II SA/Rz 132/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-03-11

Skład orzekający: Agata Kosowska-Dudzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba bezrobotna, utrzymująca się z zasiłków socjalnych i posiadająca znaczną wadę wzroku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni, będąca osobą bezrobotną, poszukującą pracy z trudnościami spowodowanymi wadą wzroku, utrzymująca się z zasiłków socjalnych i żywności z PCK, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, w tym opłaty od skargi, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Stan faktyczny
K. T. złożyła skargę na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania, wnosząc o ustanowienie pełnomocnika. Następnie sprecyzowała wniosek o ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku okresowego i celowego, otrzymującą żywność z PCK, mieszkającą w wynajętym pokoju i mającą trudności ze znalezieniem pracy z powodu wady wzroku.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego - postanawia - przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego K. T. zawarła prośbę o ustanowienie pełnomocnika. We wniosku złożonym następnie na urzędowym formularzu (PPF) strona sprecyzowała, że ubiega się o ustanowienie radcy prawnego oraz rozszerzyła żądanie o zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreśliła, że jest osobą bezrobotną. Utrzymuje się z zasiłku okresowego w kwocie 317 zł. Oprócz tego otrzymuje także żywność z PCK. Na mocy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 15 lutego 2016 r. uzyskała zasiłek celowy na zakup posiłku lub żywności w kwocie 105 zł miesięcznie od 1 lutego do 30 kwietnia 2016 r. "Z uprzejmości" mieszka w domu znajomego, który udostępnia jej jeden pokój za odpłatnością 150 zł. Poszukuje pracy, jednak ma z tym duże trudności, bowiem posiada dużą wadę wzroku. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisami szczególnymi przewidującymi odstępstwo od wskazanej zasady są regulacje dotyczące instytucji prawa pomocy. W najszerszym wymiarze oznacza ona zarówno zwolnienie strony od kosztów sądowych jak i ustanowienie na jej rzecz zawodowego zastępcy prawnego i tego właśnie dotyczy wniosek strony w niniejszej sprawie. Przesłanka przedmiotowego wsparcia to niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, a wynika ona z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. K. T. niewątpliwie spełnia wskazany wyżej warunek uzyskania prawa pomocy. Jest bowiem osobą bezrobotną, poszukującą pracy. W znalezieniu odpowiedniego zatrudnienia ma trudności, bowiem posiada dużą wadę wzroku. Jej źródłem utrzymania są środki z pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego oraz zasiłku celowego. Ponadto otrzymuje także żywność z PCK. W takiej sytuacji wnioskodawczyni z pewnością nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych niezbędnych do zapewnienia sobie udziału w niniejszym postępowaniu. Pomimo więc, że wpis od skargi wynosi 100 zł i jest to najniższa tego rodzaju opłata na gruncie postępowania sądowego, to jego uiszczenie skutkowałoby powstaniem uszczerbku w zakresie tzw. koniecznego utrzymania. Skoro zaś poza zasięgiem możliwości płatniczych strony jest poniesienie przez nią wymienionej opłaty sądowej, to tym bardziej nie może ona pokryć wydatku na wynagrodzenie pełnomocnika, z pewnością wyższego niż wskazana należność publicznoprawna. Z tych względów zwolniono K. T. od kosztów sądowych i ustanowiono na jej rzecz radcę prawnego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło