II SA/Rz 1302/13

Dnia 13 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Stowarzyszenia na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] w przedmiocie likwidacji szkoły - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały W dniu 9 grudnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga Stowarzyszenia [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2012r., nr [...] w przedmiocie likwidacji szkoły. W dniu 29 stycznia 2014r. do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej złożony w jej imieniu przez profesjonalnego pełnomocnika, w którym zwróciła się o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej uchwały. We wniosku wskazano w pierwszej kolejności, że zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego, zatem wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest dopuszczalny. Podała, że wykonanie uchwały spowoduje skutki które będą "praktycznie niemożliwe do odwrócenia". Budynek szkoły może bowiem zostać przeznaczony na zakład opieki zdrowotnej, co będzie wymagało przystosowania go do nowej funkcji. Dzieci zaś i nauczyciele będą musieli na stałe rozpocząć naukę bądź podjąć pracę w innych miejscach. Bez wstrzymania wykonana zaskarżonej uchwały nie będzie możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego lub będzie to utrudnione i powiązane ze znacznymi kosztami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, w tym uchwały. Uzależnione jest to od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjątek dotyczy przepisów prawa miejscowego, które weszły już w życie, jak też sytuacji, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania danego aktu. Żaden jednak z tych wyjątków w niniejszej sprawie nie zachodzi. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się bowiem, iż uchwała o likwidacji szkoły nie ma charakteru aktu prawa miejscowego. Jest to akt sformułowany w sposób konkretny (pod względem podmiotowym – jego adresaci to rodzice i dzieci likwidowanej szkoły oraz przedmiotowym – dotyczy tylko konkretnej szkoły). Tym samym za dopuszczalne uznać należy wstrzymanie wykonania uchwały, której przedmiotem jest likwidacja szkoły. Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy wskazują jednak na brak możliwości zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Jak wynika z treści pism skierowanych przez Wójta Gminy [...] do strony skarżącej z dnia 7 stycznia 2013r. oraz z dnia 18 stycznia 2013r., Szkoła Podstawowa w [...] została faktycznie zlikwidowana z dniem 31 sierpnia 2013r. Okoliczność tą potwierdza także treść pisma z dnia 12 marca 2014r. przesłanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez Wójta Gminy [...] W takiej więc sytuacji należy uznać, że wniosek skarżącego jest aktualnie bezprzedmiotowy. Ponadto analiza argumentacji zawartej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do konkluzji, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować właśnie dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki czy też znaczną szkodę. Art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia wstrzymanie od trudnych do odwrócenia skutków czy też znacznej szkody, ale prawdopodobieństwo ich wystąpienia musi zaistnieć po stronie składającej wniosek, a nie po stronie bliżej nieokreślonych podmiotów. Ubocznie natomiast należy podnieść, odnosząc się do argumentacji wniosku przestawionej przez stronę skarżącą, że jeśli okaże się – w ramach kontroli sadowoadministracyjnej - iż kwestionowana uchwała o likwidacji szkoły zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wówczas Gmina będzie zobowiązana do zapewnienia funkcjonowania zlikwidowanej placówki w poprzedniej formule. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.