II SA/Rz 1339/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-10-22
Skład orzekający: Referendarz sądowy Agata Kosowska-Dudzik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego jest zasadny, skoro skarżący nie jest zobowiązany do ponoszenia takich kosztów, a jednocześnie czy jego sytuacja materialna i zdrowotna uzasadnia ustanowienie dla niego adwokata w ramach prawa pomocy?Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych zostało umorzone, ponieważ skarżący nie był zobowiązany do ich uiszczania na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Jednocześnie, ze względu na trudną sytuację materialną i zdrowotną skarżącego, który dysponuje jedynie zasiłkiem stałym w kwocie 529 zł i jest osobą niepełnosprawną, zasadne było ustanowienie dla niego adwokata w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.Stan faktyczny
L. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta przyznającą mu zasiłek celowy w kwocie 200 zł. Wraz ze skargą złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując na swoją trudną sytuację materialną (dochód 529 zł z zasiłku stałego), zdrowotną (niepełnosprawność, przewlekła choroba) oraz brak wykształcenia prawniczego. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
I. umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych, II. ustanowił dla wnioskodawcy adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia - I. umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawcy adwokata.
L. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], która przyznała wymienionemu zasiłek celowy w kwocie 200 zł z przeznaczeniem na remont mieszkania.
W sprawie powyższej L. W. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, że jest osobą "starszą", choruje na [...], przez co ma problemy z poruszaniem się. Zaznaczył, że nie jest osobą wykształconą i dlatego "nie zna się na prawie". Wszelkie pisma procesowe sporządza zaś z pomocą rodziny i osób trzecich. Utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 529 zł, z którego pokrywa wydatki na żywność, lekarstwa, jak też "dokłada się" do mieszkania, w którym mieszka wprawdzie wraz z żoną i trzema synami, prowadząc jednak odrębne od nich gospodarstwo domowe.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
L. W. ubiega się m. in. o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznanie tego żądania jest jednak zbędne, bowiem wymieniony nie ma obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie jakichkolwiek kosztów sądowych. Stanowi o tym art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Prawo pomocy, w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a., może obejmować także m. in. ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Wsparcie takie tj. w zakresie częściowym przeznaczone jest dla osób, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o czym stanowi art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego dane, jak również te wynikające z akt postępowania administracyjnego należało uznać, że żądanie wymienionego dotyczące ustanowienia adwokata podlega uwzględnieniu. Przy czym podkreślenia wymaga, że dla oceny powyższej żadnego znaczenia nie miała wskazana przez stronę okoliczność, że brak jej wykształcenia, w tym prawniczego. O przychyleniu się do wniosku strony zdecydowała natomiast jej sytuacja rodzinna i materialna. L. W. ma 66 lat; nie posiada uprawnień do emerytury ani renty. Nie pracuje dorywczo z uwagi na stan zdrowia – jest on mianowicie osobą niepełnosprawną w lekkim stopniu, choruje przewlekle. Powyższe wiąże się z wydatkami na leczenie. Strona mieszka w bardzo zaniedbanym mieszkaniu wraz z żoną i synami, prowadząc jednakże odrębne od nich gospodarstwo domowe. Z pobieranej tytułem zasiłku stałego kwoty 529 zł przekazuję część środków żonie na pokrycie opłat za mieszkanie. Podkreślenia wymaga także, iż decyzjami Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 lipca 2015 r. L. W. otrzymał tytułem zasiłków celowych kwoty po 70 zł na zakup odzieży wiosenno-letniej oraz na zakup obuwia wiosenno-letniego.
Skoro więc jedynym dochodem, jakim dysponuje skarżący jest kwota 529 zł, zaś źródłem pochodzenia tychże środków jest pomoc społeczna, a poza tym, w sytuacji, gdy skarżący jest przewlekle chory ze stwierdzonym lekkim stopniem niepełnosprawności, co z pewnością utrudnia mu znalezienie stosownego zatrudnienia, zaistniały przesłanki do ustanowienia na jego rzecz adwokata. O powyższym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło