II SA/Rz 1312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...], ustalającą na wniosek D. H. i K. R. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z częścią garażową i usługowo – handlową, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowie budynku garażowego na działkach nr 884/5 i 882, położonych w M. przy ul. D. W skardze na opisaną wyżej decyzję SKO E. K. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. SKO [...], działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odmówiło wstrzymania wykonania swej decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na wnioskodawcy. Formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji E. K. nie wskazała żadnych okoliczności, które mogłyby sugerować, że jej wykonanie spowoduje powstanie dla niej znacznej szkody (lub jakiejkolwiek innej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych w szczególności nie można wywodzić z zarzutów podnoszonych w skardze, dot. m.in. naruszenia przez SKO przepisów postępowania administracyjnego oraz związanych z dojazdem do działek objętych planowaną inwestycją i działek sąsiednich, gdyż o ile znajdą potwierdzenie w ocenie Sądu, będzie to skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Zaniechanie uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Nie wynikają one też z akt administracyjnych sprawy. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i uzasadnia jego oddalenie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el). Niezależnie od powyższego, wniosek i tak nie mógłby zostać uwzględniony, gdyż przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, przy czym wykonalność należy rozumieć jako możliwość realizacji uprawnień lub obowiązków zawartych w treści rozstrzygnięcia. Cechy tej generalnie pozbawione są akty o charakterze odmownym i ustalającym. Przedmiot kontroli Sądu stanowiła będzie decyzja SKO i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta [...] o ustaleniu warunków zabudowy wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r., poz. 199). Decyzje w tym przedmiocie nie posiadają przymiotu wykonalności, gdyż nie wywołują skutków materialnoprawnych. Określają wyłącznie rodzaj i warunki realizacji możliwej do przeprowadzenia na danej nieruchomości inwestycji, co jednak samo w sobie nie przesądza o jej wykonaniu. Jej realizacja wymaga bowiem uzyskania w przyszłości pozwolenia na budowę i dopiero wydana w tym przedmiocie decyzja będzie nadawała się do wykonania, a więc – o ile zostaną spełnione i wykazane opisane powyżej ustawowe przesłanki do wstrzymania - dopiero wtedy możliwe będzie ubieganie się we właściwym postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej. Ubocznie należy zwrócić uwagę na treść pouczenia zawartego w decyzji organu I instancji (s. 11): "Decyzja niniejsza nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich" oraz "Niniejsza decyzja nie stanowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych – podstawę taką daje dopiero ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.