II SA/Rz 1240/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-02-18

Skład orzekający: Jerzy Solarski, Stanisław Śliwa, Paweł Zaborniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, gdy przepis stanowiący podstawę odmowy jest przedmiotem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy przepis ustawy o świadczeniach rodzinnych, będący podstawą odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jest przedmiotem kontroli konstytucyjności, zawieszenie postępowania jest uzasadnione do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Odmowa była uzasadniona tym, że niepełnosprawność siostry skarżącej powstała po ukończeniu przez nią 18. roku życia, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie dotyczące zgodności tego przepisu z Konstytucją.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego -postanawia- zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Przedmiotem skargi Z. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem organ I instancji odmówił Z. S. przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad siostrą M. B. ustalając, iż niepełnosprawność osoby wymagającej opieki istnieje od 1995 r., a zatem powstała w trzydziestym czwartym roku życia wyżej wymienionej, co stanowi o niespełnieniu przesłanki przyznania dochodzonego świadczenia z art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, okoliczności niniejszej sprawy wskazują na potrzebę wstrzymania toku postępowania. Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła bowiem sprawa, zarejestrowana pod sygnaturą K 38/13, zainicjowana wnioskiem Grupy Posłów na Sejm, o zbadanie zgodności: - przepisu art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. Jak już podniesiono, powodem, dla którego odmówiono skarżącej Z. S. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego była okoliczność, iż niepełnosprawność osoby, nad którą wnioskodawczyni sprawuje opiekę powstała dopiero w jej trzydziestym czwartym roku życia, co przesądza o braku spełnienia przesłanki z art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten bowiem stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała nie później niż do ukończenia 18. roku życia (pkt 1) lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia (pkt 2). Z uwagi zatem na fakt, że powołana regulacja poddana została kontroli Trybunału Konstytucyjnego, istnieje więc związek pomiędzy wydaniem orzeczenia przez ten organ władzy sądowniczej a rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Dlatego też zawieszono postępowanie zainicjowane skargą Z. S. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło