II SA/Rz 125/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie zastępcy prawnego i zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt j.w. WSA w Rzeszowie oddalił skargę J. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...]. Wnioskując o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku, skarżąca – wskazując na zamiar wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej – zwróciła się o "wyznaczenie obrońcy z urzędu", którego z uwagi na niskie dochody nie jest w stanie ustanowić we własnym zakresie; wniosek ten został uznany jako dotyczący przyznania jej prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego zastępcy prawnego (radcy prawnego lub adwokata). Z uwagi na obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg składania takich wniosków na przeznaczonych do tego urzędowych formularzach, na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skarżąca pismem z dnia 12 października 2012 r. (doręczonym 18 października 2012 r.) została wezwana do jego złożenia na obowiązującym osoby fizyczne formularzu PPF. W wezwaniu tym został także oznaczony termin do jego wykonania, tj. 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz rygor związany z jego niewykonaniem w postaci pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Do wezwania został jednocześnie załączony formularz PPF. Wnioskiem z dnia 16 października 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), który wpłynął do Sądu w dniu następnym, J. Ł. ponownie zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia zapadłego wyroku, a także o zwolnienie z poniesienia należnej z tego tytułu opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Pismem złożonym natomiast osobiście w siedzibie Sądu w dniu 17 października 2012 r. cofnęła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy "do sprawy II SA/Rz 125/12". Mając powyższe ma uwadze stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 243 powołanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie tylko na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, co tym samym wyłącza możliwość orzekania w tym zakresie "z urzędu". Nie nasuwające wątpliwości oświadczenie J. Ł. o cofnięciu wniosku - mimo braku jego uzasadnienia - wywiera więc skutek w postaci braku podstaw prawnych do jego merytorycznego rozpoznania, co prowadzi do umorzenia postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego. Podkreślenia wymaga przy tym, że jego wyraźne cofnięcie "w sprawie" wywiera skutek zarówno względem wcześniejszego wniosku o ustanowienie adwokata jak i późniejszego o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej, który mimo tego że wpłynął do Sądu w tym samym dniu w którym zostało złożone pismo cofające wniosek (17 października 2012 r.), został nadany drogą pocztową dzień wcześniej. Bez wpływu na skuteczność oświadczenia o cofnięciu pozostaje także okoliczność, że dopiero w dniu następnym, tj. 18 października 2012 r., skarżąca odebrała wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.