego obowiązku wykonania urządzenia zapobiegającego szkodom - rowu otwartego, umorzenie postępowania i rozpoznanie sprawy pod jej nieobecność. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy z 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U z 2012 r. poz. 145) przez błędną ocenę stanu faktycznego i jego zastosowanie oraz naruszenie przepisów proceduralnych, a w szczególności art. 7 i 11 k.p.a. polegające na: - niedokładnym wyjaśnieniu i błędnym ustaleniu stanu faktycznego, - załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącej, - nie podanie konkretnych przyczyn, z powodu których nałożono obowiązek wykonania rowu. W uzasadnieniu skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Kolegium, że wyrównując teren na swojej działce doprowadziła do zmiany stosunków wodnych i zmiana ta wpływa na grunty sąsiedzkie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, przedstawiając argumentację jak w zaskarżonej decyzji. WSA postanowieniem z 5 marca 2014 r., sygn. II SA/Rz 1211/13 odrzucił skargę M. M. z uwagi na nie uiszczenie przez skarżącą wpisu sądowego. Skarżąca M. B. w piśmie nadanym do WSA w dniu 23 czerwca 2014 r. złożyła wyraźne oświadczenie o tym, że cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.