II SA/Rz 1263/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-10-06

Skład orzekający: Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym po zmianie przepisów PPSA z dnia 9 kwietnia 2015 r.?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym, nawet jeśli przysługuje na nie zażalenie. Wynika to z art. 3 § 2 pkt 3 PPSA w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., który wyłącza kontrolę sądowoadministracyjną w tym zakresie. Skarga wniesiona po tej dacie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
I. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela z dnia [...] lipca 2015 r. odrzucające zarzuty I. S. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Egzekucja była prowadzona w związku z obowiązkiem poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Skarga została nadana pocztą 7 września 2015 r. Sąd ocenił dopuszczalność skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono I. S. kwotę 100 zł tytułem wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić I. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem wpisu od odrzuconej skargi. W piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Sanitarnego [...] (dalej zwany wierzycielem) zwrócił się do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej zwany organem egzekucyjnym) – działającego w imieniu Wojewody [...] na mocy porozumienia z dnia 17 października 2014 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia 29 października 2014 r. poz. 2834) o wszczęcie egzekucji administracyjnej wobec I. S. w związku z uchylaniem się przez nią od wynikającego z ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, obowiązkowi poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, dołączając tytuł wykonawczy. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] organ egzekucyjny nałożył na I. S. grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z ww. ustawy i doręczył go zobowiązanej wraz z tytułem wykonawczym nr [...]. W piśmie z dnia 19 czerwca 2015 r. I. S. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Wobec tego organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o wyrażenie stanowiska w ich zakresie w trybie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm.) dalej zwanej: "Upea". Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], wierzyciel uznał zarzuty za niezasadne. Po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanej zostało ono utrzymane w mocy postanowieniem [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Ostatnio wymienione rozstrzygnięcie zostało w dniu 9 września 2015 r. (data nadania pocztowego) zaskarżone przez I. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 1, art. 172 i art. 285k § 3 Ppsa). Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, musi być określony w ustawie. Nie cała bowiem działalność administracji publicznej została poddana takiej kontroli (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów z 3 grudnia 2001 r. sygn. OPS 3/01). Jak wynika z art. 1 Ppsa, ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W myśl art. 3 § 2 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3). Tak więc, pomimo że w myśl art. 34 § 2 Upea na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie, droga sądowoadministracyjna w tych sprawach została ustawowo wyłączona. Aktualne brzmienie przepisu art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa nadane zostało ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W myśl art. 2 i 3 tej ustawy znajduje ono zastosowanie do postępowań sądowych wszczętych od dnia jej wejścia w życie, tj. od dnia 15 sierpnia 2015 r. Skargę nadano zaś w dniu 7 września 2015 r., a zatem w nowym stanie prawnym. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 Ppsa, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło