II SA/Rz 1258/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata T. B. wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/. Przedmiotem skargi E.S. jest postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] (dalej: WINB w [..]) z dnia [..]sierpnia 2014 r. nr [..]o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Z ustaleń faktycznych organu wynika, że w piśmie z dnia [..]stycznia 2014 r. nr [..], Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w [..] (dalej: PINB w [..]), w odpowiedzi na pisma ES z dnia [..]czerwca 2012 r. i [..]października 2013 r. w sprawie legalności budowy zbiornika pod drewnianą ubikacją na działce nr 1312 w [..]wyjaśnił, że pracownicy PINB w [.] przeprowadzili w dniu 15 stycznia 2013 r. w trybie art. 81a ustawy – Prawo budowlane, kontrolę na tej działce. Ustalili wówczas, że obiekt zrealizowano na podstawie pozwolenia na budowie, a zatem brak było podstawy do podjęcia dalszych czynności przez organy nadzoru budowlanego. Pismo to zostało zaskarżone przez ES w drodze zażalenia, w którym zakwestionowała legalność przeprowadzonej kontroli. W ocenie WINB w [.] zażalenie to uznać należało za niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) zwanej dalej: k.p.a., ponieważ w myśl art. 141 § 1 tej ustawy, zażalenie służy jedynie na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia, jeżeli Kodeks tak stanowi. Tymczasem pismo PINB w [.] z dnia 25 stycznia 2014 r. nie stanowiło postanowienia (nie spełniało wymagań określonych w art. 124 Kpa), a jedynie zawierało informację o sposobie załatwienia skargi, o której mowa w art. 238 § 1 Kpa. Dlatego też zażalenie wniesione od nieistniejącego postanowienia jest niedopuszczalne. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się ES, wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę, w której domaga się jego uchylenia i wszczęcia postępowania na jej wniosek z dnia 18 czerwca 2011 r. dotyczący popełnionej przez AM samowoli budowlanej na działce nr 1312. W ocenie skarżącej organy nadzoru budowlanego prowadzą sprawę dotyczącą budowy na działce nr 1312 betonowego zbiornika na fekalia w sposób nierzetelny. Nie informowano stron o przeprowadzonej kontroli, nie wstrzymano prowadzonych robót budowlanych, nie umożliwiono jej wglądu do akt sprawy. Wnoszone przez nią wystąpienia są ignorowane. Tymczasem należąca do niej nieruchomość o nr 1311 graniczy bezpośrednio z działką nr 1312 i realizowana na niej inwestycja oddziałuje na sferę jej praw związanych z własnością działki nr 1311. W odpowiedzi na skargę WINB w [.] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U z 2014, poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Poddawszy zaskarżone postanowienie ocenie legalności w zakresie wyznaczonym przez ww. przepisy Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego i procesowego w granicach określonych w art. 145 p.p.s.a. Sąd zwraca uwagę, że obiekt będący przedmiotem niniejszego postępowania był również objęty prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie. W sprawie o sygn. akt SAB/Rz 89/13 WSA w Rzeszowie oddalił skargę ES na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.]. Natomiast wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 827/13 Sąd uwzględnił skargę ES i uchylił postanowienie [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] lipca 2013 r. nr [.] i utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] kwietnia 2013 r. nr [.] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W wyroku tym Sąd wyraził pogląd, że organy winny były poddać pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] stycznia 2013 r. i pismo skarżącej z dnia [.] lutego 2013 r. analizie w kontekście oceny, czy pismo PINB w [...] nie stanowi w istocie decyzji, a pismo ES odwołania od decyzji. Wadliwe było natomiast uznanie, że pismo skarżącej z dnia 5 lutego 2013 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie WINB w [.] z dnia [.] sierpnia 2014 r. nr [.] r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez ES. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest art. 134 k.p.a. stanowiący, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca ES wniosła zażalenie na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] stycznia 2013 r. nr [.] informujące skarżącą, że w sprawie legalności istnienia zbiornika pod drewnianą ubikacją została przeprowadzona kontrola w dniu [.] stycznia 2013 r. w wyniku, której stwierdzono, że ubikacja oraz zbiornik zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę. Z tych przyczyn brak jest podstaw do podjęcia działań przez organy nadzoru budowlanego. Zgodnie z art. 141 k.p.a. zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienie przysługuje, gdy kodeks tak stanowi. Za prawidłową Sad uznaje argumentację organu II instancji, że pismo organu nienazwane postanowieniem jest w istocie postanowieniem, gdy pochodzi od organu administracji, skierowane jest na zewnątrz i w sposób władczy rozstrzyga o prawach lub obowiązkach prawnych stron postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej. Wskazane pismo nie zawiera minimalnych elementów, które pozwalałby na zakwalifikowanie go, jako postanowienia. Wyżej wymienione pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] stanowi jedynie informację o wynikach kontroli przeprowadzonej w trybie art. 81 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) zwana dalej w skrócie ustawą. Niezależnie od ww. pisma organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie legalności istnienia ustępu na dole kloacznym na działce nr 1312 w [.], o czym powiadomił inwestorów zawiadomieniem z dnia [.] stycznia 2013 r. W następstwie powyższego wszczęcia postępowania PINB w [.] wydał decyzję z dnia [.] lutego 2013 r. nr [.] o umorzeniu postępowania w sprawie legalności istnienia ustępu na dole kloacznym na działce nr 1312 w [.]. Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśnił, że kontrolę w trybie art. 81 Prawa budowlanego przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności zarządcy obiektu. Czynności kontrolne nie stanowią czynności w postępowaniu administracyjnym i dlatego nie mają w tym przypadku zastosowania przepisy k.p.a., a w szczególności dotyczące udziału stron postępowania administracyjnego. Z tego względu zarzut skarżącej o pozbawieniu jej praw w udziale w czynnościach kontrolnych organu nie mógł być uznany za zasadny. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, a w rozpoznawanej sprawie granice te zostały wyznaczone przez postanowienie organu II instancji o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Organ II instancji zrealizował wskazania WSA w Rzeszowie zawarte w wyroku z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 827/13, bowiem dokonał analizy, czy pismo informujące PINB w [.] z dnia [.] stycznia 2013 r. nie nosi cech decyzji i nie rozstrzyga o istocie sprawy. Podkreślić należy, że postępowanie o legalność kontrolowanego obiektu została zakończona odrębną decyzją PINB w [.] z dnia [.] lutego 2013 r. nr [.]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji błędnie podaje datę pisma wskazując, że pochodzi ono z 25 stycznia 2014 r. Omyłka ta nie ma jednak znaczenia, gdyż w rozstrzygnięciu postanowienia data pisma jest podana prawidłowo. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że skarga nie jest uzasadniona i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Wynagrodzenie dla pełnomocnika działającego z urzędu w ramach ustanowionej pomocy prawnej Sąd przyznał na podstawie art. 250 p.p.s.a.