II SA/Rz 1293/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - odrzucić skargę. Przedmiotem skargi Z. F., jest wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 15 ust. 2 oraz art. 50 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139 poz. 993 ze zm.) decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] września 2011r. znak: [...] orzekająca o wymeldowaniu Z. F. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego pod adresem: [...] ul. [...]. Powyższa decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2011r. została doręczona Z. F. na adres: [...], ul. [...] (zgodnie ze wskazanym przez Z. F. w zalegającym w aktach administracyjnych odwołaniu z dnia [...].10.2011r.) - w dniu 4 listopada 2011r. (dowód: zalegający w aktach administracyjnych organu II instancji dowód doręczenia). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożył Z. F. w dniu 1 grudnia 2011r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 4 akt sądowych). Następnie została ona przekazana w dniu 6 grudnia 2011r. przez Sąd do Wojewody (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 5 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać do właściwego organu administracji publicznej. W takiej sytuacji dla dochowania terminu wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania przez sąd administracyjny w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu. (por. post. WSA w Warszawie z dnia 22.05.2006r., sygn. akt III SA/Wa 1413/2006, LexPolonica nr 1295358). Wyjątki od pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego mogą przewidywać jedynie odrębne ustawy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż skarga Z. F. wniesiona została z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2011r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Rzeszowie, została doręczona Z. F. na adres: [...], ul. [...] (zgodnie ze wskazanym przez skarżącego w odwołaniu z dnia [...].10.2011r.) w dniu 4 listopada 2011r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 5 grudnia 2011r. (poniedziałek). W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Z. F. skargę, bezpośrednio złożoną do WSA w Rzeszowie nadał w urzędzie pocztowym w dniu 1 grudnia 2011r., a więc przed upływem wskazanego terminu. Jednakże na kopercie wskazano niewłaściwego adresata tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, pod spodem umieszczając zwrot za pośrednictwem Wojewody i adres organu. Skoro jako adresata przesyłki wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zatem to temu adresatowi doręczono przesyłkę, co nastąpiło w dniu 5 grudnia 2011r. (dowód – widniejąca na skardze prezentata– k. 3 akt sądowych). Użyte przez skarżącego sformułowanie "za pośrednictwem organu" używane jest w kierowanych do stron pouczeniach przez wszystkie organy i ma na celu wskazanie sposobu wnoszenia przysługujących środków odwoławczych, nie musi być natomiast znane doręczycielowi. Jak wyżej podniesiono, skargę składa się do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. Skoro więc strona skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie Wojewody to skargę do sądu winna skierować za pośrednictwem tego właśnie organu. Dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia pozostaje fakt, że w otwartym terminie wniesiono ją bezpośrednio do sądu. Decydująca jest w tym względzie data nadania skargi przez Sąd do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. do Wojewody. W niniejszej sprawie skarga przesłana została przez Sąd do Wojewody w dniu 6 grudnia 2011r. (data nadania skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu – k. 5 akt sądowych), a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który w okolicznościach sprawy upływał z końcem dnia 5 grudnia 2011 r. Jak wyższej wskazano do zachowania terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. koniecznym jest, aby przed jego upływem pismo zostało skierowane do właściwego organu. Z zestawienia powyższych dat wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z. F. nie złożył także wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 P.p.s.a. Zgodnie z powyższymi przepisami, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2, 3 i 4 P.p.s.a). Reasumując Sąd stwierdza, że mając na względzie treść art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.