II SA/Rz 1289/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej - postanawia - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie na jego rzecz adwokata. K. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania świadczenia w formie specjalistycznej usługi opiekuńczej. Do skargi wymieniony dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wskazał w nim, że jego sytuacja materialno-zdrowotna jest bardzo trudna. Od 2005 r. pozostaje w ubóstwie z powodu braku aktywności zawodowej. Ta z kolei związana jest z brakiem wyuczonego zawodu, sytuacją na rynku pracy, wiekiem (59 lat) i złym stanem zdrowia. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. W ramach pomocy społecznej otrzymuje zasiłek w kwocie 604 zł, który przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, w tym 30 zł na opłaty za gaz i energię elektryczną, zaś 40 zł na leczenie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku; mieszka w domu "po zmarłych rodzicach", który wymaga kapitalnego remontu. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Przedmiotem żądania K. G. jest ustanowienie adwokata, a więc przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie, na co wskazuje treść art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wedle art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się wsparcie w powyższych granicach, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, to wnioskodawca winien wykazać, że jego sytuacja materialna odpowiada wskazanej wyżej przesłance uwzględnienia jego żądania. K. G. podał w swoim oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach informacje wskazujące na potrzebę przychylenia się do jego wniosku. Prowadzi on bowiem samodzielne gospodarstwo w domu, który z uwagi na zły stan techniczny wymaga kapitalnego remontu. Strona od 2005 r. pozostaje bez zatrudnienia z uwagi na posiadanie tylko podstawowego wykształcenia, wiek oraz zły stan zdrowia. Skarżący to osoba niepełnosprawna w stopniu umiarkowanym. Jedyny jego dochód to ten uzyskiwany w ramach pomocy społecznej w wysokości 604 zł. Oczywistym jest, że z tak niskiej kwoty wnioskodawca nie może ponieść wydatku na wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika, skoro ledwie wystarcza ona na podstawowe potrzeby życiowe. Z powyższych względów przyznano K. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, podstawę czego stanowi art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.