II SA/Rz 1242/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 1242/11 oddalającego skargę J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. T. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) (w tym 27,60 zł. jako 23 % podatku od towarów i usług od należnej tytułem wynagrodzenia opłaty w wysokości 120 zł.). Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...]. Wyrokiem tym przyznano także adwokatowi T. P. ustanowionemu dla skarżącego w ramach prawa pomocy wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. W dniu 19 listopada 2012 r. pełnomocnikowi skarżącego został doręczony odpis sporządzonego na jego wniosek uzasadnienia tego wyroku, po czym w dniu 27 listopada 2012 r. przedłożył on w Sądzie sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia od powyższego wyroku skargi kasacyjnej. W opinii tej został jednocześnie zawarty wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu, które ani w całości ani w części nie zostały pokryte. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika związany ze sporządzeniem opinii, pozostający w związku z reprezentowaniem skarżącego w postępowaniu I-instancyjnym oraz charakter sprawy i stopień jej zawiłości, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 120 zł. podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 27,60 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. Ubocznie należy zwrócić uwagę pełnomocnika na rozbieżność między jego wypowiedzią zaprezentowaną na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku (mającą odzwierciedlenie w jej protokole) o podtrzymaniu skargi wniesionej przez J. P., a stwierdzeniem zawartym w nadesłanej opinii (s. 2), iż "organ odwoławczy słusznie orzekł o niedopuszczalności wniesienia zażalenia, jak również zasadnie nie odniósł się do podnoszonych kwestii merytorycznych". Ponieważ przedmiotem ewentualnych zarzutów kasacyjnych jest jednak orzeczenie Sądu – którego poglądy pełnomocnik skarżącego podzielił, uznano, że pozostaje to bez wpływu na rzetelność udzielonej w formie sporządzonej opinii pomocy prawnej, a przez to nie rzutuje na prawo pełnomocnika do domagania się przyznania wynagrodzenia za jej sporządzenie. W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.