II SA/Rz 124/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń / spr./ Protokolant sekr. sąd. Aleksandra Baczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. spraw ze skarg A. sp. z o.o. w [...] na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2016 r. - nr [...], - nr [...] oraz z dnia [...] listopada 2016 r. - nr [...] w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry oddala skargi. Przedmiotem skarg A. sp. z o.o. w [...] (zwanej dalej jako Spółka) są decyzje Dyrektora Izby Celnej (zwanego dalej DIC): 1) z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie [...] nr [...], poza kasynem gry (sprawa oznaczona sygn. II SA/Rz 124/17); 2) z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie [...] nr [...], poza kasynem gry (sprawa oznaczona sygn. II SA/Rz 125/17); 3) z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie [....] nr [...], poza kasynem gry (sprawa oznaczona sygn. II SA/Rz 164/17). Zaskarżone rozstrzygnięcia zostały oparte o następujące okoliczności faktyczne i prawne: W dniu 20 sierpnia 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych w lokalu A. przy ul. K. [...] w B., należącym do "A." T. C. ul. K. [...],[...] S. W trakcie czynności kontrolnych stwierdzono, że w lokalu znajdują się urządzenia do gier, o nazwie: [...] nr [...] i [...] nr [...], włączone i gotowe do gry. Urządzenia te nie posiadały rejestracji wymaganej dla automatów do gier, a lokal w którym były posadowione nie miał ani koncesji, ani zezwolenia na urządzanie w nim gier na automatach. W celu kontroli przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych, kontrolujący przeprowadzili eksperyment na ww. automatach w formie gry kontrolnej. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu stwierdzono, że automaty są urządzeniami elektronicznymi. Urządzenia wyposażone są w element pozwalający na wypłatę środków pieniężnych tzw. "hoper" i umożliwia ich wypłatę bezpośrednio z automatów. Urządzenia przyjmują środki pieniężne w postaci banknotów oraz monet, co świadczy o komercyjnym charakterze urządzanych gier, w celu rozpoczęcia rozgrywania gier na automatach konieczne jest ich zakredytowanie przez grającego poprzez wprowadzenie banknotów do akceptora banknotów, lub monet do wrzutnika. Automaty umożliwiają uzyskiwanie wygranych rzeczowych w postaci punktów przedłużających grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej (punktów) uzyskanej w poprzedniej grze oraz realizuje wygrane w postaci środków pieniężnych. Przebieg gier ma charakter losowy, a uzyskiwane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli, ani zręczności grającego. Wynik gry na urządzeniach uzależniony jest wyłącznie od przypadku (programu sterującego grą), ponieważ prowadzący grę (gracz) nie decyduje o określonym wyniku. Zatrzymanie w zamierzonym układzie przez gracza obracających się bębnów z kolorowymi symbolami z prędkością wielokrotnie przekraczającą ludzką percepcję, jest niemożliwe do przewidzenia. Automaty posiadają funkcję "autostart" tj. samoczynnego rozgrywania gier bez udziału gracza. Na podstawie powyższego stwierdzono, iż urządzenia na których przeprowadzono eksperyment tj. [...] nr [...], [...] nr [...], są automatami do gier w rozumieniu art. 2 ustawy o grach hazardowych. W związku z powyższymi ustaleniami Urząd Celny w [...] w dniu 20 sierpnia 2015 r. wszczął postępowanie karnoskarbowe. Na wniosek Urzędu Celnego z dnia 20 sierpnia 2015 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] w dniu 20 sierpnia 2015 r. wydał postanowienie sygn. akt [...] o żądaniu wydania rzeczy, o przeszukaniu w lokalu A. P. G. ul. K. [...], w B., należącym do "A. R." T. C. ul. K. [...], [...] S. A. Sp. z o.o. działając przez pełnomocnika złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w [...](zwany dalej NUC w [....]) pismo z dnia 2 listopada 2015 r. w którym oświadczyła, że współpracuje przy eksploatacji urządzenia [...] nr [...] i [...] nr [...], na podstawie umowy o wspólnym przedsięwzięciu z H. Sp. z o.o. Do pisma załączono umowę o wspólnym przedsięwzięciu zawartą w dniu 1 czerwca 2015 r. pomiędzy Spółką z o.o. A., a Spółką z o.o. H., ramową umowę dzierżawy powierzchni z listą aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni oraz protokoły wyjęcia gotówki z 25.06.2015 r., 28.07.2015 r. oraz 27.08.2015 r. Z "Ramowej umowy dzierżawy powierzchni" obowiązującej od dnia 1 czerwca 2015 r. zawartej pomiędzy H. Spółka z o.o. z siedzibą w [...] - Dzierżawcą, a "A." T. C. ul. K. [...], w S. - Wydzierżawiającym wynika, że jej przedmiotem jest dzierżawa części lokalu B. A. przy ul. K. [...] w B., należący do T. C., umożliwiająca zainstalowanie urządzeń do gier, na których Dzierżawca będzie prowadził działalność gospodarczą. W umowie ustalono miesięczny czynsz dzierżawny w wysokości 600 zł płatny od chwili uruchomienia urządzeń do miesiąca, w którym urządzenia przestaną być eksploatowane. Zgodnie z listą aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni z dnia 1 czerwca 2015 r. H. Spółka z o.o. wstawiła do tego lokalu m.in. urządzenie o numerze [...] i [...]. Zatrzymane automaty [...] nr [...] i [...] nr [...], poddane zostały, w ramach prowadzonego przez Urząd Celny w [...] postępowania karnego skarbowego, badaniom Laboratorium Celnego Izbie Celnej w [....], któremu Minister Finansów udzielił upoważnienia do przeprowadzania badań automatów i urządzeń do gier oraz sporządzania opinii technicznych. Jak wynika ze sprawozdania z dnia 18 maja 2016 r. nr [...] oraz z dnia 12 maja 2016 r. nr [...] z badań automatów [...] nr [...] i [...] nr [...] w oparciu o uzyskane wyniki badania stwierdzono, że: - Automaty na których przeprowadzona eksperyment są urządzeniami elektronicznymi. - Urządzenia są wyposażone w element pozwalający na wypłatę środków pieniężnych tzw. Hopper i umożliwia ich wypłatę bezpośrednio z automatu. - Urządzenia przyjmują środki pieniężne w postaci banknotów oraz monet, co świadczy o komercyjnym charakterze urządzanych gier, w celu rozgrywania gier na automacie konieczne jest jego zakredytowanie przez grającego poprzez wprowadzenie banknotów do akceptora banknotów lub monet do wrzutnika. - Automaty umożliwiają uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów przedłużających grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej (punktów) uzyskanej w poprzedniej grze oraz realizuje wygrane w postaci środków pieniężnych. * Przebieg gier ma charakter losowy, a uzyskane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli ani zręczności grającego. Wynik gry na urządzeniach uzależniony jest wyłącznie od przypadku (programu sterującego grą), ponieważ prowadzący grę (gracz) nie decyduje o określonym wyniku. Zatrzymanie w - zamierzonym układzie przez gracza obracających się bębnów z kolorowymi symbolami z prędkością wielokrotnie przekraczającą ludzką percepcję jest niemożliwe do przewidzenia. - Automaty posiadają funkcje "autostart" tj. samoczynnego rozgrywania gier bez udziału gracza. W wyniku dokonanych ustaleń w czasie badania ww. automatów stwierdzono, że rozgrywane na automatach gry pozwalają na otrzymanie wygranej pieniężnej i rzeczowej, mają charakter losowy zawierając jednocześnie element losowości, a otrzymywane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli grającego. Tym samym gry prowadzone na badanych automatach zawierają się w definicji gier na automatach określonej w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, zaś możliwość rozpoczęcia rozgrywania kolejnych nowych gier za punkty otrzymane w wyniku wygranej zawiera się w definicji wygranej rzeczowej, określonej w art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Ponieważ w ramach prowadzonego postępowania karnoskarbowego, A. Sp. z o.o. pismami z dnia 8 września 2015 r. i 2 listopada 2015 r. potwierdziła, że jest dzierżawcą urządzenia [...] nr [...] i [...] nr [...] oraz współpracuje przy eksploatacji tych urządzeń na podstawie umowy o wspólnym przedsięwzięciu z H. Sp. z o.o., NUC w [....] postanowieniami z dnia 1 lipca 2016 r. wszczął z urzędu postępowania wobec A. Sp. z o.o. w związku z ujawnieniem w dniu 20 sierpnia 2015 r. urządzania gier na automatach [...] nr [...] i [...] nr [...] w lokalu A. w B., tj. poza kasynem gry. Niezależnie od powyższego w dniu 6 maja 2015 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] przeprowadzili kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych w lokalu – S. P. T. przy ul. M. [...] w L. należącym do W. Sp. z o.o. ul. A. K. [...],[...] R. W trakcie czynności kontrolnych stwierdzono, że w lokalu znajdują się dwa urządzenia do gier, w tym urządzenie o nazwie [...] nr [...], włączone i gotowe do gry. Ustalono, że W. Sp. z o.o. wynajmuje lokal firmie A. Sp. z o.o., która jest właścicielem ww. urządzenia. W celu kontroli przestrzegania przepisów ustawy grach hazardowych, kontrolujący przeprowadzili oględziny i eksperyment na ww. urządzeniu. Eksperyment został udokumentowany protokołem czynności kontrolnych oględzin i eksperymentu na urządzeniu do gier hazardowych z dnia 6 maja 2015 r. W wyniku przeprowadzonego eksperymentu stwierdzono, że urządzane są na nim gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Eksperyment wykazał, że automat [...] nr [...] jest automatem do gier w rozumieniu art. 2 ustawy o grach hazardowych. W ramach prowadzonego postępowania karno-skarbowego Naczelnik Urzędu Celnego w [...] (zwany dalej NUC w [...]) dopuścił dowód z opinii Laboratorium Celnego Izby Celnej w [...] - jako jednostki badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w celu stwierdzenia na podstawie konstrukcji i działania urządzenia o nazwie [...] nr [...], czy gra na nim spełnia ustawowe kryteria gry na automacie w pojęciu ustawy o grach hazardowych. Ze sporządzonej przez Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] opinii - sprawozdania z dnia 30 grudnia 2015 r. nr [...] z badań urządzenia o nazwie [...] nr [...], wynika, że: gry rozgrywane są na urządzeniu elektronicznym, w grach na automacie można otrzymać wygrane pieniężne. Program gier, budowa zewnętrzna oraz budowa wewnętrzna automatu pozwala na uzyskanie wygranej pieniężnej, gdyż automat jest wyposażony w urządzenie wypłacające - tzw. hopper, w grach na automacie można otrzymać wygrane rzeczowa pozwalające na rozpoczęcie nowych gier przez wykorzystanie wygranych punktów uzyskanych w poprzednich grach, przebieg gier ma charakter losowy zawierając tym samym w sobie element losowości, a otrzymywane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli oraz zręczności grającego, warunkiem rozpoczęcia rozgrywania gier na automacie jest jego zakredytowanie przez grającego poprzez wprowadzenie monet do akceptora monet lub banknotów do akceptora banknotów. W wyniku dokonanych ustaleń w czasie badania automatu stwierdzono, że rozgrywane na nim gry o wygrane pieniężne i rzeczowe mają charakter losowy zawierając jednocześnie element losowości, a otrzymywane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli grającego. Tym samym gry prowadzone na badanym automacie zawierają się w definicji gier na automatach określonej w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, zaś możliwość rozpoczęcia rozgrywania kolejnych nowych gier za punkty otrzymane w wyniku wygranej zawiera się w definicji wygranej rzeczowej, określonej w art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych. W ramach postępowania karno-skarbowego w dniu 6 maja 2015 r przesłuchano w charakterze świadka W. F., która zeznała, że pracuje ona na tej stacji od czerwca 2007 r., z tego co pamięta automaty na stację wstawione były około rok temu. Nie wie kto te automaty wstawił na stacji oraz nie wie kto podpisywał umowę dzierżawy powierzchni pod te automaty. Do jej obowiązków względem tych automatów było jedynie informowanie o zablokowaniu automatu, jego uszkodzeniu oraz braku bilonu na wypłaty wygranych. Gdy zabraknie bilonu na wygrane wyłącza automat spisuje imię i nazwisko, numer telefonu gracza, któremu automat nie wypłacił wygranej i dane te podaje operatorowi, który rozlicza się z graczem w późniejszym czasie. Obecnie nie posiada kartki z danymi gracza, gdyż po tym jak operator wypłaci wygraną to kartki te wyrzuca. Do jej obowiązków należy również włączanie i wyłączanie automatów. Zna zasady gry na tych automatach i czasami na prośbę klienta informowała go o zasadach gry. Sama również na nich grała. Podczas przesłuchania zeznała również, że automaty te są automatami losowymi i wynik gry na nich nigdy nie zależał od jej umiejętności, sprawności czy spostrzegawczości. Nigdy też nie uczestniczyła w rozliczaniu automatów i nigdy nie wypłacała nagród z kasy stacji. Serwisem tych automatów zajmuje się pan Bartek, ale nie zna jego nazwiska. W związku z powyższymi ustaleniami, postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. NUC w [...] wszczął postępowanie wobec A. Sp. z o.o. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier poza kasynem gry na automacie o nazwie [...] nr [...]. 1) Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wymierzył, A. Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr [...], poza kasynem gry. 2) Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wymierzył, A. Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automacie [...] nr [...], poza kasynem gry. 3) Decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [....] wymierzył A. Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry na automacie [...] nr [...], poza kasynem gry. Od powyższych decyzji Spółka reprezentowana przez pełnomocnika złożyła odwołania, wnosząc o ich uchylenie w całości i umorzenie postępowania w sprawach. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 w związku z art. 14 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471 ze zm.; zwanej u.g.h.), oraz w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C/217/11 (FORTUNA i in.) przez bezpodstawne zastosowanie w niniejszych sprawach powyższych przepisów prawa krajowego. W ocenie pełnomocnika, z uwagi na ich bezskuteczność i w konsekwencji począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r. deregulację prawną w Polsce urządzania gier na wszelkich automatach losowych poza kasynem gry, jako konsekwencja błędu w procedurze uchwalania ustawy o grach hazardowych, zawierającej regulacje techniczne w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, niniejsze postępowania są bezprzedmiotowe. Wywiódł, że projekt ustawy o grach hazardowych nie został notyfikowany Komisji Europejskiej, co dotyczy w szczególności zawartej w niej regulacji technicznej zakazującej urządzania gier na automatach poza kasynem gry z art. 14 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1. DIC decyzjami z dnia [...] listopada 2016 r. i decyzją [...] listopada 2016 r. opisanymi na wstępie - utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniach podał, że w niniejszych sprawach, dysponując dowodami w postaci eksperymentu oraz opinii badań, omawiane urządzenia są automatami w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Na hazardowy charakter spornych urządzeń wskazuje przede wszystkim przeprowadzone w dniach 6 maja 2015 r. i 20 sierpnia 2015 r. eksperymenty oraz sprawozdanie z badań z dnia 18 maja 2016 r. nr [...], sprawozdanie z badań z dnia 12 maja 2016 r. nr [...] oraz sprawozdanie z badań z dnia 30 grudnia 2015 r. nr [...] - wydane przez Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] W wyniku przeprowadzonych na automatach: [....] nr [...], [...] nr [...] i [...] nr [...] eksperymentów oraz badań wykonanych przez Laboratorium Celne dokonano następujących ustaleń: 1) Gry rozgrywane są na urządzeniach elektronicznych. 2) W grach na automatach można otrzymać wygrane pieniężne. Program gier, budowa zewnętrzna oraz budowa wewnętrzna automatów pozwala na uzyskanie wygranej pieniężnej. Automaty są wyposażony w urządzenie wypłacające tzw. Hopper. 3) W grach na automatach można otrzymać wygrane rzeczowe pozwalające na rozpoczęcie nowych gier przez wykorzystanie wygranych punktów uzyskanych w poprzednich grach. 4) Przebieg gier ma charakter losowy, a otrzymywane wyniki gier są nieprzewidywalne i niezależne od woli oraz zręczności grającego. 5) Warunkiem rozpoczęcia rozgrywania gier na automatach są ich zakredytowanie przez grającego poprzez wprowadzenie monet do akceptora monet lub banknotów do akceptora banknotów. Ustalone na podstawie eksperymentów oraz ww. sprawozdań cechy urządzenia [...] nr [...], [...] nr [...] i [...] nr [...] oraz rodzaje możliwych do przeprowadzenia na nich gier wskazują jednoznacznie, że urządzenia te oferuje gry podlegające rygorom ustawy o grach hazardowych. Są to bowiem gry losowe, na wynik których grający nie ma żadnego wpływu. Aktywność grającego ogranicza się jedynie do naciśnięcia przycisku "start", inicjującego obrót wirtualnych bębnów z symbolami, które powinny ułożyć się w określonych konfiguracjach. Bębny obracają się z prędkością uniemożliwiającą bieżącą obserwację poruszających się symboli. Nadto zatrzymanie bębnów następuje samoczynnie, realizowane jest przez automaty, co oznacza, że grający nie ma również wpływu na moment ich zatrzymania. DIC zauważył nadto że ustalenia w powyższym zakresie nie były przez stronę w trakcie postępowań kwestionowane. Strona nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby ustalenia te podważać i wskazywać na inny niż hazardowy charakter spornych urządzeń. Zważając na powyższe DIC uznał, że wyniki przeprowadzonych eksperymentów oraz wnioski płynące z opinii - sprawozdań z badań Laboratorium Celnego Izby Celnej w [...] pozwalają na uznanie, automatów: [...] nr [...], [...] nr [...] i [...] nr [...] - za urządzenia umożliwiające prowadzenie gier na automatach w rozumieniu u.g.h.. Odnośnie automatu [...] nr [...], DIC podał, że A. Spółka z o.o. swoim zachowaniem w pełni wypełniła znamiona pojęcia urządzania gier na tym automacie, już przez samo udostępnienie do eksploatacji automatu do gier. Nie budzi również wątpliwości, że właścicielem automatu była A. Spółka z o.o., gdyż wskazuje na to zawarta w dniu 19 lutego 2014 r. r. umowa dzierżawy powierzchni wraz z listą aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni. Jak wynika z umowy dzierżawy powierzchni zawartej w dniu 19 lutego 2014 r. pomiędzy Wydzierżawiającym – W. Sp. z o.o. w R., a Dzierżawcą – A. Sp. z o.o. w W., jej przedmiotem jest dzierżawa części lokalu – S. P. T. przy ul. M. [...] w L. umożliwiająca zainstalowanie urządzeń do gier, na których Dzierżawca będzie prowadził działalność gospodarczą. W załączniku do tej umowy tj. liście aktualizacji urządzeń, strony potwierdziły wstawienie urządzenia [...] nr [...]. Spółka tego faktu tego również nigdy nie podważała. Urządzający gry nie posiada koncesji na prowadzenie kasyna gry w ww. lokalu, a ww. automat nie posiadał wymaganej prawem rejestracji. Bezspornym jest również fakt że A. Spółka z o.o. czerpała korzyści finansowe z zainstalowanego w lokalu S. P. T. w L. automatu [...] nr [...]. Strona organizowała urządzanie gier na automatach, wstawiając urządzenia do wydzierżawionej części lokalu S. P. T. i uzyskując jednocześnie wymierne korzyści finansowe z tytułu wpłat dokonywanych przez graczy. Spółka zobowiązała się do płacenia właścicielowi lokalu czynszu dzierżawnego w wysokości 2.000 zł miesięcznie. Usytuowanie lokalu S. P. T., w którym umieszczono należący do Strony automat do gier było ewidentnie ukierunkowane i dostosowane do komercyjnej działalności związanej z grami hazardowymi. Powyższe okoliczności w ocenie DIC, wskazują, że A. Sp. z o.o. będąc właścicielem ww. automatu, urządzała gry w lokalu S. P. T. w L. tj. poza kasynem i bez zezwolenia, a więc wbrew przepisom u.g.h. Natomiast w zakresie automatów: [...] nr [...] i [...] nr [...], DIC podał, że A. Spółka z o.o. jest dysponentem zatrzymanych urządzeń, jednoznacznie wynika to z pisma z dnia 8 września 2015 r. i 2 listopada 2015 r. w których Sp. z o.o. A. poinformowała, że współpracuje przy eksploatacji ww. urządzeń z H. Sp. z o.o., a także przesłała umowę o wspólnym przedsięwzięciu zawartą w dniu 1 czerwca 2015 r. pomiędzy Spółką z o.o. A., a Spółką z o.o. H. , ramową umowę dzierżawy powierzchni z listą aktualizacji urządzeń do umowy dzierżawy powierzchni oraz protokoły wyjęcia gotówki z 25 czerwca 2015 r., 28 lipca 2015 r. oraz 27 sierpnia 2015 r. Z treści umowy o wspólnym przedsięwzięciu z dnia 1 czerwca 2015 r. zawartej pomiędzy A. Sp. z o.o. (zwaną dalej Partnerem Dominującym) i H. F. P. Spółka z o.o. (zwaną dalej Uczestnikiem) wynika, że przedmiotem umowy jest ustalenie zasad współpracy pomiędzy stronami w zakresie prowadzenia wspólnego przedsięwzięcia w celu zapewnienia stronom obopólnych korzyści. Z umowy wynika, że wynagrodzenie netto należny się comiesięcznie Uczestnikowi od Partnera Dominującego z tytułu realizacji niniejszej umowy jest 20% przychodu wynikającego z przeprowadzanych comiesięcznie - rozliczeń (przychód netto ustalony na podstawie protokołów wyjęcia gotówki z każdego z urządzeń w punkcie sporządzonym przez Partnera Dominującego lub zleceniobiorcę/dalszego zleceniobiorcę Partnera Dominującego) dotyczących lokali z powierzchnią dzierżawioną przez Uczestnika na potrzeby instalacji urządzeń do gier rozrywkowych objętych tytułem prawnym Partnera Dominującego. Partner Dominujący bezzwłocznie po dokonaniu rozliczenia comiesięcznego każdego z punktów gier, na podstawie tzw. samo fakturowania wystawi dla Uczestnika stosowną fakturę VAT i uiści uczestnikowi wynagrodzenie w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury, przy czym część wynagrodzenia zostanie uregulowana w drodze kompensaty wzajemnych wierzytelności. Na gruncie powyższych ustaleń DIC stwierdził, że niewątpliwym jest, że A. Sp. z o.o. czerpała zyski z nielegalnie urządzanych gier na automatach, bowiem skutkiem współpracy A. Spółka z o.o. z H. Spółka z o.o. były regularne zyski z automatów w wysokości 80% przychodu ustalonego na podstawie protokołu wyjęcia gotówki z urządzenia. Strona organizowała urządzanie gier na automatach, dostarczając urządzenia do gier, ponosiła koszty związane z leasingiem urządzeń, koszty obsługi prawnej, koszty transportu, konserwacji (zarówno materiałów eksploatacyjnych jak i części zamiennych), serwisu, napraw dokonywała (lub zlecała) comiesięcznie rozliczenia, opłacała czynsz posiadaczom lokali. Spółka A. jako Partner Dominujący opłacała uczestnikowi (H.) 20% przychodu (poprzez kompensatę wzajemnych należności), wystawiała i przesyłała stosowne faktury uczestnikowi. Zatem powyższe działania strony DIC uznał za urządzanie gier na automatach. Gry organizowane były w celach komercyjnych, jako że prowadzenie gry możliwe jest dopiero po zakredytowaniu urządzenia środkami pieniężnymi. Stwierdził, iż strona, pomijając wszelkie procedury prawne, pomimo powszechnej w kraju wiedzy, że działalność w zakresie gier hazardowych jest rodzajem działalności koncesjonowanej podlegającej ścisłej kontroli państwowej, urządzała gry na automatach, w celach komercyjnych, dostarczając i eksploatując automaty do gry w wydzierżawionej w tym celu części lokalu. Wykazane powyżej okoliczności, w ocenie DIC wskazują, że A. Sp. z o.o. będąc dysponentem automatu [...] nr [...] i [...] nr [...], urządzała gry w lokalu A. ul. K. [...] w B., tj. poza kasynem i bez zezwolenia, a więc wbrew przepisom u.g.h.. A. sp. z o.o. reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na opisane na wstępie decyzje DIC z dnia [...] listopada 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r. wnosząc o ich uchylenie i decyzji je poprzedzających, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowań. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie: - art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., przewidującego możliwość wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry poprzez jego zastosowanie wobec skarżącej w niniejszych sprawach, podczas gdy ww. przepis, wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 15 ust. 1 u.g.h., stanowi "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) i w konsekwencji braku notyfikacji projektu u.g.h. i wskazanej regulacji technicznej Komisji Europejskiej - przepis ten nie może być stosowany wobec jednostek, a jednostka ma prawo powołać się przed organami administracji lub sądami na ten brak notyfikacji. W uzasadnieniach, rozszerzono powyższe zarzuty. W odpowiedziach na skargi DIC wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. Sąd postanowił połączyć do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy oznaczone sygn. akt II SA/Rz 124/17, II SA/Rz 125/17, oraz II SA/Rz 164/17 i prowadzić je pod sygn. akt II SA/Rz 124/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem skarg A. sp. z o.o. w [...] są decyzje Dyrektora Izby Celnej nakładające na skarżącą kary pieniężne w wysokości po 12.000 zł za urządzanie gier - poza kasynem gry na automatach: [...] nr [...] i nr [...] nr [...] w lokalu pod nazwą A. przy ul. K. [...] w B. oraz automacie [...] nr [...] w lokalu – S. P. T. przy ul. M. [...] w L. Z ustaleń faktycznych organów wynikało, że wyżej wymienione automaty zainstalowano w opisanych lokalach na podstawie umowy o wspólnym przedsięwzięciu z dnia 1 czerwca 2015 r. zawartej pomiędzy A. sp. z o.o. a H. Spółka z o.o. z siedzibą w R., a także biorąc pod uwagę umowę dzierżawy powierzchni obowiązującej od 1 czerwca 2015 r. zawartą między H. Spółka z o.o. - dzierżawcą a A. T. C. - wydzierżawiającym (II SA/Rz 124/17 i 125/17 – dotyczy automatów [...] nr [...] i nr [...] nr [...], w lokalu pod nazwą A. przy ul. K. [...] w B.) i odpowiednio i na podstawie umowy dzierżawy powierzchni z dnia 19 lutego 2014 r. zawartej pomiędzy Wydzierżawiającym – W. Sp. z o.o. w R., a Dzierżawcą – A. sp. z o.o. w W. (II SA/Rz 164/17 – dotyczy automatu [...] nr [...], w lokalu – S. P. T. przy ul. M. [...] w L.). Z tytułu realizacji obowiązków wnikających z umowy o wspólnym przedsięwzięciu z dnia 1 czerwca 2015 r. A. sp. z o.o. czerpała zyski z urządzanych gier na automatach - w wysokości 80% przychodu ustalonego na podstawie protokołu wyjęcia gotówki z urządzenia. Z prawidłowo dokonanych ustaleń przez DIC wynika, że strona organizowała urządzanie gier na ww. automatach, dostarczając urządzenia do gier, ponosiła koszty związane z leasingiem urządzeń, koszty obsługi prawnej, koszty transportu, konserwacji (zarówno materiałów eksploatacyjnych jak i części zamiennych), serwisu, napraw, dokonywała (lub zlecała) comiesięcznie rozliczenia, opłacała czynsz posiadaczom lokali. Spółka A. jako Partner Dominujący opłacała H. z siedzibą w R.) 20% przychodu (poprzez kompensatę wzajemnych należności), wystawiała i przesyłała stosowne faktury uczestnikowi. Bezspornym jest również fakt że A. Sp. z o.o. czerpała korzyści finansowe z zainstalowanego w lokalu S. P. T. przy ul. M. [...] w L. automatu [...] nr [...]. Z prawidłowo dokonanych ustaleń DIC wynika, że Spółka organizowała urządzanie gier na tym automacie, wstawiając m.in. to urządzenie do wydzierżawionej części ww. lokalu i uzyskując jednocześnie wymierne korzyści finansowe z tytułu wpłat dokonywanych przez graczy. Przy czym z tytułu realizacji obowiązków wnikających z umowy z dnia 19 lutego 2014 r. Spółka zobowiązała się do płacenia właścicielowi lokalu S. P. T. przy ul. M. [...] w L. - czynszu dzierżawnego w wysokości 2.000 zł miesięcznie. Takie ustalenia skutkowały przypisaniem skarżącej przymiotu "urządzającej" gry na tych ww. automatach. Istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości nałożenia na skarżącą kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Stan faktyczny będący podstawą decyzji i w zakresie istotnym dla tych rozstrzygnięć został ustalony na podstawie prawidłowo zebranego i ocenionego materiału dowodowego. W kontrolowanych sprawach nie ma wątpliwości, że ww. lokale nie stanowiły kasyna gry i nie były objęty koncesją lub zezwoleniem, a ich przeznaczenie wskazuje na ogólną dostępność dla klientów (potencjalnych graczy), czyli komercyjny cel lokalizacji. Nie budzi również zastrzeżeń Sądu, że gry na spornych automatach odpowiadały dyspozycjom z art. 2 ust. 3, 4 i 5 u.g.h., gdyż zawierały w sobie element losowości (tj. przebieg i wynik gry był niezależny od gracza) i umożliwiały uzyskanie wygranej rzeczowej w postaci możliwości rozegrania kolejnej gry poprzez wykorzystanie wygranych wcześniej punktów, co w szczególności potwierdziły wyniki eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy Służby Celnej oraz opiniach - sprawozdań z badań poszczególnych automatów. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 3 u.g.h. urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Według definicji zamieszczonej w art. 2 ust. 3 u.g.h. - grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zakres definicji legalnej pojęcia gry na automatach został poszerzony w art. 2 ust. 5 u.g.h. Zgodnie z tą regulacją grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze (art. 2 ust. 4 u.g.h.). Dla rekonstrukcji znaczenia użytego przez ustawodawcę pojęcia "losowy" należy odnieść się do wykładni językowej posiłkując się słownikami języka polskiego, że stan rzeczy ma charakter "losowy", jeśli dotyczy nieprzewidzianych wydarzeń, jest oparty na przypadkowym wyborze lub na losowaniu, zależny jest od losu (por. M. Bańko, Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 2, str. 424; M. Szymczak, Słownik języka polskiego, Warszawa 1988, tom 2, str. 53; E. Sobol, Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994, str. 396). Tym bardziej opis taki można i należy odnieść do stanu rzeczy, który zawiera element losowości. Powyższe stwierdzenie koresponduje z przyjętą w orzecznictwie wykładnią użytego w art. 2 ust. 3 u.g.h. sformułowania "element losowości", że taką cechę ma gra, której wynik jest nieprzewidywalny dla grającego, czyli nie zależy od jego umiejętności fizycznych i psychicznych, tj. zręczności, woli czy wiedzy (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. II GSK 1713/13). Do uznania urządzenia za automat do gry w rozumieniu u.g.h. wystarczające jest, że cechą przeprowadzanej na nim gry jest organizowanie jej w celach komercyjnych i że gra ma charakter losowy. Taka zaś działalność ma charakter koncesjonowany, nawet jeżeli w grze nie występuje wygrana pieniężna lub rzeczowa polegająca choćby na przedłużeniu czasu gry bez wpłaty dodatkowej stawki, czy rozpoczęcie nowej gry poprzez wykorzystanie wygranej (punktów) z poprzedniej gry (art. 2 ust. 4 u.g.h.). W ocenie Sądu organy celne bez wątpienia wykazały, że gry na spornych automatach charakteryzowały się wyżej opisanymi cechami. Ich organizowanie było nastawione na zysk związany z odnoszeniem korzyści z wpłat inicjujących grę przez osoby uczestniczące w danej grze (charakter odpłatny gry) i odbywało się przy tym na urządzeniach wystawionych w miejscach cechujących się ogólną dostępnością dla nieograniczonej liczby potencjalnych graczy. Wyniki przeprowadzonych przez funkcjonariuszy eksperymentów, potwierdzone następnie w opiniach -sprawozdaniach z badań automatów dokonanych przez jednostkę badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w [...] w wystarczający sposób dowiodły, że gry na zakwestionowanych urządzeniach odpowiadały ww. definicjom ustawowym. Ustalenia organów orzekających w zakresie przesłanek zakwalifikowania gier jako gier na automatach w rozumieniu u.g.h. znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniach decyzji. W pierwszej kolejności należy przejść do zarzutów skarg odnoszących się do wymierzenia Spółce kar pieniężnych w przedmiotowych sprawach w sytuacji, gdy art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 15 ust. 1 u.g.h., stanowi "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE i wobec braku notyfikacji - nie może być podstawą wymierzania tego rodzaju kar w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Należy zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 marca 2015 r. sygn. P 4/14, w którym orzeczono, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne z art. 2 i art. 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Trybunał uznał, że notyfikacja tzw. przepisów technicznych, o której mowa w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) i rozporządzeniu w sprawie notyfikacji, nie stanowi elementu konstytucyjnego trybu ustawodawczego oraz, że brak notyfikacji kwestionowanych przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. nie stanowi takiego naruszenia pozakonstytucyjnej procedury ustawodawczej, które byłoby równoznaczne z naruszeniem art. 2 i art. 7 Konstytucji. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, także przyjęte środki spełniają postulat adekwatności i nie są nadmiernie dolegliwe. Kara pieniężna, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., służy szczególnie istotnemu i ważkiemu interesowi publicznemu, jakim jest zwalczanie niepożądanych i patologicznych zjawisk, które nieuchronnie towarzyszą hazardowi, a tym bardziej grom hazardowym urządzanym w sposób nielegalny. Wysokość kary pieniężnej od każdego eksploatowanego nielegalnie automatu do gier hazardowych jest relatywnie niewielka w porównaniu z zyskami, jakie można potencjalnie osiągnąć z każdego automatu do gier. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał uznał zatem, że kwestionowane przepisy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. przechodzą pomyślnie test proporcjonalności, wynikający z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Z uwagi więc na powyższy wyrok, z perspektywy krajowego ustawodawstwa brak jest podstaw do odmowy zastosowania kwestionowanych przez stronę skarżącą przepisów. W kwestii wykładni powołanych w podstawie prawnej przepisów oraz oceny zagadnienia wpływu naruszenia podczas uchwalania u.g.h. przepisów dyrektywy 98/34/WE, z uwagi na treść art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), istotne znaczenie ma uchwała NSA z dnia 16 maja 2016 r. sygn. II GPS 1/16, w całości aprobowana przez Sąd rozpoznający niniejsze sprawy, która po części stanowi odpowiedź na podniesione w skargach zarzuty. Wyjaśniono w niej, że: 1) art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. nie jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE, którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i może stanowić podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, a dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego, o którym mowa w tym przepisie oraz jego stosowalności w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, nie ma znaczenia brak notyfikacji oraz techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy; 2) urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez względu na to, czy legitymuje się koncesją lub zezwoleniem - od 14 lipca 2011 r., także zgłoszeniem lub wymaganą rejestracją automatu lub urządzenia do gry - podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. W świetle powołanej uchwały zarzuty - niewłaściwego zastosowania przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 14 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 15 ust. 1 u.g.h., jako nienotyfikowanych przepisów technicznych i bezpodstawnego wymierzenie skarżącej kar w oparciu o przepis sankcjonujący art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h sprzężony z art. 14 ust. 1 u.g.h. mającym charakter technicznym uznać należy za chybiony. NSA w uzasadnieniu uchwały wskazał wprost, że brak jest podstaw do uznania przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. za podlegającą notyfikacji Komisji Europejskiej regulację techniczną w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Nie ustanawia on bowiem żadnych warunków determinujących w sposób istotny skład, a przede wszystkim właściwości lub sprzedaż produktu, lecz sankcję za działania niezgodne z prawem. Przepis ten może zatem stanowić materialnoprawną podstawę nałożenia kary pieniężnej za określone nim naruszenie przepisów u.g.h. Dla rekonstrukcji znamion opisanego w nim deliktu administracyjnego nie ma znaczenia techniczny charakter art. 14 ust. 1. Konieczne jest natomiast ustalenie, czy podmiot prowadzący działalność regulowaną ustawą o grach hazardowych poddał się działaniu zasad w niej określonych, czy też zignorował ją w ten sposób, że np. prowadził taką działalność pomimo, że nie posiadał zezwolenia ani koncesji, czy nawet nie ubiegał się o ich uzyskanie. Brak notyfikacji ustawy nie uchyla bezprawności takich zachowań, a "legitymizacji" takiej działalności nie stwarza wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. ma znaczenie samoistne i nie jest ściśle sprzężony z art. 14 ust. 1 u.g.h. Art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. penalizuje zachowanie naruszające zasady dotyczące miejsca urządzania gier hazardowych na automatach, a nie warunków rozpoczęcia i prowadzenia działalności w powyższym zakresie. Dla pociągnięcia danego podmiotu do odpowiedzialności administracyjnej konieczne jest ustalenie faktu urządzania gier na automatach do gry, o których mowa w art. 2 ust. 3 lub ust. 5 u.g.h., oraz, że gra na automacie była urządzana poza kasynem gry, zaś z punktu widzenia oceny realizacji znamion deliktu nie ma prawnego znaczenia to, czy podmiot urządzający gry na automatach poza kasynem legitymował się posiadaniem koncesji lub zezwolenia. To wszystko czyni bezzasadnym podnoszony w skargach zarzut niewłaściwego zastosowania nienotyfikowanych, mimo takiego obowiązku, przepisów. Natomiast w zakresie zagadnienia odnoszącego się do ustalenia podmiotu, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność administracyjna, będąca skutkiem naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanej wyżej uchwale wskazał, że istotne jest ustalenie znaczenia pojęcia "urządzającego gry". Stwierdził, że podmiotem takim jest każdy, kto urządza (organizuje) grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza kasynem gry. Ponownie sięgając do wykładni językowej wskazać należy, że pojęcie "urządzanie gier" w języku polskim rozumiane jest jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować, zagospodarować", "zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1981 r.) urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie, itp. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje niewątpliwie podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów), w znaczeniu art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h. Natomiast urządzający gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h., to podmiot realizujący (wykonujący) te działania, czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje zatem w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatu w stanie stałej aktywności, umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, związane z obsługą urządzenia czy zatrudnieniem odpowiednio przeszkolonego personelu i ewentualnie jego szkolenie. W konsekwencji warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Reasumując Sąd ocenił, że organy orzekające w sprawach z poszanowaniem zasad ogólnych, w tym zasady zaufania i zasady prawdy obiektywnej ustaliły, że działania skarżącej pozwoliły na zakwalifikowanie jej jako podmiotu urządzającego gry na automatach. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowych spraw stwierdzić należy, że Spółka swoim zachowaniem wyczerpała desygnaty pojęcia "urządza". Oznacza to, że w tak ustalonych stanach faktycznych, przy uwzględnieniu wykładni pojęcia "urządzającego" gry organy dokonały właściwej wykładni i prawidłowo zastosowały art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 14 ust. 1 u.g.h. - wymierzając Spółce kary pieniężne z tytułu urządzania gier poza kasynem gry na przedmiotowych automatach. Z tych względów skargi jako bezzasadne podlegają oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.