II SA/Rz 1274/16

P Postanowienie Dnia 1 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe W dniu 12 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.T. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko – M.Z. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Działając w trybie autokontroli Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej "Kolegium") decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w pkt I uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję, w pkt II uchyliło decyzję Burmistrza Miasta [....] z dnia [...] maja 2016 r. i w tym zakresie orzekło w ppkt 1 o przyznaniu M.T. świadczenia wychowawczego na dziecko – M.Z. na wskazane w nim kwoty w okresach od 1 kwietnia 2016 r. do 30 kwietnia 2016 r. i od 1 czerwca 2016 r. do 30 września 2017 r., a w ppkt 2 o odmowie przyznanie świadczenia wychowawczego na okres od 1 maja 2016 r. do 31 maja 2016 r., w pkt III stwierdziło, że wydanie decyzji Kolegium z dnia 5 lipca 2016 r. nie miało miejsca bez postawy prawnej ani nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Decyzja autokontrolna nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Sąd ustalił na podstawie akt sprawy, że stała się prawomocna w dniu 11 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji