II SA/Rz 1321/19
PostanowienieWSA w Rzeszowie2020-01-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Partyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego powinna zostać odrzucona z powodu nieprawidłowego uiszczenia opłaty sądowej (za pomocą znaków opłaty sądowej zamiast przelewu) oraz nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi, w tym nieprzedłożenia pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli opłata sądowa nie została uiszczona w sposób przewidziany prawem (np. za pomocą znaków opłaty sądowej, co jest czynnością bezskuteczną), a także gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, w tym nie przedłożono wymaganego pełnomocnictwa. Terminy ustawowe na uzupełnienie braków nie podlegają przedłużeniu.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skargi W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania odpisów skargi, złożenia pełnomocnictwa oraz podania numeru PESEL, a także do uiszczenia wpisu sądowego. Pełnomocnik uiścił wpis sądowy za pomocą znaków opłaty sądowej i złożył odpisy skargi oraz PESEL, ale wniósł o przedłużenie terminu na przedłożenie pełnomocnictwa, które ostatecznie złożył po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę
W wykonaniu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika reprezentującego W.S. (dalej jako: skarżący) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 9 egzemplarzy odpisów skargi, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie numeru PESEL Skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pouczając jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie.
Ponadto zarządzeniem z dnia 21 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie to również zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania doręczono fachowemu pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 listopada 2019 r.
W dniu 5 grudnia 2019 r. do Sądu wpłynęły dwa pisma procesowe pełnomocnika, nadane w placówce pocztowej w dniu 4 grudnia 2019 r. Na pierwszym z nich zatytułowanym jako "uzupełnienie braków fiskalnych" został naklejony znak opłaty sądowej ze wskazaną kwotą 100 zł. W drugim piśmie pełnomocnik podał numer PESEL skarżącego oraz załączył 9 odpisów skargi. W piśmie tym zwrócił się ponadto o przedłużenie terminu na przedłożenie pełnomocnictwa, uzasadniając to brakiem możliwości skontaktowania się z mocodawcą w wyznaczonym na uzupełnienie braków skargi terminie. W dniu 12 grudnia 2019 r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo procesowe pełnomocnika skarżącego, do którego załączył udzielone mu przez skarżącego pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykonał należycie kierowanych do niego wezwań Sądu. Odpis doręczonego mu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zawierał informację, że wymaganą kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu. Powyższe wynika z przepisu art. 219 § 2 P.p.s.a. Ustawa nie przewiduje natomiast możliwości uiszczenia opłaty sądowej w formie znaków opłaty sądowej. Uiszczenie opłaty w znakach opłaty sądowej jest czynnością bezskuteczną (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2019 r., I OZ 38/19 – dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak natomiast stanowi art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie termin do wykonania wezwań w przedmiocie uzupełnienia braków skargi upływał dla skarżącego w dniu 4 grudnia 2019 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie nadesłał również wymaganego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W terminie tym pełnomocnik zwrócił się jedynie z wnioskiem o jego przedłużenie. Ostatecznie powyższy brak uzupełnił w dniu 11 grudnia 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), a więc z oczywistym uchybienie 7-dniowego terminu wyznaczonego na dokonanie tej czynności.
Sąd podkreśla, że termin wskazany w art. 49 ust. 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym, który w odróżnieniu od terminu sądowego nie podlega przedłużaniu. Czas trwania tego terminu oraz konsekwencje jego niedotrzymania zawsze określa ustawa. Natomiast przedłużeniu mogą podlegać terminy sądowe, o czym stanowi przepis art. 84 P.p.s.a. Z tej przyczyny Sąd nie mógł uwzględnić wniosku pełnomocnika skarżącego o przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganego pełnomocnictwa.
Z powyższych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło