II SA/Rz 1219/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z., J. P., W. P., M. W., J. M., B. K. i D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - postanawia - I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi B. K., II. zwrócić skarżącemu B. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu. B. Z., J. P. i W. P., M. W., J. M., B. K. oraz D. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrębne skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność m. in. ich odwołań od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi Ł. gm. [...]. W piśmie złożonym w tut. Sądzie w dniu 3 marca 2014 r. B. K. oświadczył, że w związku z zawartą ugodą pozasądową wycofuje "akt oskarżenia skierowany przeciwko Samorządowe Kolegium Odwoławcze nr [...]", wniesiony przez niego w dniu 22 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżącemu jako dysponentowi wniesionej przez niego skargi przysługuje prawo do jej cofnięcia, które wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), określanej następnie jako "P.p.s.a.". W świetle tego przepisu cofnięcie skargi wiąże co do zasady sąd, który uzna je jednak za niedopuszczalne w razie, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak już wyżej zaznaczono, B. K. w piśmie z dnia 3 marca 2014 r. oświadczył, iż cofa złożony w dniu 22 listopada 2013 r. "akt oskarżenia". Wobec faktu, iż we wskazanym przez wyżej wymienionego dniu złożył on do tut. Sądu skargę na podane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznano, iż oświadczenie powyższe dotyczy cofnięcia tej właśnie skargi. Jednocześnie nie stwierdzono zaistnienia okoliczności wyłączających skuteczność takiego cofnięcia, określonych w powołanym art. 60 zd. 3 P.p.s.a. Dlatego też orzeczono o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi B. K., stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Natomiast skargi złożone przez inne wymienione wyżej osoby będą podlegały rozpoznaniu po usunięciu wszystkich ich braków. O zwrocie uiszczonego przez B. K. wpisu orzeczono z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.