II SA/Rz 1218/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2011r., Nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi dotyczącej robót budowlanych - postanawia - odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 listopada 2011r. (8 grudnia 2011r. – data wpływu do Sądu) Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...], [...] R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 52 i art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę na "interpretację indywidualną Prezydenta Miasta [...] znak: [...] z dnia [...] sierpnia 2011r. uznającą, że zgodnie z obowiązującym prawem budowlanym prowadzenie robót budowlanych wewnątrz istniejącego budynku nie związanych ze zmianą ścian konstrukcyjnych na podstawie art. 28 Prawa budowlanego, wymaga pozwolenia na budowę". Strona skarżąca zawnioskowała o uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności orzeczenia, jako wydanego z naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych strona skarżąca dowodziła niesłuszność stanowiska Prezydenta Miasta [...], że wszelkie roboty budowlane wewnątrz istniejącego budynku wymagają pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł ojej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na fakt, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Organ wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] zwrócił się do Wydziału Architektury Urzędu Miasta [...] z zapytaniem czy instalacja w istniejącym budynku w nowym miejscu umywalki lub ustępu wymaga pozwolenia na budowę, zgłoszenia robót niewymagających pozwolenia na budowę, czy też nie wymaga ani zgłoszenia, ani uzyskania pozwolenia na budowę. W piśmie tym strona przedstawiła swoje stanowisko i wskazała, że jej zdaniem planowane roboty nie wymagają uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, ani nie podlegają zgłoszeniu. W odpowiedzi na to pismo Prezydent Miasta [...], jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011r., znak: [...], przestawił swoje stanowisko i wyjaśnił obowiązujący stan prawny, z powołaniem się na przepisy Prawa budowlanego. W dalszej kolejności pismem z dnia [...] września 2011r. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] wezwał Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ (pismo z dnia [...] września 2011r.) raz jeszcze przedstawił stronie swoje stanowisko w sprawie i jednocześnie wezwał do wskazania podstawy prawnej, normującej tryb wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi skarżący podał że organ naruszył art. 28 Prawa budowlanego i opisał błędy urzędów. Pismem z dnia [...] września 2011r. Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 231 k.p.a. przesłał korespondencję do Wojewody, który to organ uznał, że pisma strony nie stanowią skargi wnoszonej w trybie art. 227 k.p.a., lecz jedynie polemikę ze stanowiskiem Prezydenta Miasta [...]. W dalszej części uzasadnienia Prezydent Miasta [...] odnosząc się do treści skargi i przytaczając art. 3 § 2 p.p.s.a. podkreślił, że jego pismo z dnia [...] sierpnia 2011r. nie jest "interpretacja indywidualną". Przepisy prawa budowlanego nie przewidują obowiązku interpretowania tych przepisów przez organy architektoniczno-budowlane. Skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych. Pismo z dnia 12 sierpnia 2011r. stanowi jedynie informację - czy instalacja w istniejącym budynku w nowym miejscu umywalki lub ustępu wymaga pozwolenia na budowę, zgłoszenia robót nie wymagających pozwolenia na budowę, czy też nie wymaga ani zgłoszenia ani pozwolenia na budowę. Nie stanowi aktu administracyjnego, nie jest władczym działaniem prawnym organu administracji. W dalszej części organ wyjaśnił kwestie dotyczące montażu umywalki i ustępu w istniejącym budynku mieszkalnym, podtrzymując stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011r. Reasumując organ podkreślił, że korespondencja skarżącego stanowi wyłącznie polemikę odnoszącą się do obowiązujących przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegać musi odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie zaś z § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., to skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę stwierdza, że przedmiot skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...], a mianowicie, pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2011r., znak: [...] nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, nie stanowi bowiem skargi na działanie organów administracji publicznej bądź też na ich bezczynność w rozumieniu wyżej wskazanego katalogu. W piśmie tym udzielono skarżącemu wyjaśnień co do obowiązującego stanu prawnego odnośnie możliwości instalacji w istniejącym budynku, w nowym miejscu, umywalki lub ustępu (co było przedmiotem zapytania skarżącego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011r., inicjującym niniejszą sprawę). Pismo to nie może zostać uznane z decyzję administracyjną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071/, bowiem nie rozstrzyga merytorycznie indywidualnej sprawy skarżącego (art. 104 § 1 i § 2 k.p.a.), nie mieści się też w katalogu prawnych form działania administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a - innych niż decyzja czy postanowienie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym bardziej nie stanowi "interpretacji indywidualnej" – jak to określił skarżący. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być wyłącznie pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Ponieważ zaskarżone pismo Prezydenta Miasta [...] nie stanowi władczej konkretyzacji materialnego prawa administracyjnego polegającej na przyznaniu określonego uprawnienia bądź nałożenia obowiązku, ma ono wyłącznie charakter informacyjny, nie jest więc aktem, który podlega sądowej kontroli. Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.