II SA/Rz 1221/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Paweł Zaborniak /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności budowy budynku z zatwierdzonym projektem I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Przedmiotem skargi S. G. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej WINB) z dnia [...] października 2013 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zgodności budowy budynku produkcyjno-usługowego z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działek, stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące okoliczności faktyczne i prawne: w trakcie postępowania dotyczącego robót budowlanych prowadzonych przez firmę A. sp. z o.o. przy budowie budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną zlokalizowanego na działkach nr 892/16 i 892/18 w G., S. G. i D. G. w piśmie z dnia 8 września 2010 r. poinformowali Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej zwany PINB) o "ujawnieniu nowych dowodów w sprawie" tj. o fakcie nawożenia skażonej ziemi na teren w/w budowy. W odpowiedzi na te twierdzenia PINB pismem z dnia [...] września 2010 r., nr [...], poinformował w/w, że zgodnie z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działek, stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę na działkach nr 892/16 i 892/18, projektowane jest nawiezienie ziemi mające na celu niweletę placu manewrowego i parkingu, które zaprojektowane zostały w nawiązaniu do projektowanego poziomu posadowienia budynku produkcyjno – usługowego z częścią biurowo – socjalną. Docelowo projektowany nasyp ma być dostosowany do niwelety projektowanej drogi zbiorczej – dojazdowej położonej wzdłuż drogi gminnej i realizowanej w ramach rozbudowy drogi krajowej. Wskazano, że postępowanie w sprawie skażonej ziemi prowadzi Wójt Gminy [...]. W dniu 12 października 2010 r. S. G. i D. G. złożyli do PINB pismo zatytułowane "odwołanie od pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., nr [...]". W uzasadnieniu zarzucili, że pismo to rażąco narusza prawo i nie spełnia norm przewidzianych w k.p.a. Podnieśli, że nie wiadomo czy pismo to jest decyzją czy postanowieniem, brak w nim zawartego pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych. Nie zgodzili się ze stwierdzeniem, że projekt i pozwolenie jest wolne od nieprawidłowości i wnieśli o zajęcie stanowiska przez PINB. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] WINB stwierdził, że odwołanie S. G. i D. G. od pisma PINB z dnia [...] września 2010 r. jest niedopuszczalne. Po rozpoznaniu skargi S. G. i D. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (zwany dalej WSA) wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 335/11, uchylił zaskarżone postanowienie WINB z dnia [...] lutego 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w realiach rozpoznawanej sprawy PINB po otrzymaniu wielowątkowego wniosku skarżących nie przeprowadził wstępnego postępowania poprzez ustalenie podmiotów postępowania, przedmiotu postępowania, jak i zakresu żądania. Jakkolwiek organ podjął niektóre czynności wskazane przez skarżących, jednak pismo informujące z dnia [...] września 2010 r. skierowane do stron, nie spełnia wymogów aktu kończącego postępowanie administracyjne, a które przecież zostało wnioskiem skarżących wszczęte. Wskazanych uchybień w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie dostrzegł organ odwoławczy. Wydane przez organ odwoławczy zaskarżone postanowienie w oparciu o treść art. 134 k.p.a. w zasadzie akceptuje, że PINB, po wszczęciu przez stronę postępowania, w istocie nie przeprowadził postępowania, jak również nie zakończył tego postępowania zgodnie z art. 104 k.p.a. Oznacza to, że organ odwoławczy również naruszył wskazane wyżej przepisy prawa procesowego, a tym również pozytywnie oceniając zakończenie niekompletnego postępowania pismem skierowanym do strony. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej wniesionej przez WINB - Naczelny Sąd Administracyjny (zwany dalej NSA) wyrokiem 27 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2023/11 oddalił skargę kasacyjną. Zdaniem NSA stanowisko skarżącego kasacyjnie organu odnośnie prawidłowości oceny co do charakteru prawnego pisma PINB z [...] września 2010 r., nie jest prawidłowe. NSA wyjaśnił, że w nauce procesu administracyjnego, jak i w judykaturze od wielu lat dominuje pogląd, do którego się przychylił, że niezachowanie wymagań formalnych nie pozbawia rozstrzygnięcia sprawy charakteru decyzji, jeżeli jest w nim co najmniej "oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji" i chociaż będzie to decyzja wadliwa pod względem formy, to może wywołać skutki materialnoprawne i być poddana kontroli sądu. W ocenie NSA pismo PINB z [...] września 2010 r. bezspornie zawiera oznaczenie organu, oznaczenie podmiotów, do których jest kierowane (tj. do S. G. i D. G.) oraz jest podpisane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Niesporne jest, że S. G. i D. G. wnieśli do PINB żądanie podjęcia działań przez organ nadzoru budowlanego w związku z prowadzonymi przez spółkę A. robotami budowlanymi polegającymi na wykonywaniu nasypu oraz drogi dojazdowej z drogi krajowej nr [...] na teren prowadzonej inwestycji. Z pisma inicjującego postępowanie, jak również z wniesionego następnie do WINB odwołania wynika, że wnoszący uważali, iż nasyp został wykonany częściowo na działkach rolnych, nie objętych pozwoleniem na budowę, a ponadto do jego wykonania użyto ziemi zanieczyszczonej. Materiały na budowę są dowożone drogą tymczasową zorganizowaną bez wymaganych prawem decyzji i pozwoleń, w szczególności bez pozwolenia na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolnej. W ocenie odwołujących się takie działanie nosi znamiona samowoli budowlanej. Niesporne także jest w świetle materiału aktowego, że tak organ I instancji, jak i organ odwoławczy dysponowali stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, z którego wynikało, że w próbkach ziemi użytej do realizacji inwestycji wykryto substancje wskazujące na przekroczenie wartości dopuszczalne dla stężeń metali ciężkich. Wbrew stwierdzeniu WINB zawartemu w skarżonym postanowieniu, pismo PINB nie ograniczało się wyłącznie do kwestii nawożenia na teren budowy zanieczyszczonej ziemi. Skoro w takiej skardze zarzucono użycie nieodpowiednich materiałów do wykonywanych robót budowlanych, wykonywanie robót poza działkami, na które opiewało udzielone pozwolenie na budowę oraz wadliwe działanie kierownika budowy w aspekcie dopuszczenia do użycia nieodpowiednich, z punktu widzenia przepisów prawa budowlanego były to zagadnienia, w aspekcie których prawo przewiduje decyzyjne działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Do właściwości tego organu należy chociażby nakazywanie, w drodze decyzji, rozbiórki samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowalne (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., zwanej dalej p.b.), czy też prowadzenie tzw. postępowania naprawczego, tj. w sytuacji dopuszczenia się wykonywania robót budowlanych m.in. w sposób mogący spowodować zagrożenie dla środowiska lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4, art. 50a, art. 51 p.b). NSA wskazał, że rolą WINB będzie rozpoznanie odwołania od pisma-decyzji PINB z [...] września 2010 r. Organ uwzględnić musi przy tym stan sprawy istniejący w dacie rozpoznawania tego środka zaskarżenia, a więc uwzględniający również kolejne rozstrzygnięcia, jakie zostały wydane w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...] WINB uchylił w całości zaskarżoną decyzję PINB z dnia 27 września 2010 r. i umorzył w całości postępowanie organu I instancji w sprawie zgodności budowy budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną zlokalizowanego na działkach nr 892/16 i 892/18 w G. prowadzonej przez firmę A. sp. z o.o. - z decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W uzasadnieniem WINB wskazał, że inwestycja obejmująca budowę budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną zlokalizowanego na działkach nr 892/16 i 892/18 w G. została zakończona. PINB decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] udzielił firmie A. sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną, zlokalizowaną na działce nr 892/18 w G. W związku z tym brak jest obecnie podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie zgodności budowy przez tę firmę budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną, zlokalizowaną na działkach nr 892/16 i 892/18 w G. z decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W związku z tym postępowanie w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. WINB stwierdził, że zaskarżona decyzja PINB nie zawiera wszystkich elementów określonych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a., dlatego w postępowaniu odwoławczym decyzję tę należało uchylić w całości i umorzyć postepowanie organu I instancji. D. G. oraz S. G. wnieśli do WSA skargę na decyzję WINB z dnia [...] października 2013 r. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013 r. WSA odrzucił skargę D. G. z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego. Pozostała zatem do rozpoznania skarga S. G. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zarzucił WNB wydanie zaskarżonej decyzji bez należytej staranności w dochodzeniu do prawdy obiektywnej i wielokrotne mijanie się z prawdą. Skarżący zwrócił uwagę, że wielokrotnie podnosił kwestię niezgodności budowy budynku produkcyjno-usługowego z częścią biurowo-socjalną, zlokalizowanego na działkach o nr 892/16 i 892/18 w G. - z decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącego przedmiotowa budowa jest niezgodna z pozwoleniem na budowę, projektem budowlanym, decyzją o warunkach zabudowy, jak i decyzją środowiskową o czym wielokrotnie informował organy. Nadto wskazywał, że zastosowane na spornej budowie wyroby i materiały budowlane nie spełniają standardów jakościowych, stwarzając zagrożenie dla środowiska naturalnego oraz dla zdrowia i życia ludzi. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzje organów obu instancji jako wydane z naruszeniem prawa zostały uchylone przez Sąd z przyczyn uwzględnionych z urzędu. Sąd pierwszej instancji zobligowany był w pierwszej kolejności skontrolować, czy WINB zastosował się do wiążącej go oceny prawnej zawartej w prawomocnym wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2011 r. o sygn. II SA/Rz 335/11. Ocena ta została przez Organ II instancji zrealizowana, bowiem wskazany Organ rozpoznał odwołanie wniesione od decyzji PINB. W zaskarżonej decyzji WINB zgodnie z wytycznymi uznał, że przedmiot odwołania obejmuje akt wypełniający podstawowe cechy decyzji administracyjnej. To ustalenie pozwoliło następnie przejść do zbadania czy wykazano podstawy umorzenia postępowania administracyjnego stosownie do treści art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Otóż w myśl art. 105 § 1 K.p.a. wówczas gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W postępowaniu odwoławczym, podstawą formalanoprawną do umorzenia postępowania jest art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż przepisy powyższe znajdują zastosowanie wówczas gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a zatem gdy postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe. Wyłącznie w takiej sytuacji organ odwoławczy decyzją kasacyjną może wyeliminować decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie w sprawie. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że sprawa której dotyczyło zakończone przed WINB postępowanie miała swój przedmiot w chwili wydawania zaskarżonej decyzji. Otóż S. G. oraz D. G. w piśmie z dnia 8 września 2010 r. poinformowali PINB o prowadzeniu na działkach o nr 892/15, 892/16 oraz 892/17 i 892/18 robót budowlanych niezgodnych z prawem. Ta niezgodność miała polegać na wykorzystaniu w/w działek na cele budowy pomimo braku wyłączenia tych gruntów z produkcji rolnej a także na wykorzystaniu działek o nr 892/15 i 892/17 na cele budowy, kiedy pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie dla części działek o nr 892/16 i 892/18. Podniesiono również wykonanie nielegalnej drogi, którą dowożone były materiały budowlane. Ponadto zarzucono inwestorowi użycie do podniesienia terenu ziemi zanieczyszczonej - niespełniającej standardów art. 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz.U. nr 165, poz. 1359). Zdaniem wnioskodawców, Przedsiębiorstwo P. użyło odpadów niebezpiecznych, co jest sprzeczne z przepisami Prawa ochrony środowiska oraz Prawa budowlanego. WINB w treści zaskarżonej decyzji stwierdził, że z uwagi na wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku produkcyjno – usługowego z częścią biurowo – socjalną zlokalizowaną na działce nr 892/18 w G. a także z uwagi na fakt, że zaskarżona odwołaniem decyzja PINB nie odpowiada przepisom K.p.a., postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy jako przedmiot postępowania ustalił zgodność budowy budynku produkcyjno – usługowego z częścią biurowo – socjalną zlokalizowaną na działkach nr 892/16 i 892/18 w G. prowadzoną przez firmę A. Sp. z o.o. z decyzją Starosty[...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] , zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Po pierwsze, uzasadnienie zaskarżonej decyzji WINB nie wyjaśnia precyzyjnie przyczyn, z których powodu postępowanie w tak określonych granicach stało się bezprzedmiotowe. Sąd zauważa, że powołane przez Organ pierwszej instancji uchybienia przepisom K.p.a. poprzez nieuwzględnienie treści art. 107 § 1 i 3 tego Kodeksu nie może stanowić podstawy do zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 K.p.a. Naruszenie przepisów prawa administracyjnego procesowego nie stanowi o bezprzedmiotowości postępowania ogólnego (art. 1 pkt 1 K.p.a.). Pomimo tego na stronie 3 uzasadnienia decyzji, naruszenie art. 107 § 1 i 3 K.p.a. zostało przez WINB wskazane jako przyczyna przekonująca do umorzenia postępowania w sprawie zgodności prowadzonych robót z udzielonym pozwoleniem na budowę. Po drugie, WSA w wyroku z dnia 9 czerwca 2011 r. o sygn. II SA/Rz 335/11, podkreślił że wniosek skarżących zawierał kilka wątków, których rozpatrzeniem miały obowiązek zająć się organy nadzoru budowlanego. Te ustalenia potwierdził NSA w wyroku z dnia 27 lutego 2013 r. o sygn. II OSK 2023/11. NSA zauważył, że skoro S. G. i D. G. zarzucili w skardze użycie nieodpowiednich materiałów, wykonanie robót budowlanych poza działkami objętymi pozwoleniem, wadliwe działanie kierownika budowy, to były to zagadnienia objęte regulacjami ustawy – Prawo budowlane, dla których ustawodawca przewidział odpowiednie działania z zakresu policji administracyjnej organów nadzoru budowlanego. Zaskarżona do Sądu decyzja WINB oraz PINB do tych kwestii się nie odnosi. WINB w tych okolicznościach nie wykazał podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego w całości, bowiem o bezprzedmiotowości całości wielowątkowej sprawy wszczętej na wniosek skarżącego oraz D. G. nie świadczy pozwolenie na użytkownie PINB z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]. W jego treści organ nadzoru budowlanego stwierdza jedynie, że budynek produkcyjno-usługowy z częścią biurowo - socjalną zlokalizowany na działce o nr 892/18 położnej w G. nadaje się do użytkowania. Pozwolenie to nie może więc odnosić się do wszystkich działek, na których prowadzono roboty budowalne według pisma S. G. Sąd rozpoznając skargę S. G. wyraża zdanie, iż uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oznacza nie tylko, że inwestor zakończył prace budowlane lecz, że prace te zostały wykonane zgodnie z udzielonym pozwoleniem. Z brzmienia art. 55 i art. 59 ustawy Prawo budowlane wprost wynika, że wydanie pozwolenia na budowę uzależnione jest od stwierdzenia zgodności wykonania obiektu budowlanego z warunkami wydanego pozwolenia. Organ odwoławczy nie dostrzegł jednak, że poruszone przez skarżących nieprawidłowości wykonywanych robót budowlanych nie dotyczą wyłącznie budowy obiektu na działce nr 892/18, ale obejmują także tereny sąsiednie w postaci działek nr o nr 892/15, 892/16 oraz 892/17. Innymi słowy, przedmiot sprawy administracyjnej ma szersze granice niż legalność robót budowlanych zakończonych na działce, której dotyczy powołane przez WINB pozwolenie na użytkowanie budynku. Dlatego uprawnione jest twierdzenie, że organy nadzoru w swych rozstrzygnięciach nie odniosły się kompleksowo do poruszonych przez strony wnioskującej kwestii. Nie uczynił tego PINB w decyzji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] jak również WINB, który właściwie ograniczył pole wyjaśniania sprawy legalności robót budowalnych na w/w działkach do zbadania opisanego już pozwolenia na użytkowanie. Wyłącznie na jego podstawie uznano przedwcześnie, że postępowanie administracyjne utraciło swą przedmiot, przez co dalsze wyjaśnianie istnienia nieprawidłowości jest niedopuszczalne. Z tym wnioskiem nie można się zgodzić skoro granice sprawy administracyjnej są zdecydowanie szersze niż legalność robót budowlanych na działce o nr 892/18. O nieprawidłowości decyzji WINB umarzającej postępowanie w całości świadczy brak w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Także i z tego względu, Sąd nie mógł przyjąć, że sprawa legalności robót została przez Organy obu instancji w sposób dostateczny wyjaśniona. Ponieważ nie wykazano podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego w całości, to naruszono art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 K.p.a. Braki w postępowaniu wyjaśniającym polegające na nieustaleniu czy na działkach objętych wnioskiem z dnia 9 września 2010 r. zostały przeprowadzone roboty budowlane zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę świadczą natomiast o naruszeniu przez PINB i WINB zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Stwierdzone przez WSA naruszenia prawa procesowego wpłynęły na ustalony w zaskarżonej decyzji wynik postępowania, co obliguje Sąd o uchylenia decyzji PINB i WINB w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Dodać to tego wypada, że decyzja organu pierwszej instancji jest w sposób oczywisty obarczona wadą naruszenia art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Organy nadzoru budowlanego ponownie rozpoznając wniosek S. G. i D. G. będą obowiązane uwzględnić wyrażoną w niniejszym wyroku ocenę ich działań, co powinno polegać na całościowym ustosunkowaniu się do twierdzeń stron, które zainicjowały postępowanie administracyjne. Prowadząc to postępowanie należało będzie także kierować się aktami administracyjnymi dotyczącymi działań inwestora na działkach objętych granicami sprawy. Organy nadzoru budowlanego nie mogą przy tym pozostawać obojętne na przypadki takich robót budowlanych, które nie odpowiadają przepisom ochrony środowiska o czym świadczy w szczególności art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane. Nie można zapomnieć, iż organy nadzoru architektoniczno – budowlanego mają w swych zadaniach wykonywać nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem zgodności zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony środowiska, co wynika bezpośrednio z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo budowlane. Przedstawione wyżej motywy zadecydowały o uchyleniu decyzji PINB i WINB na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Natomiast zawarte w sentencji stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku nastąpiło na podstawie art. 152 p.p.s.a.