II SA/Rz 1234/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Maciej Kobak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków pełnienia służby -skargę oddala- Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] ustalającą A. M. ( dalej: "skarżącemu") warunki pełnienia służby w Służbie Celno – Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej . Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: "K.p.a.") w związku z art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 z późn. zm.; dalej: "Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej"). Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 165 ust. 7 Przepisów wprowadzających ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej przedstawił skarżącemu propozycję określającą warunki pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej . Skarżący odebrał propozycję w dniu 29 maja 2017 r. W dniu 9 czerwca 2017 r. złożył pisemne oświadczenie o przyjęciu przedstawionej propozycji. Na tej podstawie w dniu 1 czerwca 2017 r. ustalono nowe warunki służby. Zaproponowane warunki pełnienia służby przedstawiały się następująco: -rodzaj służby - służba stała, -stopień służbowy - młodszy rachmistrz, -stanowisko służbowe - specjalista Służby Celno - Skarbowej, zaliczane do kategorii specjalistycznych stanowisk służbowych funkcjonariuszy, - jednostka organizacyjna KAS, w której ma realizować zadania - Urząd Celno Skarbowy w, -komórka organizacyjna - Oddział Celny , - miejsce pełnienia służby:, -uposażenie: -uposażenie zasadnicze według mnożnika 1,599 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej: -dodatek za stopień służbowy według mnożnika 0,385 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej; -dodatek za wieloletnią służbę w wysokości wynoszącej po dwóch latach służby 2% miesięcznego uposażenia zasadniczego; wzrasta o 1% za każdy następny rok służby aż do osiągnięcia 20% uposażenia zasadniczego po 20 latach służby, oraz o 0,5% za każdy następny rok służby - łącznie do wysokości 25% po 30 latach służby. W przewidzianym do tego terminie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł w nim, że nie zgadza się z wysokością zaproponowanego uposażenia zasadniczego, które zostało obniżone w stosunku do poprzedniego uposażenia sprzed konsolidacji Administracji Podatkowej, Służby Celnej i Urzędu Kontroli Skarbowej, co jest działaniem niesprawiedliwym, krzywdzącym, a także działaniem demotywującym całe grono funkcjonariuszy. Wskazał, że pomimo wykształcenia ( wyższe magisterskie, ukończonych studiów podyplomowych oraz licznych kursów jak również pozytywnych rekomendacji otrzymał powołanie na stanowisko służbowe, które jest rażąco niższe niż posiadane wykształcenie i kwalifikacje. Na tej podstawie wniósł o złożenie nowej lub poprawionej propozycji służby na stanowisko starszego specjalisty Służby Celno - Skarbowej, z uwzględnieniem wynagrodzenia z tym stanowiskiem związanego, na poziomie starszych specjalistów o podobnych kwalifikacjach i doświadczaniu zawodowym, pełniących służbę w Oddziale Celnym , ewentualnie przy uwzględnieniu obecnego stanowiska specjalisty Służby Celno - Skarbowej o złożenie nowej (lub poprawionej) propozycji służby zawierającej propozycję uposażenia zasadniczego takiego, jak posiadał przed złożeniem propozycji służby, tj. zgodnie z aneksem do aktu mianowania z dnia 22 sierpnia 2016 r. znak [...]: z uposażeniem zasadniczym 3048,80zł przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej - 1,627. Powyższych zarzutów nie podzielił Dyrektor Izby Administracji Skarbowej , który zaskarżoną do Sądu decyzją utrzymał własną decyzję w mocy. W uzasadnieniu kolejno wyjaśnił, że wskazane miejsce pełnienia służby podyktowane było potrzebą optymalnego wykorzystania posiadanych kwalifikacji zawodowych, wiedzy i doświadczenia. Mnożnik kwoty bazowej początkowo został ustalony na poziomie 1,599 kwoty bazowej, ale po analizie przedstawionych warunków pełnienia służby w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017r. dokonano zmiany mnożnika kwoty bazowej ustalając z dniem 1 czerwca 2017 r. uposażenie zasadnicze według mnożnika 1,627 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej. Zmieniona propozycja w zakresie uposażenia zasadniczego według mnożnika 1,627 kwoty bazowej, mieści się w granicach mnożników dla zaproponowanego stanowiska - specjalisty Służby Celno -Skarbowej, określonych rozporządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej (przedział 1,414 do 1,761). Pozostałe składniki w przedłożonej propozycji pełnienia służby opierają się na przepisach prawa i nie są niezgodne z rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, trybu awansowania oraz dokonywania zmian na stanowiskach służbowych (Dz. U. poz. 444). Przyznany dodatek za stopień służbowy według mnożnika 0,385 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej wynika z rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno- Skarbowej (Dz. U. poz. 414) przypisany jest do zaproponowanego stopnia służbowego młodszego rachmistrza. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia posiadanego wykształcenia, kwalifikacji - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej , stwierdził że przy składaniu propozycji pełnienia służby uwzględnił posiadane przez funkcjonariusza wykształcenie, znajomość języków obcych, certyfikaty ukończonych szkoleń i warsztatów oraz przebieg służby. Zaznaczył, że podstawą prawną określenia skarżącemu stanowiska specjalisty Służby Celno-Skarbowej nie było rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 lutego 2017 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, trybu awansowania oraz dokonywania zmian na stanowiskach służbowych, lecz art. 165 ust. 7 w/w ustawy. Przepisy rozporządzenia zostały uwzględnione jedynie pomocniczo. Określenie stanowiska służbowego nie wiązało się ze zmianami wynikającymi z § 7 w/w rozporządzenia (podwyższenie uposażenia bez zmiany stanowiska służbowego, odwołanie ze stanowiska z kategorii stanowisk kierowniczych lub przeniesienie, na wniosek funkcjonariusza lub z urzędu, na równorzędne stanowisko służbowe w ramach danej jednostki organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej), lecz z tworzeniem Krajowej Administracji Skarbowej i złożeniem funkcjonariuszom w terminie do 31 maja 2017 r. propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia lub pełnienia służby. Oran nie zgodził się z zarzutem dyskryminacji i nierównego traktowania, czy oceniania przez pryzmat przynależności do organizacji związkowej. Odnosząc się do wnioskowanego dowodu w sprawie porównania posiadanego przez skarżącego doświadczenia zawodowego i wykształcenia oraz zestawienia ich z kwalifikacjami innych funkcjonariuszy celnych z Oddziału Celnego organ wskazał, że przed przedstawieniem propozycji pełnienia służby analizie poddano wyłącznie posiadane przez skarżącego doświadczenie zawodowe, kwalifikacje i wykształcenie zatem dokonanie porównania kwalifikacji, doświadczenia i wykształcenia pozostałych funkcjonariuszy uznał za niemające wpływu na wynik sprawy. W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie art 145 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") w zw. z art 7 i 77 K.p.a. przez pominięcie: - posiadanych przez skarżącego doświadczenia i wykształcenia, - złożonych w piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 r. wniosków dowodowych . Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o zmianę zaskarżonej decyzji i mianowanie na stanowisko Starszego Specjalisty oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że organ bez podania obiektywnych przesłanek uzasadniających brak mianowania skarżącego na stanowisko Starszego Specjalisty odmówił mianowania skarżącego na to stanowisko. Wyjaśnił również, że dyskryminacja ma miejsce już od 2009 r. Już wtedy spełniał warunki i kryteria aby zostać powołany na to stanowisko. Pomimo odwoływania się nie uwzględniono jego merytorycznych argumentów. Organ pominął rekomendację zespołu zwartego w załączniku do protokołu z dnia 18 maja 2017 r., nie wziął pod uwagę dotychczasowego przebiegu służby oraz posiadanego wykształcenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, że czynności polegające na ustaleniu uposażenia nie podlegają regulacjom K.p.a., zatem spór powstały co do wysokości wynagrodzenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z 25 VII 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz.1066) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Skargę należało oddalić, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób skutkujący koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W myśl art. 164 ust. 7 w KAS, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Co więcej, funkcjonariuszowi, który otrzymał propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, przysługuje stopień służbowy równorzędny do dotychczasowego i zachowuje on ciągłość służby (art. 169 ust. 1 i 2 w KAS). Propozycję taką można przyjąć w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Brak takiego oświadczenia lub odmowa przyjęcia propozycji w ustawowym terminie rodzi skutek w postaci wygaśnięcia stosunku służby (art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 3 w KAS). Organ w niniejszej sprawie skorzystał z opisanej wyżej kompetencji przedkładając skarżącemu. propozycję określającą warunki pełnienia służby datowaną na 19 maja 2017 r. W dniu 9 czerwca 2017 r. propozycja ta została przyjęta. Nie nastąpił więc tu skutek w postaci wygaśnięcia stosunku służbowego z art. 170 ust. 1 pkt 2 w KAS. Z mocy art. 169 ust. 4 w KAS propozycja pełnienia służby "stanowi decyzję ustalającą warunki pełnienia służby", zaś w terminie 14 dni od dnia przyjęcia propozycji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Co więcej, do postępowań dotyczących tej propozycji stosuje się przepisy kpa, a od decyzji wydanej w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 169 ust. 6 i 7 w KAS). Powyższe oznacza, że ustawodawca zastosował w tym przypadku szczególne rozwiązanie wskazujące, że określona czynność (akt) "stanowi decyzję". Nie jest to zatem typowe rozwiązanie legislacyjne, na które decyduje się prawodawca, ilekroć zamierza powierzyć sposób rozstrzygnięcia określonych spraw w formie decyzji administracyjnej. Wówczas bowiem stanowi po prostu, że w określonych sprawach rozstrzyga się w drodze decyzji administracyjnej. W tym zaś przypadku takiego rozwiązania nie można zastosować z uwagi na specyfikę omawianej problematyki przejawiającą się co najmniej w trzech aspektach. Po pierwsze, czynność z art. 165 ust. 7 w KAS stanowi "propozycję", a więc swego rodzaju ofertę, którą można przyjąć lub odrzucić, co kłóci się z istotą decyzji administracyjnej będącej przecież władczym rozstrzygnięciem o prawach i obowiązkach jednostki. Po drugie, decyzja administracyjna jest z założenia aktem o charakterze obligatoryjnym, zaś propozycję z art. 165 ust. 7 w KAS organ może ale nie musi składać. Po trzecie, wydanie decyzji poprzedza z reguły postępowanie wyjaśniające w toku którego organ pozyskuje materiał dowodowy, dokonuje jego oceny i rozstrzyga sprawę w oparciu o obowiązujące przepisy. Propozycja z art. 165 ust. 7 w KAS składana jest zaś w oparciu o akta osobowe, a więc materiały już zebrane (skoncentrowane) i znane funkcjonariuszowi, tak więc w zasadzie nie ma tu miejsca na postępowanie dowodowe stanowiące zasadniczą część jurysdykcyjnego postępowania procesowego. Nie ma więc podstaw do uznania, że propozycja pełnienia służby z art. 165 ust. 7 w KAS powinna zostać złożona w rezultacie uprzednio wszczętego postępowania administracyjnego oraz spełniać wymagania formalne decyzji administracyjnej określone w art. 107 kpa, w szczególności w zakresie uzasadnienia. Normatywne określenie, w myśl którego propozycja pełnienia służby "stanowi decyzję" należy zaś odczytywać w szerszym kontekście przewidzianych przez ustawodawcę środków weryfikacji tej propozycji właściwych dla decyzji administracyjnych. Funkcjonariusz może bowiem propozycję zakwestionować wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś decyzję wydaną w wyniku jego rozpatrzenia – skargą do sądu administracyjnego. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – odmiennie niż w przypadku typowej decyzji administracyjnej – składa się pod warunkiem przyjęcia propozycji i w terminie liczonym od dnia jej przyjęcia. Weryfikacja propozycji ma zatem charakter niedewolutywny, bowiem środek zaskarżenia rozpatruje ten sam organ. Z woli ustawodawcy nie ma więc tu pełnej realizacji zasady dwuinstancyjności, co również nie mogło zostać pominięte przy ocenie postępowania organu w zakresie stosowania przepisów kpa. Skoro zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji sprawę rozpatruje ten sam organ, nie można uznać, że przedłożenie funkcjonariuszowi propozycji pełnienia służby, bez uprzedniego wszczęcia postępowania i zapewnienia mu w nim udziału, oznacza pozbawienie strony prawa do udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W rezultacie stwierdzić należy, że tok czynności procesowych organu w niniejszej sprawie nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego. Skarżący miał w trakcie postępowania zapewnioną możliwość czynnego udziału w procesie administracyjnym, z czego zresztą skorzystał. Organ zaś w zaskarżonej decyzji, mimo jej lakoniczności, umotywował swoje stanowisko w sposób spełniający wymagania formalne. W zaskarżonej decyzji wskazano okoliczności faktyczne uznane za istotne w sprawie oraz powołano i wyjaśniono podstawę prawną rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 kpa). Abstrahując od powyższego, Sąd zwraca uwagę, że w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę uchylenia decyzji wyłącznie w przypadku, gdy mogło mieć to istotny wpływ na wynik sprawy. Nawet więc, gdyby zaakceptować zawarte w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania to i tak nie sposób stwierdzić, by tego rodzaju uchybienie mogło mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest bowiem ostateczna decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. Organ, rozstrzygając sprawę, wziął zaś pod uwagę także te okoliczności sprawy, na które zwracał uwagę skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Osiągnięty został zatem zasadniczy cel, jakiemu służy zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, a więc umożliwienie stronie przedłożenia w toku postępowania swoich wyjaśnień, wniosków i zastrzeżeń. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, organ wziął je pod uwagę, z tym jednak, że nie podzielił oceny skarżącego co do istotności ich znaczenia w sprawie. Oceniając prawidłowość zakwestionowanej decyzji w zakresie zebrania i oceny materiału dowodowego stwierdzić należy, że nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 75 § 1 i art. 77 § 1 kpa, a więc wystąpienia braków dowodowych. Akta sprawy i stanowiące ich integralną część akta osobowe zawierają dokumentację niezbędną do ustalenia okoliczności z art. 165 § 7 i art. 169 ust. 1 w KAS, a więc posiadane przez skarżącego kwalifikacje, przebieg dotychczasowej służby, stopień służbowy oraz miejsce zamieszkania. Materiał dowodowy jest zatem kompletny. Przyjęte bowiem przez organ ustalenia w zakresie okoliczności istotnych w sprawie znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym (art. 80 K.p.a.). Dokonując oceny zgodności kwestionowanej decyzji z przepisami prawa materialnego powtórzyć należy, że w świetle art. 165 ust. 7 i art. 169 ust. 1 w KAS przedłożona funkcjonariuszowi propozycja uwzględniać ma posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Funkcjonariuszowi, który otrzymał propozycję pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, przysługuje stopień służbowy równorzędny do dotychczasowego. Jak wynika z przedłożonej skarżącemu w dniu 29 V 2017 r. propozycji organ zachował dotychczasowy stopień służbowy skarżącego, to jest stopień "młodszego rachmistrza". Jak wynika z uzasadnienia kontrolowanej decyzji organ składając skarżącemu propozycję służby na stanowisku specjalisty wziął pod uwagę wszystkie okoliczności wymienione w art. 165 ust. 7 w KAS. Przebieg służby, dokumentowany w aktach osobowych zawarł również informacje o ukończonych studiach, kursach. Uzasadnienie decyzji wprost wskazuje na pozytywną ocenę skarżącego jako funkcjonariusza podkreślając jego zaangażowanie. Sąd podziela stanowisko organu, odnosząc się do wnioskowanego dowodu w sprawie porównania posiadanego przez A. M. doświadczenia zawodowego i wykształcenia oraz zestawienia ich z kwalifikacjami innych funkcjonariuszy celnych z Oddziału Celnego o porównywalnym, stażu, którzy otrzymali propozycje pełnienia służby na stanowisku starszego specjalisty Służby Celno - Skarbowej, iż przed przedstawieniem propozycji pełnienia służby analizie poddano wyłącznie posiadane przez skarżącego doświadczenie zawodowe, kwalifikacje i wykształcenie wymagane, przydatne i niezbędne do prawidłowego wykonywania zadań służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym. Zatem dokonanie zestawienia posiadanych przez innych funkcjonariuszy kwalifikacji, doświadczenia i wykształcenia pozostanie bez wpływu na wynik postępowania i nie przedłoży się na zmianę przedstawionej propozycji pełnienia służby w zakresie ustalonego stanowiska służbowego. Opinia zespołu do analizy dokonanej alokacji byłych pracowników i funkcjonariuszy Izby Celnej i Urzędu Kontroli Skarbowej powołanego decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. wskazująca wg skarżącego na fakt, że posiadane przezeń kwalifikacje są znacznie wyższe w stosunku do posiadanego stanowiska służbowego nie była dla organu wiążąca. Prawidłowo organ uzasadnił niezasadność zarzutu dyskryminacji i nierównego traktowania skarżącego, także przez pryzmat przynależności do organizacji związkowej Sąd ocenę tę w całości podziela. Zaproponowane skarżącemu stanowisko "młodszego specjalisty Służby Celno-Skarbowej" również nie narusza przepisów prawa. Rozstrzygnięcie, czy przebieg dotychczasowej służby kwalifikuje skarżącego do wyższego niż dotychczasowe stanowiska wymyka się ocenie normatywnej, a tym samym wykracza poza zakres kognicji Sądu badającego jedynie legalność działania administracji publicznej. Obowiązujące przepisy nie normują bowiem przesłanek dających funkcjonariuszowi roszczenie w zakresie przydzielenia mu takiego czy innego stanowiska służbowego. Rozstrzyganie w zakresie awansu czy zmiany stanowiska służbowego należy do sfery uznaniowej organu i następuje w innym trybie, niż przewidziany w art. 165 ust. 7 w KAS (tak słusznie WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 774/17) Przedmiotem zarzutów skargi nie była kwestia wynagrodzenia skarżącego. W złożonej propozycji z dnia 19 maja 2017 r., znak [...] wskazane zostało uposażenie zasadnicze według mnożnika 1,599 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej. Jednakże po analizie przedstawionych warunków pełnienia służby w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej dokonał zmiany mnożnika kwoty bazowej i ustalił z dniem 1 czerwca 2017 r. uposażenie zasadnicze według mnożnika 1,627 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.