II SA/Rz 1258/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu. II SA/Rz 1258/11 U Z A S A D N I E N I E Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] o odmowie D. Z. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad G. K. Decyzja ta została doręczona D. Z. w dniu 28 października 2011 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia w terminie 30 dni od daty jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) w Rzeszowie. W dniu 29 listopada 2011 r. radca prawny E. B. – działając jako pełnomocnik D. Z. nadała w Urzędzie Pocztowym skargę skierowaną do WSA w Rzeszowie na w/w decyzję. Następnie w dniu 28 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego nadała w Urzędzie Pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że skarga na w/w decyzję została nadana z przekroczeniem 30 dniowego terminu do jej złożenia z przyczyn od niej niezawinionych. Podniosła, że udzielenie pełnomocnictwa nastąpiło dopiero na etapie przygotowania skargi do Sądu, zaś skarżący błędnie poinformował ją, że około 4 listopada 2011 r. otrzymał zaskarżoną decyzję. W związku z tym przekonana o prawdziwości podanych informacji sporządziła skargę i nadała ją w swojej ocenie przed upływem ustawowego terminu. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie. Następnie pismem z dnia 31 stycznia 2012 r. SKO wniosło o odmowę przywrócenia terminu, gdyż okoliczność powołana przez pełnomocnika skarżącego nie może stanowić o braku winy w niezachowaniu terminu do złożenia skargi. Podniosło, że to na fachowym pełnomocniku ciąży obowiązek dołożenia należytej staranności przy ustalaniu daty odbioru decyzji, który stanowi podstawę obliczenia terminu do skutecznego złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Wyjaśnienia wymaga, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody nawet przy użyciu największego wysiłku. Ponadto podnieść należy, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009 Lex Polonica nr 2016205). W pierwszej kolejności podnieść należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącego we wniosku jako przyczynę uchybienia terminu wskazał brak należytego poinformowania przez D. Z. (stronę, która uchybiła terminowi) o dacie otrzymania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego świadczą o winie strony i nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Błędne poinformowanie pełnomocnika przez stronę o dacie otrzymania zaskarżonej decyzji spowodowało wniesienie skargi przez pełnomocnika z uchybieniem terminu 30 dniowego. Ostatni dzień w/w terminu przypadł, bowiem na niedzielę tj. 27 listopada 2011 r. (dzień ustawowo wolny od pracy), w związku z tym stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem w niniejszej sprawie ostatnim dniem do wniesienia skutecznie skargi był poniedziałek 28 listopada 2011 r. Skarga zaś została nadana w Urzędzie Pocztowym 29 listopada 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Jak zostało to wyżej opisane skarżący został w sposób prawidłowy pouczony przez organ odwoławczy o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w sprawie decyzję Kolegium. Zatem wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego nie przekonują o dołożeniu przez stronę należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków i jakiejkolwiek próbie przezwyciężenia ewentualnie zaistniałych przeszkód, a w konsekwencji o braku winy. Nadto nadmienić wypada, że występujący w sprawie fachowy pełnomocnik nie wykazał należytej staranności w zakresie ustalenia daty odbioru przez stronę zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest, że pełnomocnik ten działając jako radca prawny winien dokonać dokładnej analizy sprawy i w sposób niebudzący wątpliwości ustalić datę doręczenia decyzji stronie. Niedopełnienie przez pełnomocnika tych obowiązków i oparcie się wyłącznie na informacji strony spowodowało w konsekwencji uchybienie terminu do wniesienia skargi. Okoliczność ta także świadczy o zawinieniu w uchybieniu terminowi złożenia skargi. Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.