II SA/Rz 1326/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. II SA/Rz 1326/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi S. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2014 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Zarządzeniem z 21 października 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni licząc o dnia jego doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu 27 października 2014 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana. W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z 24 listopada 2014 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od tego zarządzenia skarżący złożył sprzeciw, przedstawiając argumentację dotyczącą przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wynika, że wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o prawo pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Sąd ponownie badając złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdził, że należy go pozostawić bez rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że skarżący był wzywany przez Sąd o nadesłanie wypełnionego wniosku na formularzu PPF i mimo pouczenia o skutkach nie zastosowania się do jego treści nie nadesłał on wniosku o prawo pomocy w formie przewidzianej prawem tj. na druku urzędowym PPF. Ponieważ skarżący w zakreślonym terminie, nie wykonał ww. zarządzenia, dlatego Sąd postanowił pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 w związku z art. 260 P.p.s.a.