II SA/Rz 1233/11
PostanowienieWSA w Rzeszowie2012-01-03
Skład orzekający: Ewa Partyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w trybie art. 155 KPA (zmiana decyzji ostatecznej) jest dopuszczalna bez wcześniejszego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w trybie art. 155 KPA jest niedopuszczalna, jeśli strona nie złożyła wcześniej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 127 § 3 KPA, od takiej decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który stanowi środek zaskarżenia, a jego niezłożenie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 52 § 1 PPSA.Stan faktyczny
M. K. złożyła wniosek o zmianę ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przyznającej zasiłek celowy na remont budynku zniszczonego przez powódź. SKO decyzją z października 2011 r. odmówiło zmiany swojej poprzedniej decyzji. M. K. złożyła skargę do WSA w Rzeszowie, podnosząc, że decyzja jest krzywdząca i wskazując na trudną sytuację materialną. WSA w Rzeszowie postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
II SA/Rz 1233/11
U Z A S A D N I E N I E
Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] odmówił M. K. zasiłku celowego na pokrycie kosztów remontu budynku mieszkalnego położonego w S. ul. G. [...], który uległ uszkodzeniu w czasie powodzi w miesiącach maj i czerwiec 2010 r.
Po rozpatrzeniu odwołania M. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]:
w pkt I. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości,
w pkt II. przyznało M. K. zasiłek celowy:
1) w wysokości 78 951, 00 zł netto na pokrycie kosztów remontu budynku mieszkalnego, położonego w S. ul. G. [...], który uległ zniszczeniu w czasie powodzi w maju i czerwcu 2010 r.,
2) w wysokości zapłaconego podatku VAT od wydatkowanej kwoty netto określonej w pkt 1,
w pkt III. określiło termin rozliczenia z przyznanej zaliczki do dnia 30 czerwca 2011 r.,
w pkt IV. określiło wypłaty wydatkowanej kwoty podatku VAT na okres 2 tygodni od dnia rozliczenia określonego w pkt III.
Decyzja ta była ostateczna i nie została od niej złożona skarga do sądu administracyjnego.
Wnioskiem z dnia 26 września 2011 r. M. K. wniosła o zmianę w/w decyzji SKO z dnia [...] marca 2011 r. Wskazała, że pojawiły się nowe okoliczności, gdyż po upływie roku od zejścia wody powodziowej w ławach i ścianach budynku ukazały się pęknięcia ścian i rysy.
SKO decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] po rozpoznaniu wniosku odmówiło zmiany własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] marca 2011 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 107 w związku z art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej w skrócie jako k.p.a.). W decyzji Kolegium zawarło pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) w Rzeszowie, za pośrednictwem organu odwoławczego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.
M. K. złożyła skargę na tę decyzję do WSA w Rzeszowie podnosząc, że jest ona dla niej krzywdząca. Wskazała na swoją trudną sytuację materialną i mieszkaniową, z powodu której nie jest w stanie pokryć dalszych prac remontowych po powodzi budynku.
SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany
w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Stosownie do art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.
Jak zostało to wyżej opisane skarżąca w niniejszej sprawie złożyła wniosek do Kolegium o zmianę decyzji ostatecznej tego organu (tj. decyzji SKO z dnia [...] marca 2011 r.). Tym samym uruchomiła tryb określony w wyżej opisanym art. 155 k.p.a. W wyniku rozpoznania wniosku Kolegium wydało decyzję z dnia [...] października 2011 r.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że od tej decyzji przysługuje szczególny środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie bowiem z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w trybie art. 155 k.p.a. decyzję samorządowego kolegium odwoławczego jest uprzednie złożenie żądania o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niezłożenie takiego wniosku stanowi brak formalny skargi i skutkuje jej odrzuceniem. Jednocześnie należy podnieść, że mylne pouczenie organu odwoławczego o możliwości złożenia skargi na wydaną w tym trybie decyzję z dnia [...] października 2011 r., nie może powodować, że skarżąca jest zwolniona od złożenia wniosku określonego w art. 127 § 3 k.p.a. Są to okoliczności, które powinny być wzięte pod uwagę w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowym. Brak właściwego pouczenia lub pouczenie niewłaściwe nie może szkodzić stronie, a zatem jest okolicznością, która powinna być wzięta pod uwagę w razie ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, do złożenia w/w środka zaskarżenia. Skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji.
Ponieważ skarżąca przed wniesieniem skargi do tut. Sądu nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, (nie wyczerpała zatem środka zaskarżenia, jaki jej służył przed organem, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a.). Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. Z tego też względu Sąd nie może odnieść się do zarzutów merytorycznych skargi.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło