II SA/Rz 1294/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Maciej Kobak /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi Spółdzielni "[...]" w R. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę -skargę oddala- Przedmiotem skargi Spółdzielni "A." w R. (dalej w skrócie: "Spółdzielnia") jest decyzja Wojewody [...] (dalej w skrócie: "Wojewoda") z dnia [...] września 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] (dalej w skrócie: "Prezydent Miasta") z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Po rozpoznaniu wniosku "W." Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [....] (dalej w skrócie: "inwestor"), decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. Nr [...] znak: [...] Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę obejmujące zamierzenie budowlane pod nazwą: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową i garażem podziemnym wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi", na działkach nr 1475/81, 1475/85, 1475/84, 1475/87 obr. [...] położonych w R. przy ul. L., według projektu opracowanego przez mgr inż. arch. A. P., z zachowaniem warunków wymienionych w treści decyzji. Jako podstawę prawną decyzji Prezydent Miasta podał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1322 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej w skrócie: "k.p.a."). W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta wyjaśnił, że po analizie dokumentów i przedłożonego projektu budowlanego stwierdził, iż obszar oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 3 pkt 20 u.p.b., obejmuje działki ew. nr: 1475/81, 1475/85, 1475/84, 1475/87, 1475/82, 1475/83, 1475/86, 1475/88, 1475/73, 1475/74, 1475/76, 1475/77, 1483/5, 1479, 2117, 1475/16, położone w obr. [...] w R. przy ul. L. i ul. B. Następnie Prezydent Miasta wyjaśnił, że zgodnie z art. 28 ust. 2 u.p.b., ustalono strony postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę, którymi są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Podczas prowadzonego postępowania stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją. Uwag i zastrzeżeń nie złożono. W ocenie Prezydenta Miasta, przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., a także wymaganiami ochrony środowiska i nie będzie realizowana w obszarze wymagającym specjalnej ochrony, w tym w obszarze Natura 2000. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany - po uzupełnieniach - jest kompletny, zgodny z obowiązującymi przepisami oraz został opracowany przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektanci i sprawdzający złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Prezydent Miasta stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie warunki określone w art. 32 ust. 4 u.p.b., a sprawdzenie przedłożonych dokumentów wykazało spełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 1 u.p.b. Po rozpoznaniu odwołań Spółdzielni oraz Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w R. od powyższej decyzji, Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył 4 egzemplarze projektu budowlanego zamierzonej inwestycji, sporządzonego przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania działkami nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 na cele budowlane, oraz ostateczną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla "W." Sp. z o.o. na zamierzenie inwestycyjne pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową i garażem podziemnym wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na działkach nr 1475/81, 1475/85, 1475/84, 1475/87 obr. [...] położonych w R. przy ul. L.". Następnie Wojewoda wyjaśnił, że zasadnicze kryterium czynności organów administracji architektoniczno- budowlanej w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wyznacza treść art. 35 ust. 1 u.p.b. Wojewoda wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny zaprojektowany został w odległości 28,83 m od granicy działki nr ewid. 1475/74 (strona północna); 6,10 m od granicy działki nr ewid. 1479 (strona południowa); 6,04 m od granicy działki nr ewid. 1475/82 (strona wschodnia) i 4,59 m od granicy działki nr ewid. 1475/77 (strona zachodnia). W ocenie Wojewody, takie usytuowanie jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz.U. z 2015 r. Nr 1422 z późn. zm., dalej w skrócie: "rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r."), w świetle którego, jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy lub 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Jednocześnie dokonana przez Wojewodę analiza projektu budowlanego nie potwierdziła, by lokalizacja projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wprowadziła ograniczenia wynikające z przepisu § 13 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. określającego odległości budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów, z uwagi na konieczność zapewnienia naturalnego oświetlenia tych pomieszczeń. Zgodnie z tym przepisem warunek dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi uważa się za spełniony, jeśli odległość obiektu projektowanego (czyli przesłaniającego) od obiektu istniejącego (lub zaprojektowanego w odległości 4,0 m od granicy działki) jest nie mniejsza niż wysokość przesłaniania. Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 4 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. powyższe odległości mogą być zmniejszone nie więcej niż o połowę w przypadku zabudowy śródmiejskiej. Wojewoda wskazał, że jak wynika z projektu budowlanego, przedmiotowy budynek mieszkalny wielorodzinny zaprojektowany został w odległości 33,95 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. 1475/16 ze ścianą o wysokości 34,60 m od strony ww. działki, oraz w odległości 36,68 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce nr 2117 ze ścianą o wysokości 31,45 m od strony ww. działki. Ponadto jak wynika z projektu budowlanego (tom. 2.2. Architektura) projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny, zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Zagospodarowania Przestrzennego Miasta [...] zlokalizowany jest w strefie zabudowy śródmiejskiej. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, że w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie § 13 ust. 4 warunków technicznych. Wojewoda stwierdził, że z przedłożonej przez inwestora w dniu 7 maja 2018 r. "Analizy zacieniania, nasłonecznienia i przesłaniania oraz wpływu planowanej inwestycji budynku mieszkalnego wielorodzinnego A i B na istniejące budynki na działkach sąsiednich’’ wynika, że wysokość przesłaniania projektowanego na działkach nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 budynku mieszkalnego wielorodzinnego w stosunku do działki nr ewid. 1475/16 wynosi 15,97 m i jest mniejsza od odległości pomiędzy ww. budynkiem a istniejącym na działce nr ewid. 1475/16 budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym wynoszącej 33,95 m. Ponadto wysokość przesłaniania w stosunku do działki nr ewid. 2117 wynosi 15,17 m i jest również mniejsza od odległości pomiędzy projektowanym budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym a istniejącym na działce nr ewid. 2117 budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym wynoszącej 36,68 m. Wojewoda stwierdził również, że zgodnie z § 60 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8:00 - 16:00, natomiast pokoje mieszkalne - w godzinach 7:00 - 17:00. Jak wynika z przedłożonej przez inwestora ww. analizy powyższy warunek w stosunku do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich został spełniony, w związku z czym formułowane przez odwołujących się zastrzeżenia dotyczące ograniczenia wymaganego przepisami naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń, a co za tym idzie naruszenie interesów osób trzecich są bezzasadne, bowiem usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 o gabarytach podanych w projekcie budowlanym nie narusza obowiązujących w powyższym zakresie przepisów w stosunku do sąsiednich nieruchomości. W ocenie Wojewody analiza projektu budowlanego zamierzonej inwestycji wykazała ponadto, że nie narusza on ustaleń ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Jak wynika z projektu budowlanego zachowany został wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu 0,32 (wymagany od 0,1 do 0,37), wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 26,59 % (wymagany min. 25%), zachowana została szerokość elewacji frontowej od ulicy L. 69 m (dopuszczalna 70 m z tolerancją 2%), wysokość budynku 34,60 m (dopuszczalna od 12 do 36 m), geometria dachu - dach płaski (wymagany dach płaski). Ilość projektowanych przez inwestora miejsc postojowych wynosi 176 i jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy (1,2 miejsce postojowe na 1 mieszkanie oraz 1+1 miejsce postojowe dla usług). Wojewoda stwierdził, że złożone przez inwestora dokumenty odpowiadają obowiązującym w tym zakresie przepisom, projekt budowlany jest kompletny i został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, ponadto pozwolenie na budowę zostało wydane przez właściwy organ tj. Prezydenta Miasta. Wojewoda również zaznaczył, że zgodnie z art. 35 ust. 4 u.p.b., w razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 3 ww. ustawy, co ma miejsce w rozpoznawanym przypadku, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w R., iż nie miała ona możliwości w toku postępowania zapoznania się z dokumentacją i aktami sprawy, bowiem wszelka korespondencja kierowana była do pozostałych stron postępowania z pominięciem Wspólnoty, Wojewoda stwierdził, że powyższy zarzut jest niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Ponadto w myśl art. 18 ust. 1 ww. ustawy właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. Jak wynika z akt sprawy Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w R. aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. podjęła uchwałę o upoważnieniu Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej do podpisania umowy o zarządzanie nieruchomością wspólną z firmą zarządzającą - Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" w R. z siedzibą w R. ul. [...]. Ponadto na podstawie umowy z dnia 9 maja 2008 r. Wspólnota Mieszkaniowa powierzyła zarządzanie nieruchomością położoną w R. przy ul. [...] składającą się z budynku mieszkalnego oraz działki nr ewid. 1475/16 Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. ul. [...]. Wojewoda stwierdził, że Prezydent Miasta pismem z dnia 1 lutego 2018 r. znak [...] zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie i wniesienia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. Powyższe zawiadomienie zostało skierowane m.in. do zarządcy nieruchomości [...] w R. tj. Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na adres : [...] ul. [...], który jak ustalono na podstawie Bazy Internetowej REGON stanowi adres Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...]. Mając powyższe na względzie Wojewoda stwierdził, że Prezydent Miasta w sposób prawidłowy dokonał doręczenia ww. korespondencji. Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] dotyczącego wycinki drzew na terenie planowanej inwestycji Wojewoda wyjaśnił, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji zawiera decyzje Prezydenta Miasta [...]: z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] oraz z dnia [...] września 2017 r. znak [...] udzielające inwestorowi zezwolenia na wycinkę drzew rosnących na działkach nr 1475/53, 1475/81, 1475/87 i 1475/88 w terminie od 16 października 2017 r. do 28 lutego 2018 r., pod warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie posiada kompetencji w zakresie kontroli terminu i sposobu wycinki drzew oraz ewentualnych sankcji w przypadku wycinki drzew bez stosownego zezwolenia, bowiem kwestie te reguluje ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Ponadto ustosunkowując się do zastrzeżeń zawartych w piśmie Spółdzielni kwestionujących ilość miejsc postojowych Wojewoda wyjaśnił, że projekt budowlany przewiduje realizację 10 miejsc postojowych dla funkcji usługowej budynku, co jest zgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto jak wynika z projektu budowlanego na terenie działek nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 zaprojektowano 22 miejsca postojowe, natomiast w garażu podziemnym przewidziano 154 miejsca postojowe. W ustawowym terminie Spółdzielnia wniosła skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta, a także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Spółdzielnia podniosła, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia okoliczności, że teren objęty decyzją jest również ujęty w innych postępowaniach, które wzajemnie się nakładają, co powoduje że ustalenia w nich zawarte nie są adekwatne do rzeczywistych działań inwestycyjnych. Postępowania, o których Spółdzielni wiadomo oznaczone są: [...], [...], [...]. Planowana inwestycja nie uwzględnia ponadto zabudowy sąsiadującej, przede wszystkim pod kątem odpowiedniego nasłonecznienia budynku przy ul. [...] w R., jak też bliskiego sąsiedztwa hali sportowej oraz planów inwestycyjnych Prezydenta Miasta, mających na celu rozbudowę przedmiotowej hali. Spółdzielnia wskazała, że Wojewoda w uzasadnieniu swojej decyzji nie odniósł się w żaden sposób do podniesionych w tym zakresie zarzutów odwołania. Spółdzielnia zwróciła również uwagę, że Spółdzielnia oraz współużytkownicy działki nr ewid. 2117 (osoby posiadające prawo odrębnej własności lokali w budynku posadowionym na tej działce) nie zostali uwzględnieni jako strony postępowania o wydanie warunków zabudowy dla inwestora obejmującego przedmiotowe zamierzenie budowlane. Również w toku niniejszego postępowania nie uwzględniono jako stron postępowania osób posiadających prawo odrębnej własności lokali znajdujących się w sąsiedztwie budynkach, posadowionych w szczególności na działce nr ewid. 2117. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Organy we właściwym zakresie zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie, czyniąc to adekwatnie do hipotez norm prawnych stanowiących podstawę wydania kwestionowanych skargą decyzji. Przedmiot postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wyznacza treść art. 35 u.p.b. W ustępie pierwszym powołanego przepisu zakreślono zakres okoliczności, jakie organ architektoniczno-budowlany jest zobowiązany zweryfikować, przed wydaniem decyzji w sprawie. Jednocześnie ustawodawca jednocześnie zastrzegł, że jeżeli inwestor spełni nałożone na niego wymogi, organ nie może odmówić udzielenia pozwolenia na budowę – art. 35 ust. 4 u.p.b. Konkretyzując przedmiotowe kwestie z jednoczesnym uwzględnieniem uwarunkowań niniejszej sprawy odnotować trzeba, że przed wydaniem inwestorowi decyzji afirmatywnej organ zobowiązany był sprawdzić, czy: 1) projekt budowalny jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...]; 2) projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) czy projekt budowlany posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zgromadzony materiał dowodowy oraz jego ocena zrelacjonowana w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji dowodzą, że wszystkie przedmiotowe kwestie były przedmiotem oceny. Sąd jednocześnie nie znajduje podstaw do kwestionowania sformułowanych przez organy w tej materii wniosków. W odniesieniu do zgodności projektowanej inwestycji z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy Sąd zwraca uwagę, że zachowano wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu 0,32 (wymagany od 0,1 do 0,37), wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 26,59 % (wymagany min. 25%), zachowano szerokość elewacji frontowej od ulicy L. 69 m (dopuszczalna 70 m z tolerancją 2%), wysokość budynku 34,60 m (dopuszczalna od 12 do 36 m), geometria dachu - dach płaski (wymagany dach płaski). Ilość projektowanych przez inwestora miejsc postojowych wynosi 176 i jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy (1,2 miejsce postojowe na 1 mieszkanie oraz 1+1 miejsce postojowe dla usług); 10 miejsc postojowych dla funkcji usługowej budynku, na terenie działek nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 22 miejsca postojowe, 154 miejsca w garażu podziemnym. Zachowano również wymogi odległościowe, przewidziane treścią § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Inwestycja zaprojektowana została w odległości 28,83 m od granicy działki nr ewid. 1475/74 (strona północna); 6,10 m od granicy działki nr ewid. 1479 (strona południowa); 6,04 m od granicy działki nr ewid. 1475/82 (strona wschodnia) i 4,59 m od granicy działki nr ewid. 1475/77 (strona zachodnia). W kwestii zachowania norm nasłonecznienia, proklamowanych w § 13 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. podać należy, że projektowany budynek ma zostać zlokalizowany w odległości 33,95 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. 1475/16 ze ścianą o wysokości 34,60 m od strony ww. działki, oraz w odległości 36,68 m od budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na działce nr 2117 ze ścianą o wysokości 31,45 m od strony ww. działki. Zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Zagospodarowania Przestrzennego Miasta R. budynek zlokalizowany jest w strefie zabudowy śródmiejskiej. W związku z powyższym przewidziane w § 13 ust. 1-3 rozporządzenia normy podlegają złagodzeniu stosownie do postanowień jego § 13 ust. 4. Z przedłożonej przez inwestora na etapie postępowania odwoławczego "Analizy zacieniania, nasłonecznienia i przesłaniania oraz wpływu planowanej inwestycji budynku mieszkalnego wielorodzinnego A i B na istniejące budynki na działkach sąsiednich’’ wynika, że wysokość przesłaniania projektowanego na działkach nr ewid. 1475/81, 1475/84, 1475/85 i 1475/87 budynku mieszkalnego wielorodzinnego w stosunku do działki nr ewid. 1475/16 wynosi 15,97 m i jest mniejsza od odległości pomiędzy ww. budynkiem a istniejącym na działce nr ewid. 1475/16 budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym wynoszącej 33,95 m. Wysokość przesłaniania w stosunku do działki nr ewid. 2117 wynosi 15,17 m i także jest mniejsza od odległości pomiędzy projektowanym budynkiem a istniejącym na działce nr ewid. 2117 budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym wynoszącej 36,68 m. Pozytywie zweryfikowano także wymogi nasłonecznienia w stosunku do pomieszczeń przeznaczonych do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej - § 60 rozporządzenia. Sąd nie znajduje argumentów, by kwestionować poczynione przez organy ustalenia i oceny prawne. Treść skargi, nie zawiera żadnych konkretnych faktów, w oparciu o które można by taką argumentację sformułować. Poza stwierdzeniami ogólnymi o niezgodności planowanej inwestycji z przepisami nie wskazuje się, na czym polegałaby wadliwość poczynionych przez organu ustaleń i ich prawnych konsekwencji. W odniesieniu do zarzutów sformułowanych na rozprawie, a dotyczących braku w sąsiedztwie planowanej inwestycji obiektów budowlanych o analogicznych parametrach wysokościowych Sąd wyjaśnia, iż kwestia ta podlega rozstrzyganiu na etapie ustalenia warunków zabudowy. Weryfikacja tej materii na etapie pozwolenia na budowę jest niedopuszczalna – Sąd bada jedynie zgodność planowanej inwestycji z warunkami zabudowy, ale samych warunków na nowo nie ustala i nie weryfikuje. Wobec powołania się przez stronę skarżącą na nieuwzględnienie przez organy innych postępowań, które dotyczą objętego decyzja terenu: znak [...], [...], [...], Sąd zwrócił się do organu o podanie, jaki jest ich przedmiot. Z uzyskanej w dniu 23 stycznia 2019 roku odpowiedzi wynika, iż wszystkie postępowania dotyczą warunków zabudowy na działkach innych niż te, które są objęte skarżonymi decyzjami. W tym stanie rzeczy Sąd nie dostrzega żadnego związku, który mógłby się przełożyć na ocenę legalności kwestionowanych skargą decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę z postępowaniami o warunki zabudowy na działkach innych niż te, których dotyczy analizowana w niniejszej sprawie inwestycja. Przepisy u.p.b. takiego związku nie kształtują. Podobnie bez znaczenia pozostają zarzuty dotyczące nieuwzględnienia planów inwestycyjnych Prezydenta Miasta [...] oraz bliskiego sąsiedztwa hali sportowej; strona skarżąca w skardze zarzutu tego nie rozwija. Sąd nie jest uprawniony do badania prawidłowości ukształtowania podmiotowego postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji objętej skarżona decyzją. Sąd ocenia legalność działania organu w granicach danej spawy – art. 134 § 1 P.p.s.a. – a więc w granicach sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę. Sięganie do postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest więc nieuprawnione. Podmioty, które ewentualnie zostały pominięte w tym postępowaniu mogą skorzystać z innych form ochrony prawnej, niezależnej od kontroli sądowo-administracyjnej – tryb wznowienia postępowania administracyjnego. Strona skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji deklarowała, że zamierza zainicjować tryb wznowieniowy i na tej podstawie wnosiła o zawieszenie postępowania. Niezależnie jednak od tego, Sąd stoi na stanowisku, że wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Jeżeli na dzień rozstrzygnięcia sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie występuje przeszkoda do wydania decyzji, z uwagi na toczące się postępowanie wznowieniowe, w którym potencjalnie może dojść do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy. Oczywiście, uchylenie decyzji o warunkach zabudowy w ramach postępowania wznowieniowego będzie miało swoje konsekwencje prawne, jednak rozpatrywanie tej kwestii ma sens, dopiero po wydaniu decyzji w tym przedmiocie i w ramach innego postępowania, niż to, w którym wdano zaskarżoną decyzję. Z kolei zarzut pomięcia stron – właścicieli odrębnych lokali na dz. 2117 – w postępowaniu objętym kwestionowaną decyzją może zostać podniesiony wyłącznie przez ten podmiot, którego on dotyczy, albowiem podstawa wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. ma charakter wnioskowy i nie jest uwzględniana przez Sąd z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. – zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. II OSK 782/16. W tym samym kontekście należy odeprzeć zarzut uniemożliwienia działania w toku postępowania Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w R. Niezależnie od powyższego Sąd podziela stanowisko organu w kwestii doręczania pism procesowych ww. wspólnocie mieszkaniowej. Z akt sprawy wynika, że aktem notarialnym Rep A nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w R. podjęła uchwałę o upoważnieniu Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej do podpisania umowy o zarządzanie nieruchomością wspólną z firmą zarządzającą - Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" w R. z siedzibą w R. ul. [...]. Na podstawie umowy z dnia [...] maja 2008 r. Wspólnota Mieszkaniowa powierzyła zarządzanie nieruchomością położoną w R. przy ul. [...] składającą się z budynku mieszkalnego oraz działki nr ewid. 1475/16 Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w R. ul. [...]. Z informacji Bazy Internetowej REGON wynika, że wspólnota jako swój adres podała adres zarządcy nieruchomości: R., ul. [...]. Jednocześnie ww. wspólnota nie wskazała innego adresu do doręczeń. W takim układzie doręczanie korespondencji na adres zarządcy Sąd uznaje za prawidłowe. W tym stanie rzeczy, Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania legalności zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.