II SA/Rz 1296/11

Dnia 26 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.A. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2011r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] października 2011r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła W.A. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. [...] wnosząc jednocześnie o wstrzymanie "rygoru natychmiastowej wykonalności do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem "... warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (...). Wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168). Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony w przedmiotowej sprawie nie został w żaden sposób uzasadniony. Skarżąca ograniczyła się jedynie do jego sformułowania we wnioskach zawartych w petitum skargi. Samo jednakże sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie czyni zadość ciążącemu na skarżącej obowiązkowi uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie grozi w razie wykonania decyzji. Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został uzasadniony, Sąd pozbawiony został możliwości jego oceny. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia