II SA/Rz 1239/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. z/s w K. – zastępowanego przez prezesa A. P. w przedmiocie odmowy podłączenia gospodarstw do kanalizacji - postanawia - odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 grudnia 2009 r. Stowarzyszenie A z/s w K. – zastępowane przez prezesa A. P. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na: "decyzję Wójta Gminy o odmowie podłączenia do kanalizacji dwóch gospodarstw należących do A. G. i M. S., mieszkanek wsi K., na zasadach jak innych mieszkańców". Zawnioskowano w niej o zmianę decyzji i podłączenie ww. gospodarstw do kanalizacji. W uzasadnieniu wskazano, że w trakcie realizacji inwestycji finansowanej ze środków publicznych pn.: "budowa kanalizacji sanitarnej dla wsi D. i K." gm. D., A. G. i M. S. odmówiono podłączenia gospodarstw do sieci kanalizacyjnej. Na kierowane do Wójta Gminy pisma nie otrzymywały w terminie odpowiedzi. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy podkreślił, że sprawa opisywana w skardze "nie była przedmiotem postępowania administracyjnego, w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna". Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2010 r. tut. Sąd wezwał stronę skarżącą do: - złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania stron skarżących; statutu stowarzyszenia i oryginału KRS lub jego odpisu uwierzytelnionego zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14.02.1991r. – Prawo o notariacie /Dz.U. z 2002r. Nr 42, poz. 369 ze zm./, aktualnych na dzień wniesienia skargi; - wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji; - nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca, nadsyłając brakujące dokumenty, wyjaśniła, że "kierując skargę do Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wójta, starała się udokumentować, że pomimo, iż nie prowadzono żadnego postępowania administracyjnego i nie wydano aktu nazwanego decyzją administracyjną – doprowadzono do sytuacji gdzie w rzeczywistości została podjęta decyzja, krzywdząca mieszkanki wsi: A. G. i M. S., w sposób opisany we wniosku". Nadto brak terminowych odpowiedzi na zapytania w tej sprawie, A. G. i M. S., jak też brak odpowiedzi na pisma wnoszone przez stronę skarżącą do Wójta Gminy daje podstawę do skargi na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie zaś z § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Przedmiotowa skarga powyższego warunku nie spełniała, gdyż nie zawierała wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Z uwagi na powyższe uchybienia strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych, pod rygorem odrzucenia skargi. Z nadesłanej przez stronę skarżącą odpowiedzi na to wezwanie, wynika w sposób wyraźny, że w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne nie było prowadzone i w rzeczywistości nie został wydany żaden akt będący decyzją administracyjną (w rozumieniu art. 104 k.p.a.). Również z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wójta Gminy wynika, że sprawa nie była przedmiotem postępowania administracyjnego, ani też nie została wydana w tym przedmiocie decyzja. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Skoro więc strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniesionej skargi – nie wskazała decyzji (lub innego aktu administracyjnego bądź czynności organu) będącej przedmiotem zaskarżenia – skargę należało odrzucić Niewątpliwie przedmiotem skargi Stowarzyszenia A z/s w K. nie jest działanie organów administracji publicznej bądź też ich bezczynność (na co zdaje się wskazywać strona skarżąca w piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r.). Z akt sprawy dowodnie wynika, że pomiędzy M. S. i A. G. oraz stroną skarżącą a organem prowadzona była korespondencja i udzielane były przez organ wyjaśnienia dotyczące budowy sieci kanalizacyjnej jak i w kwestii przyłączenia gospodarstw do niej. Nadmienić zatem wypada, że nawet w przypadku uznania, iż skarga Stowarzyszenia dotyczy bezczynności Wójta Gminy, podlegałaby ona odrzuceniu, bowiem strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej z mocy przepisów prawa (tj. nie wniosła zażalenia w myśl art. 37 k.p.a.). Z tych przyczyn i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.