II SA/Rz 1225/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-11-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny, jeśli skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając go za bezprzedmiotowy. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu, co wynikało z daty doręczenia zaskarżonej decyzji i daty wniesienia skargi. Instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie jedynie do czynności dokonanych z uchybieniem ustawowego terminu.
Stan faktyczny
Skarżący MK złożył skargę na decyzję Wojewody wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wskazując na omyłkę w oznaczeniu zaskarżonej decyzji. Po analizie akt sprawy i wyjaśnień skarżącego, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. W związku z tym, wniosek o przywrócenie terminu stał się bezprzedmiotowy.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku MK o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi MK na decyzję Wojewody [.] z dnia [.] maja 2016 r. nr [.] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wygaszenia trwałego zarządu - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku. W dniu 31 sierpnia 2016 r. wpłynęła do Sądu skarga MK na opisaną w sentencji decyzję, którą zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 1225/16, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że wnosząc skargę skorzystał z wzoru pisma opracowanego przez Stowarzyszenie na rzecz restytucji B. wsi: [.] i przez omyłkę podał w niej numer decyzji, która nie dotyczyła jego osobiście. Z odpowiedzi Wojewody na tamtą skargę dowiedział się o popełnionej omyłce i niezwłocznie złożył do Sądu stosowne wyjaśnienie, a jednocześnie wniósł skargę na właściwie oznaczoną decyzję z wnioskiem o przywrócenie terminu. Na wezwanie Sądu przesłał odpis tej skargi z kopią dowodu jej nadania; z urządzeń biurowych prowadzonych w Sądzie wynika, że skargę tę zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 1026/16. Mając na względzie powyższe wyjaśnienia skarżącego analizie poddano akta sprawy o sygn. II SA/Rz 1026/16, w której zarejestrowano skargę MK na decyzję Wojewody [.] z dnia [.] maja 2016 r. nr [.]. Z akt administracyjnych tamtej sprawy wynika, na co zresztą zwrócił uwagę Wojewoda w odpowiedzi na skargę MK opatrzoną datą 24.06.2016 r., że nie był on stroną tamtego postępowania, lecz postępowania zakończonego decyzją nr [.]. W aktach II SA/Rz 1026/16 znajduje się również wyjaśnienie MK o popełnionej omyłce w oznaczeniu zaskarżonej decyzji zawarte w piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 r. Uwzględniając te wyjaśnienia zarządzeniem z dnia 25 listopada 2016 r. przewodniczący wydziału postanowił wyłączyć skargę MK nadaną w dniu 26 czerwca 2016 r. ze sprawy II SA/Rz 1026/16 i włączyć ją do sprawy II SA/Rz 1225/16 wraz z innymi dokumentami, szczegółowo opisanymi w tym zarządzeniu. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [.] maja 2016 r. nr N [.] w tych okolicznościach jest bezprzedmiotowe. Skargę na opisaną w sentencji decyzję wniesiono bowiem w dniu 25 czerwca 2016 r., a zaskarżoną decyzję doręczono mu w dniu 2 czerwca 2016 r. Wniesiono ją zatem z zachowaniem ustawowego terminu, wynoszącego – jak stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", 30 dni od dnia doręczenia zaskarżanego aktu. Skardze tej zostanie więc nadany dalszy bieg. Instytucja przywrócenia terminu ma zaś zastosowanie tylko do czynności dokonywanych z uchybieniem ustawowego terminu, co wprost wynika z art. 86 § 1 Ppsa, a przypadek takie w niniejszej sprawie nie zachodzi. Z podanych względów na podstawie art. 86 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło