II SA/Rz 1331/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1331/19 odrzucające skargę kasacyjną B.K. w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1331/19 oddalił skargę B. K. na postanowienie SKO z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Następnie postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1331/19 odrzucił skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku, z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez skarżącą - jako osobę nieuprawnioną do złożenia tego środka zaskarżenia, a także wobec złożenia jej bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej drogą elektroniczną w dniu 3 marca 2020 r. wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu tym zawarto między innymi informację, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną winno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub jeden z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej jako "p.p.s.a."). W dniu 5 marca 2020 r. (drogą elektroniczną) B. K. złożyła sporządzone i podpisane osobiście zażalenie na postanowienie WSA w Rzeszowie z 3 marca 2020 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zdefiniowany w w/w przepisach ustawy przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zażalenie może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej. Oznacza to, że sporządzenie takiego zażalenia osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, lub jednym z podmiotów powyżej wskazanych, stanowi brak, czyniący je niedopuszczalnym. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. W postanowieniu z dnia 31.01.2005 r., sygn. FZ 504/04 NSA wskazał, że "wymogiem tzw. "przymusu adwokacko – radcowskiego" na podstawie art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objęto sporządzanie zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Celem takiego "przymusu" jest zapewnienie odpowiedniego poziomu sformalizowanych środków odwoławczych, gdyż wadliwe ich sporządzenie skutkuje niedopuszczalnością podjęcia sprawy przez Sąd (...)". Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – (postanowienie NSA z 30.09.2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.). Jak wynika z akt sądowych B. K., prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia zażalenia, jak również o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, musi być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, samodzielnie sporządziła zażalenie. W tej sytuacji skoro Skarżąca nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 p.p.s.a. sporządzone przez nią zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 178 i art. 175 § 1 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a uznał zażalenie sporządzone przez Skarżącą samodzielnie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji.