II SA/Rz 1309/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych - postanawia - przyznać radcy prawnemu M. S. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz kwotę 7,40 zł (słownie: siedem złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu niezbędnych wydatków. Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy w tut. Sądzie przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. W dniu 29 maja 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo wyznaczonego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnika A. J. – radcy prawnego M. S. zawierające wniosek o zwrot kosztów udzielonej wymienionemu pomocy prawnej, które ani w całości ani w części nie zostały opłacone, w tym opłatę podwyższoną o stawkę podatku VAT oraz zwrot wydatków w kwocie 7,40 zł za wysłanie na adres skarżącego sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. Żądanie pełnomocnika skarżącego znajduje podstawę w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wymienionymi regulacjami są unormowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 490), określanego następnie jako "rozporządzenie". Przewiduje ono w § 15 pkt 1, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1), oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2). Stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" (a zatem, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz nie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego) jest, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, 240 zł. Natomiast stawką minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest, wedle § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, Należy także mieć na uwadze, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego wykonywanego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Uwzględniwszy powyższe przyznano radcy prawnemu M. S. kwotę 221,40 zł, na którą składa się opłata w wysokości 180 zł, powiększona o stawkę podatku VAT (41,40 zł). Ponadto przyznano wymienionej radcy kwotę 7,40 z tytułu udokumentowanych i niezbędnych wydatków poniesionych na wysłanie stronie skarżącej opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 10 marca 2015 r. Rozstrzygnięcie niniejsze oparto o art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. oraz § 15, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia.