II SA/Rz 126/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót w sprawie ze skargi E. L. na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. L. (reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] oraz nakazującą wyżej wymienionej zamurowanie materiałem ściennym niepalnym powszechnie stosowanym w budownictwie lub pustakami szklanymi typu "luksfer" cztery otwory okienne istniejące w ścianie południowej budynku mieszkalnego (od strony działki nr 2088 w W.) zlokalizowanego na działce nr 2086/1 w W., w terminie do 30 czerwca 2013 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, motywując go szkodą grożącą składającej skargę. Podniesiono, że niewykonanie tej decyzji w terminie w niej wskazanym skutkować będzie sankcją rozbiórki obiektu, którego dotyczy sprawa, a w konsekwencji niemożność jego użytkowania. Podkreślono, że z uwagi na brak dostępu do działki, na której obiekt ten się znajduje wykonanie decyzji wiąże się z ryzykiem konfliktów oraz z odpowiedzialnością prawną związaną z wejściem na cudzą nieruchomość w celu dostania się do własnej działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania objętej nią decyzji, co wynika z brzmienia art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a." Stosownie do treści § 3 powołanego artykułu sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przesłanką uwzględnienia takiego wniosku jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby się pojawić w związku z wykonaniem decyzji. Obowiązek wskazania argumentów uzasadniających udzielenie składającemu skargę ochrony tymczasowej spoczywa właśnie na tym podmiocie. Skarżący powinien zatem przedstawić okoliczności świadczące o istnieniu przesłanek określonych w wymienionym wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się w odniesieniu do tych przesłanek, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.12.2004 r. GZ 138/04, LexPolonica nr 375764). W ocenie Sądu, skarżąca - wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej wykonania określonych robót (zamurowanie okien) - nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek ze wskazanego powyżej artykułu. O spełnieniu takiej przesłanki nie świadczy w szczególności podniesiona we wniosku okoliczność w postaci ewentualnych konfliktów oraz odpowiedzialności prawnej związanej z wejściem na cudzą nieruchomość w celu dostania się do własnej działki i wykonania nakazanych robót. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że ze względu na wyznaczenie w kwestionowanej decyzji terminu wykonania nałożonego nią obowiązku do dnia 30 czerwca 2012 r., decyzja ta nie może być na obecnym etapie postępowania sądowego przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Uznając zatem, że w sprawie niniejszej brak jest podstaw do wstrzymania wykonania skarżonej decyzji Sąd odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej w tym przedmiocie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a., zmiana okoliczności umożliwi sądowi zmianę lub uchylenie wydanego postanowienia.