II SA/Rz 1341/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (dalej: "SKO" lub "Kolegium") utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie to zostało wysłane na adres pełnomocnika skarżącej Z. M., a po upływie terminu przewidzianego na awizowanie przesyłki w urzędzie pocztowym – zwrócone do organu. W dniu 16 lipca 2015 r. zaskarżoną decyzję wydano z akt sprawy pełnomocnikowi skarżącej, który w tym celu zgłosił się osobiście do siedziby Kolegium. W dniu 17 sierpnia 2015 r. W. F. nadała za pośrednictwem operatora pocztowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "Ppsa"), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawidłowo wysłane na adres pełnomocnika skarżącej i w dniu 19 czerwca 2015 r. zostało awizowane w siedzibie urzędu pocztowego. Wobec niepodjęcia pisma w 14-dniowym terminie, zgodnie z treścią art. 44 § 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) - dalej: "Kpa", skutek doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił z upływem 3 lipca 2015 r., zaś 30-dniowy termin na wniesienie skargi do Sądu – z dniem 3 sierpnia 2015 r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 Ppsa). W. F. wniosła natomiast skargę w dniu 17 sierpnia 2015 r., a zatem z dwutygodniowym uchybieniem terminu. Zaznaczyć należy, że wydanie stronie z akt sprawy zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego na wniesienie skargi, gdyż jak wskazano powyżej, przesyłka pocztowa została prawidłowo wysłana pełnomocnikowi skarżącej, a sam pełnomocnik nie poinformował organu o zmianie swojego adresu zamieszkania lub czasowej nieobecności pod dotychczas wskazanym adresem. W świetle powyższego skarga W. F., jako wniesiona z uchybieniem terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 Ppsa. Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie skarga została podpisana przez Z. M., który jak wynika z nadesłanych przez niego wyjaśnień jest siostrzeńcem W. F., a zatem przez osobę która w świetle art. 35 § 1 Ppsa pełnomocnikiem takim być nie może. Zgodnie z art. 35 § 1 Ppsa, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Co do zasady w przypadku, gdy skargę została podpisana przez osobę, która w myśl przywołanego wyżej przepisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być pełnomocnikiem strony, Sąd wzywa stronę skarżącą do podpisania skargi. Niemniej w niniejszej sprawie skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu obarczona była nieusuwalnym brakiem formalnym, wobec czego Sąd nie wzywał skarżącej do jej podpisania, skoro i tak nie mógłby nadać jej biegu i podlegałaby ona odrzuceniu. Sąd wskazuje ponadto, że zgodnie z treścią przepisów Działu III Rozdziału 6 Ppsa, stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek należy złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 Ppsa). Sąd przyjmuje, że wiedze o uchybieniu terminu do wniesienia skargi W. F. poweźmie w dniu doręczenia jej niniejszego postanowienia wraz z uzasadnieniem, a zatem od tej daty rozpocznie bieg 7-dniowy termin przewidziany na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść za pośrednictwem właściwego organu – tj. w niniejszej sprawie SKO (art. 87 § 3 Ppsa), a we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa). Wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której terminowi uchybiono, a zatem wnieść skargę za pośrednictwem Kolegium (art. 87 § 4 Ppsa).