II SA/Rz 1213/14

Dnia 14 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014r., Nr [...] w przedmiocie zmian w statucie sołectwa - postanawia - odrzucić skargę W dniu 19 września 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S.G. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014r., Nr [...] w przedmiocie zmian w statucie sołectwa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 17 czerwca 2014r. S. G. wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa do jakiego doszło w związku z podjęciem wskazanej wyżej uchwały. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że została złożona po terminie, ewentualnie o jej oddalenie z uwagi na jej bezzasadność. Z uwagi na fakt, że skarżący podał, że pismem z dnia 28 czerwca 2014r. wezwał ww. organ do usunięcia naruszenia prawa, a takiego wezwanie brak było w aktach administracyjnych sprawy, Sąd zwrócił się zarówno do organu, jak i do skarżącego o wyjaśnienie czy wezwanie opatrzone taką datą w istocie zostało złożone, a jeśli tak o potwierdzenie tego faktu przez nadesłanie tego wezwania. Mimo upływu zakreślonych w wezwaniach terminów ani skarżący ani organ nie udzielili odpowiedzi na wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.) W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. (art. 52 § 4 P.p.s.a.). Po myśli art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 594) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi więc podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014r., Nr [...] w przedmiocie zmian w statucie sołectwa. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji złożenie skargi powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym przez skarżącego do organu, który podjął przedmiotową uchwałę, które w niniejszej sprawie zostało złożone w dniu 17 czerwca 2014r. Z uwagi na okoliczność, że organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, 60 – dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 sierpnia 2014r. Skarga został złożona w siedzibie organu w dniu 20 sierpnia 2014r., a więc z 2 – dniowym uchybieniem terminu. Mając na uwadze fakt, że stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, zaś na mocy art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, Sąd orzekł, jak w sentencji.