II SA/Rz 1224/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi K.S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013r., nr [...], na podstawie której odmówiono K.S. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem E.S., z uwagi na brak spełnienia przesłanki do jego przyznania tj. rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, określonej w art. 16 a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006r. ze zmianami), zwanej dalej "ustawą". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd rozpoznający niniejszą sprawę powziął informację o wystąpieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13, z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym zgodności art. 16a ust. 1 ustawy z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt P 1/14. W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją przepisu, który stanowił podstawę zaskarżonej decyzji oraz możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania toczącego się w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Uznając zatem, że zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.