II SA/Rz 1312/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku EK o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku z dnia 19 maja 2016 r. sygn. II SA/Rz 1312/15 w sprawie ze skargi EK na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia [.] sierpnia 2015 r. nr [.] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - p o s t a n a w i a - oddalić wniosek. Wyrokiem z 19 maja 2016 r. sygn. II SA/Rz 1312/15, po rozpoznaniu skargi EK, uchylono zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta [.] z [.] czerwca 2015 r. nr [.] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. We wniosku z 23 czerwca 2016 r., sprecyzowanym na wezwanie Sądu w piśmie z 5 lipca 2016 r., EK wniosła m.in. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku z 19 maja 2016 r. w trybie art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa". Jak podała, Sąd nie odniósł się bowiem do tej części jej skargi, w której wskazywała na potrzebę ustalenia warunków zabudowy z uwzględnieniem faktu, że inwestycja będzie posiadać dostęp z dwóch dróg publicznych. Tymczasem w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest mowa o "tej samej drodze publicznej". Działka nr 882 posiada dostęp do innej drogi publicznej niż "reszta inwestycji". Natomiast żadna z działek dostępna z ul. [.] w [.] nie jest zabudowana budynkiem wielorodzinnym pięciokondygnacyjnym, a dojazd do budynków wielorodzinnych zlokalizowanych w pobliżu tej ulicy odbywa się przez drogi dojazdowe, a nie wprost z niej. Z tych powodów wniosła o wyjaśnienie wskazanych wątpliwości. Stosownie do art. 158 Ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Tymczasem analiza wniosku skarżącej prowadzi do wniosku, że nie żąda ona wyjaśnienia wątpliwości zawartych w wyroku (ewentualnie jego uzasadnieniu) treści, jak tego wymaga art. 158 Ppsa, lecz domaga się zawarcia w uzasadnieniu wyroku dodatkowego wywodu odpowiadającego zaprezentowanemu przez nią stanowisku, którego nie znajduje w jego treści. Takie żądanie nie zostało jednak przewidziane w Ppsa. Wniosek skarżącej zmierza w istocie do polemiki ze stanowiskiem Sądu w kwestiach odnoszących się do meritum sprawy, co przy wykorzystaniu tego trybu jest niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2012 r. sygn. II GSK 1121/11 oraz z 9 stycznia 2008 r. II OZ 1364/07). Dlatego jeżeli skarżąca nie zgadza się z zaprezentowanym w uzasadnieniu tego orzeczenia stanowiskiem Sądu powinna kwestionować je w drodze skargi kasacyjnej. Z podanych względów, na podstawie art. 158 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.