II SA/Rz 1272/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-11-21

Skład orzekający: SWSA Piotr Godlewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie terminu, bez wniosku o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego po upływie ustawowego terminu, bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy została ona wniesiona po terminie, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję odmawiającą zmiany terminu wykonania obowiązku. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej M. K. w dniu 18 września 2018 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została nadana w placówce pocztowej w dniu 19 października 2018 r. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w części obejmującej termin wykonania obowiązków - postanawia - odrzucić skargę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] września 2018 r. decyzję nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w części obejmującej termin wykonania obowiązku. Powyższa decyzja została doręczona m. in. M. K. (reprezentowanej przez pełnomocnika T. M.) dnia 18 września 2018 r. Zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do WSA w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienione postanowienie złożyła, za pośrednictwem organu, M. K. w dniu 19 października 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej – stempel na kopercie - k. 6 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja WIINB z [...] września 2018 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona M. K. reprezentowanej przez pełnomocnika (dokument pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy), w dniu 18 września 2018 r. Zatem termin do złożenia skargi upływał z dniem 18 października 2018 r. (czwartek). Skarga została tymczasem nadana w placówce pocztowej w dniu 19 października 2018 r., a więc jeden dzień po upływie terminu. Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Sąd zauważa, że zalegające w aktach administracyjnych pełnomocnictwo z dnia 1 lipca 2018 r. udzielone przez skarżącą M. K. – T. M. upoważniało do złożenia w imieniu skarżącej odwołania od decyzji organu I instancji i do reprezentowania jej w postępowaniu toczącym się z tego odwołania. Pełnomocnictwo to nie zostało odwołane. Prawidłowo zatem WINB przesłał wydaną decyzję ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Stosownie bowiem do treści art. 40 § 2 K.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Z powyższego wynika obowiązek organów administracji prowadzących postępowanie doręczania pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem termin do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia pisma pełnomocnikowi, ponieważ w przypadku ustanowienia pełnomocnika w sprawie, tylko takie doręczenie uznaje się za prawnie skuteczne (por. G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 509). Mając na uwadze powyższe względy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec tego, że skarga podlegała odrzuceniu Sąd, zgodnie z art. 222 P.p.s.a., odstąpił od wzywania strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a wobec zgłoszonego wniosku o przyznanie prawa pomocy – od przesłania skarżącej stosownego druku PPF.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło