II SA/Rz 1253/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Paweł Zaborniak Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia -skargę oddala- Przedmiotem skargi M. M. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej SKO lub Kolegium z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, wydane w następującym stanie sprawy. Postanowieniem wydanym z upoważnienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] ustalono koszty postępowania rozgraniczeniowego dot. nieruchomości położonych w obrębie K. gm. K. oznaczonych jako działki nr 2074/1, 2074/2, 2074/3, 2074/4, 2074/5 z działką sąsiednią nr 2073 i w punktach wspólnych z działkami nr: 2049/2 w oraz działki nr 2074/1 z działką sąsiednią nr 2075 i z działką nr 2049/2 oraz działki nr 2074/5 z działką nr 2080/2 w punkcie wspólnym z działką nr 2075, zakończonego decyzją rozgraniczeniową wydaną z upoważnienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wniosła M. M. podnosząc, że uchybienie terminu spowodowane było błędem w obliczaniu terminu polegającym na nieuwzględnieniu w jego obliczaniu soboty oraz dni ustawowo wolnych od pracy. Wnioskodawczyni wskazała na brak wiedzy prawniczej jako okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu. Jednocześnie z wnioskiem złożyła zażalenie. Kolegium opisanym na wstępie postanowieniem, działając na zasadzie art. 58 § 1 i 2, art. 59 § 2 oraz art. 123 § 1 i 124 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a."), utrzymało zaskarżone zażaleniem postanowienie w mocy. Wyjaśniło, że podane przez wnioskodawczynię przyczyny uchybienia terminu nie pozwalają na jego przywrócenie po myśli art. 58 § 1 i 2 k.p.a.. Przy ocenie braku winy organ wziął pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy mając na uwadze, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Podana przez wnioskodawczynię okoliczność braku znajomości prawa nie jest wystarczająca do przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie zasadności wniosku Kolegium wzięło pod uwagę sposób sporządzenia wniosku, który wskazuje, że wnioskodawczyni posiada jednak sporą świadomość prawną, jest obeznana z praktyką działania organów administracji publicznej i posiada umiejętności pisania pism procesowych. Nie wykazała, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W skardze na opisane na wstępie postanowienie M. M. nie zgodziła się z zaskarżonym rozstrzygnięciem. Wyjaśniła, że nie jest prawdą jakoby posiadała sporą znajomość prawa, jak przyjęło SKO w zaskarżonym postanowieniu. Skarżąca nie jest prawnikiem, ma podstawowe wykształcenie i była rolnikiem. Ma 77 lat i jak na swój wiek nie jest w pełni sprawna fizycznie i "dużo rzeczy sobie zapomina". Dlatego w kwestii uchybienia terminu do złożenia zażalenia skorzystała z bezpłatnych porad prawnych udzielanych przez radcę prawnego w Gminie [...], który podyktował jej treść pisma. Wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia ponieważ jej skromna renta ledwie wystarcza jej na życie i lekarstwa i nie stać jej na płacenie sąsiadowi kosztów pomiarowych jego działki, a granice jej działki (nr 2073) zostały ustalone w drodze sądowej w 1962 r. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznaje sprawy badając zgodność rozstrzygnięcia organu z przepisami obowiązującego prawa. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Sąd może uwzględnić skargę gdy organ dopuści się naruszeń, o których mowa w art. 145 § 1 P.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego nieruchomości oznaczonych nr ew. 2074/1, nr 2074/2, nr 2074/3, nr 2074/4 i nr 2074/5 z działką nr 2073. Skarżąca uchybiła terminowi do złożenia zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] o ustaleniu kosztów rozgraniczenia. We wniosku o jego przywrócenie wskazała, że uchybienie zostało spowodowane brakiem wiedzy pracownicy. Licząc termin nie wliczyła soboty i niedzieli. Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 K.p.a. w razie uchybienia terminowi należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego wiedzy, zachowując również przewidziane tam warunki. Przy ocenie braku winy, organ wziął pod uwagę obiektywny wynik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Podniesiona przez skarżącą okoliczność uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu, a to brak znajomości prawa nie jest okolicznością wystarczającą do przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Sporządzane przez skarżącą pisma w przedmiotowej sprawie wskazują, że posiada umiejętność formułowania pism używając poprawnej terminologii prawniczej. Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu nie wymaga wprawdzie udowodnienia przyczyny spóźnienia, jedynie uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających spóźnienie lecz ta okoliczność musi wskazywać na zupełny brak winy strony w uchybieniu, np. nagła ciężka, choroba. Organ prawidłowo ocenił, iż w przedmiotowej sprawie trudno uznać, że brak było winy skarżącej w uchybieniu terminu. Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.