II SA/Rz 1290/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. i T. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę I. P. i T. P.( dalej: "skarżący") na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, z uwagi na nieuiszczenie, pomimo wezwania, wpisu od skargi. Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że nie otrzymali wezwania do jego uiszczenia. Odpowiedzieli na wezwanie Sądu o wezwanie do wskazania numerów PESEL i oczekiwali na dalszą korespondencję. Bezpośrednio po otrzymaniu postanowienia WSA o odrzuceniu skargi, w dniu 16 stycznia 2020 r. udali się do Sądu celem wyjaśnienia powyższych okoliczności i w tym samym dniu dokonali wpłaty. Następnego dnia zwrócili się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że nie otrzymali wezwania do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku opłacenie skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Skarżący dochowali siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku. Mając na uwadze, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 15 stycznia 2020 r., kiedy skarżący otrzymali postanowienie o odrzuceniu skargi, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 17 stycznia 2020 r. należy uznać za złożone z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący dopełnili również czynności, której terminowi uchybili, tj. opłacili skargę ( dowód: polecenie przelewu – k. 53 ). Niewątpliwie uchybienie przez nich terminowi do uiszczenia wpisu od skargi powoduje powstanie po ich stronie ujemnych konsekwencji w postaci odrzucenia skargi. Sąd uznał również za usprawiedliwione uchybienie przez nich terminu. Ze znajdujących się w aktach dokumentów wynika, że skarżący wykazali wolę w dochowaniu wymogów wniesienia skargi, w tym uzupełnienia jej braków, a uchybienie jednemu z obowiązków mogło stanowić przejaw usprawiedliwionego przeoczenia jednego z kierowanych do nich wezwań. Jak wynika z akt, pismami z tej samej daty skierowano do skarżących: odpowiedź na skargę, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL, oraz uiszczenie solidarnie wpisu od skargi. W wyznaczonym terminie skarżący uzupełnili braki w postaci podania numerów PESEL, wskazując jednocześnie w skierowanym do Sądu piśmie, że wypełniają braki, do których uzupełnienia zostali wezwani przez Sąd. W istocie uzupełnienie przez nich braków ograniczyło się do podania żądanych numerów PESEL. Bezpośrednio po otrzymaniu przez nich postanowienia Sądu odrzucającego skargę, skarżący uiścili wymagany wpis zwracając się jednocześnie o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. W świetle powyższych okoliczności, Sąd za usprawiedliwione uznał tłumaczenie skarżących odnośnie nie wykonania jednego z zarządzeń w postaci uiszczenia wpisu od skargi, który bezzwłocznie został usunięty. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.