II SA/Rz 1216/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-11-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Maciej Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły, zatytułowane jako 'decyzja' o pozbawieniu prawa do korzystania ze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, stanowi akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły, mimo błędnego pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego i powołania się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem czy czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Rektor uczelni nie jest organem administracji publicznej uprawnionym do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego w zakresie przyznawania lub pozbawiania świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W związku z tym skarga jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły, zatytułowane jako 'decyzja', o utrzymaniu w mocy decyzji Kanclerza o pozbawieniu skarżącego prawa do korzystania ze świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na okres 2 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. K. na pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły [....] w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie pozbawienia prawa do korzystania z świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych - postanawia - odrzucić skargę.
W dniu 24 września 2018 r. M. W. K. (dalej w skrócie: "skarżący") wniósł skargę na pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. zatytułowane jako "decyzja" o utrzymaniu w mocy decyzji Kanclerza Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. o pozbawieniu skarżącego prawa do korzystania z świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na okres 2 lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – w dalszej części: "p.p.s.a."), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa jako nieobjęta właściwością sądu administracyjnego podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Przedmiotem postępowania jest pismo Rektora Państwowej Wyższej Szkoły [....] w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. zatytułowane jako "decyzja" w przedmiocie pozbawienia skarżącego prawa do korzystania z świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na okres 2 lat.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1316, dalej w skrócie: "u.z.f.ś.s."), zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, z uwzględnieniem ust. 1, oraz zasady przeznaczania środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo z art. 30 ust. 5 ustawy o związkach zawodowych. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.
Zgodnie natomiast z art. 10 u.z.f.ś.s., środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych administruje pracodawca.
Złożona w niniejszej sprawie skarga nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Przedmiot zaskarżenia nie jest bowiem żaden z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Pismo z dnia [...] sierpnia 2018 r. pomimo powołania w jego treści art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej w skrócie: "k.p.a.") oraz błędnego pouczenia o prawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie stanowi decyzji administracyjnej. Kanclerz oraz Rektor Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] nie są uprawnieni do władczego działania w rozumieniu przepisów prawa administracyjnego, a więc do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie pozbawienia prawa do korzystania z świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
W sytuacji niezgodnego z prawem administrowania środkami funduszu pracodawca ponosi odpowiedzialność cywilną (art. 8 ust. 3 u.z.f.ś.s.) i karnoadministracyjną (art. 12a u.z.f.ś.s.).
Dlatego też skargę, jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło