II SA/Rz 124/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., S. M., G. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 124/11 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi A. M., S. M. oraz G. Ż. – reprezentowanych przez pełnomocnika radcę prawnego E. Z. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] uchylająca w całości decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], którą w pkt 1. odmówiono uwzględnienia żądania zawartego we wniosku G. Ż. oraz A. i S. M. w sprawie uregulowania stosunków wodnych na drodze gminnej o nr ewid. 7332 w Z. dotyczącego likwidacji przepustu pod drogą na wysokości posesji E. P. i G. Ż., w pkt 2 umorzono postępowanie administracyjne z wniosku M. Ż. oraz M. B. - jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżących - radca prawny wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – wyżej opisanej. W uzasadnieniu zwrócono uwagę na postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy dotyczącej uregulowania stosunków wodnych na gruncie pasa drogowego drogi nr 7332 w Z. W ocenie pełnomocnika organ I instancji zamierza ponownie rozpatrzyć sprawę mimo, że w dniu 18 grudnia 2010 r. decyzja SKO nie była jeszcze ostateczna. W dalszej części wniosku pełnomocnik wskazał, że zdaje sobie sprawę, że decyzja objęta skargą nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie może podlegać wstrzymaniu. Jednakże mimo to w niniejszym przypadku wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji uznał za zasadny, gdyż rozpoznanie sprawy przez organ I instancji mogłoby uczynić bezprzedmiotowym ewentualny korzystny dla skarżących wyrok sądu administracyjnego – skutkujący obowiązkiem Kolegium do wydania w sprawie decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Wniosek skarżących dotyczy wstrzymania wykonania decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dokonanej przez organ I instancji odmowy uwzględnienia żądania w sprawie uregulowania stosunków wodnych na drodze gminnej oraz umorzenia postępowania administracyjnego odnośnie wniosku M. Ż. i M. B. Należy uznać, że żądanie skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja ta nie podlega w ogóle wykonaniu (na co zresztą zwrócił uwagę we wniosku sam pełnomocnik skarżących). Nie można także mówić o wykonaniu decyzji odmownej, (bo takie było m.in. rozstrzygnięcie organu I instancji) ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Tym bardziej nie jest dopuszczalne udzielenie ochrony tymczasowej skarżącym w zakresie pkt 2 decyzji organu I instancji obejmującego umorzenie postępowania administracyjnego z wniosku M. Ż. oraz M. B. W tej sytuacji żądanie skarżących o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji kasacyjnej, nie może zostać rozpoznane przez Sąd zgodnie z intencją wnioskodawców, gdyż decyzja ta nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jej wykonalności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które to przesłanki – nie zostały wykazane. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.