II SA/Rz 1345/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur-Selwa /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. B. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...]. Przedmiotem skargi A. B. i J. B. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej WINGiK) z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], wydana w sprawie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Organy obu instancji kierowały się następującymi okolicznościami prawnymi i faktycznymi: w dniu 31 maja 2013 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego [...] pismo A. B., właścicielki działek nr 433 i 513 położonych w obrębie Ż. w gminie [...]. Zainteresowana zwróciła się z wnioskiem o podjęcie kroków w celu uregulowania na mapie przebiegu granic należących do niej działek stwierdzając, że zachodzi rozbieżność między faktycznym przebiegiem granic na gruncie, a przebiegiem tych granic wykazanym na mapie ewidencyjnej. Decyzją z [...] października 2013 r. Starosta [...] odmówił dokonania w wnioskowych przez A. B. zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Po rozpatrzeniu odwołania A. B. i J. B. - WINGiK decyzją z [...] grudnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że rozpatrując ponownie sprawę Starosta powinien dokładnie i szczegółowo zbadać prawidłowość wykazania na mapie ewidencyjnej granic działek o numerach 433 i 513 w stosunku do materiałów źródłowych, w kontekście zarzutów skarżących, dotyczących domniemanych błędów popełnionych przy zakładaniu ewidencji gruntów i sporządzaniu mapy ewidencyjnej. Nadto zwrócił uwagę, że należy uzupełnić materiał dowodowy w zakresie okoliczności istnienia oraz przedmiotu sporu o zakres własności nieruchomości, związanego z przebiegiem granic działek o numerach 433 i 513, biorąc pod uwagę możliwość przeprowadzenia rozprawy administracyjnej i oględzin na gruncie. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku A. B. - Starosta decyzją z [...] kwietnia 2014 r. nr [...], odmówił dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Ż., gmina [...] w zakresie sprostowania na mapie ewidencyjnej błędnych granic działek nr 433, 513, 432/1, 432/2. W uzasadnieniu Starosta wskazał, że o słuszności wydania decyzji o odmowie sprostowania błędu granic ww. działek przekonuje linia w orzecznictwie sądów administracyjnych. NSA w wyroku z 7 maja 2008 r., sygn. I OSK 719/07 stwierdził, że "w pojęciu aktualizacji" ewidencji gruntów mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych. Tym niemniej, czym innym jest prostowanie błędnych wpisów w ewidencji, mających charakter oczywistych (w świetle złożonych dokumentów) pomyłek, a czym innym merytoryczne ustalenia przez organ prowadzący ewidencję, m.in. przebiegu granic pomiędzy sąsiadującymi działkami. Organ w szczególność wziął pod uwagę stan prawny przedmiotowych nieruchomości oraz zgromadzony materiał dowodowy wynikający z toku prowadzonego postępowania, badania stanu własności w księgach wieczystych, analizy dokumentacji geodezyjnej będącej w zasobie starostwa oraz po przeprowadzeniu dodatkowych wyjaśnień podczas oględzin w terenie wykonanych przez organ I instancji. Mając na uwadze powyższe okoliczności Starosta stwierdził, że wskakują one jednoznacznie na istniejący spór co do przebiegu granic przedmiotowych nieruchomości. W związku z tym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie posiada żadnych uprawnień do rozstrzygania sporów o własnościach tych nieruchomości oraz przebiegu granic. W odwołaniu od tej decyzji A. B. i J. B. wnieśli o jej zmianę, względnie uchylenie. Decyzji zarzucili naruszenie art. 7, 77 § 1, 8, 80 k.p.a. oraz § 35 w zw. z § 45 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. WINGiK decyzją z [...] sierpnia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej przez Starostę w dniu 7 marca 2014 r. strony wskazywały rozbieżnie przebieg granic przedmiotowych działek, co jednoznacznie wskazuje na spór odnośnie przebiegu tych granic. Wyjaśnił, że ewidencja gruntów i budynków stanowi wyłącznie rejestr danych dotyczących nieruchomości. Postępowanie ewidencyjne, kończące się wydaniem decyzji administracyjnej nie może służyć rozstrzyganiu sporów granicznych ani dokonywaniu zmian w zasobie ewidencyjnym, o ile przesłanką takich zmian nie są konkretne dokumenty lub zdarzenia prawne powodujące z mocy prawa obowiązek dokonania nowego wpisu. Organy ewidencyjne nie mogą rozstrzygać o istnieniu uprawnień do gruntu ani decydować o zakresie tych uprawnień. Tym samym organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji odnośnie braku podstaw do dokonania wnioskowanych zmian w operacie ewidencyjnym oraz uznał za bezzasadne zarzuty podniesione w odwołaniu. A. B. i J. B. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję WINGiK z [...] sierpnia 2014 r. wnosząc o uchylenie w całości decyzji obu instancji oraz umorzenie postępowania w sprawie. Skarżący podtrzymali zarzuty określone w odwołaniu. Nadto zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez odmowę uzasadnienia przyczyn rozbieżności pomiędzy treścią mapy zasadniczej, a ewidencją gruntów w zakresie przebiegu granic pomiędzy działkami. Podnieśli, że granice wykazane w treści mapy zasadniczej odpowiadają, rzeczywistemu stanowi prawnemu nieruchomości. Treść tej mapy stanowiła podstawę do uzyskania stosownego pozwolenia na budowę domu. Granica zachodnia została ustalona i potwierdzona podziałem działek sąsiednich, a kolejno w dniu 26 kwietnia 1994 r. potwierdzona protokołem z rozprawy. Skarżący nie zgodzili się z sytuacją w której organ prowadzący kataster zmienia ustalone i zatwierdzone prawnie granice w oparciu o szkic z 1968 r. mimo zaistnienia w późniejszym okresie zdarzeń potwierdzających ich obecny przebieg. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga jest uzasadniona. Organy orzekające w sprawie nie rozpoznały jej istoty w rozumieniu art. 104 k.p.a. Kluczową w sprawie była podnoszona od początku przez wnioskodawczynię kwestia błędu w mapach ewidencyjnych dotyczących granic jej działek położonych w Żarnowej. Istnienie tego błędu uprawdopodabniała bezsporna okoliczność bardzo istotnej rozbieżności pomiędzy utrwalonym, wieloletnim stanem faktycznym na gruncie, a treścią map ewidencyjnych. W szczególności jasno wynika to z protokołu granicznego k. 37 akt administracyjnych czy uzasadnienia decyzji o pozwoleniu na budowę z [...].05.1994 r. Wojewody [...] (k.1) akt administracyjnych. Zgodnie z § 45 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 20 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454 ze zm.), zwanego dalej Rozporządzeniem: 1. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. 2. Przy aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 35 i § 36 stosuje się odpowiednio. 3. Przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37-39 stosuje się odpowiednio. Z § 36 Rozporządzenia wynika, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. § 37 – 39 Rozporządzenia stanowią, że: § 37. 1. Jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. 2. Ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, może nastąpić w oparciu o zobrazowania lotnicze, satelitarne lub ortofotomapę, jeżeli te zobrazowania lub ortofotomapa charakteryzują się rozdzielczością zapewniającą wizualizację szczegółów sytuacyjnych, które mogą mieć znaczenie przy ustaleniu przebiegu tych granic. § 38. 1. O czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca prac geodezyjnych, o których mowa w § 37, zwany dalej "wykonawcą", zawiadamia wszystkich właścicieli oraz użytkowników wieczystych tych działek lub osoby władające tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania. 2. Zawiadomienie o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych oprócz danych adresowych podmiotu, do którego jest ono kierowane, powinno zawierać następujące informacje: 1) dzień, godzinę i miejsce rozpoczęcia tych czynności, 2) oznaczenia i ewentualne dane adresowe działek ewidencyjnych, których będą dotyczyć te czynności, a także numery ksiąg wieczystych, jeżeli księgi takie są prowadzone dla tych działek, 3) pouczenie o konieczności posiadania dokumentu umożliwiającego ustalenie tożsamości osoby deklarującej swój udział w tych czynnościach oraz o tym, że udział w tych czynnościach leży w interesie podmiotu i że nieusprawiedliwione niewzięcie w nich udziału nie będzie stanowić przeszkody do ich przeprowadzenia. 3. Zawiadomienia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych doręcza się podmiotom, o których mowa w ust. 1, za zwrotnym poświadczeniem odbioru lub za pokwitowaniem, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. 4. W przypadku gdy właściciele, użytkownicy wieczyści oraz władający, o których mowa w ust. 1, nie są znani lub nie jest znane ich miejsce zamieszkania, na wniosek wykonawcy starosta zamieszcza na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń starostwa powiatowego przez okres co najmniej 14 dni informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, z tym że ostatni dzień tego okresu powinien nastąpić nie później niż 8 dni przed wyznaczonym terminem rozpoczęcia czynności podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. § 39. 1. Ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. 2. W przypadku gdy właściwe podmioty nie złożą do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych zgodnego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, przebieg granic działek ewidencyjnych, w tym położenie wyznaczających je punktów granicznych, ustala wykonawca według ostatniego spokojnego stanu posiadania, jeżeli ten stan posiadania nie jest sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów w granicach tych działek. 3. W przypadku gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. 4. Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała stabilizacja tych punktów może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych i może dotyczyć wyłącznie punktów ustalonych w oparciu o zgodne oświadczenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Wyniki ustaleń przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca utrwala w protokole, którego wzór z przykładowymi wpisami zawiera załącznik nr 3 do rozporządzenia. 6. Integralną częścią protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych są szkice polowe, sporządzone przez wykonawcę, które oprócz standardowej treści określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy zawierają: 1) usytuowanie punktów granicznych w stosunku do szczegółów sytuacyjnych położonych na ustalanych granicach lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie, takich jak budynki, ogrodzenia, słupy oraz miedze, 2) numery działek ewidencyjnych, 3) podpisy osób biorących udział w czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic lub adnotację wykonawcy o odmowie złożenia podpisu. 7. W przypadku gdy ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odbywa się na podstawie zobrazowań lotniczych, satelitarnych lub ortofotomapy, informacje i podpisy, o których mowa w ust. 6, są treścią kopii tych zobrazowań lub ortofotomapy. 8. Informacje o spornych odcinkach granic działek ewidencyjnych ujawnia się w bazie danych ewidencyjnych oraz na wyrysach z mapy ewidencyjnej. Bezsporny fakt istnienia od kilkudziesięciu lat budynku mieszkalnego formalnie na dz. 432/1, czy drogi stanowiącej dz. 512/2 w zupełnie innym miejscu niż wynika to z ewidencji wskazuje na opisany w § 37 Rozporządzenia brak wiarygodności danych ewidencyjnych w zakresie granic przedmiotowych działek. Tak więc w postępowaniu aktualizacyjnym (§ 45 ust. 3 in fine Rozporządzenia) można było i należało pozyskać w trybie geodezyjnych pomiarów terenowych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic ( § 37 – 39 Rozporządzenia) czego nie uczyniono. Przesądza to o niewyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy. WINGiK nie ustalił przede wszystkim z jakich parcel gruntowych powstały dz. 433 i dz. 432. Tylko szczegółowe odniesienie się do tej synchronizacji pozwoliłoby na poczynienie ustalenia, że do opisywanego przez skarżącą błędu nie doszło. Symptomatyczne jest stwierdzenie w skarżonej decyzji, że mapa ewidencyjna została sporządzona zgodnie z dokumentacją źródłową (z pomiaru terenowego), a o granicach między dz. 433 i dz. 432 nabytych na podstawie AWZ decydował faktyczny stan ich posiadania na 4.11.71. Organ w swojej decyzji nie wyjaśnił dlaczego działki 432 i 433 funkcjonują w ewidencji od początku w takich granicach jak obecnie (całkowicie odmiennych od granic na gruncie od 40 lat), nie opisał też "geodezyjnej dokumentacji źródłowej", na której się oparł. Niemożliwym jest, że przy zakładaniu ewidencji, nie nawiązano do obowiązującego poprzednio systemu parcelowego. Całkowitym milczeniem organy pominęły zebrany w sprawie bogaty materiał dowodowy choćby w postaci mapy ewidencyjnej z dnia 5.11.1993 r. (k. 63 akt I instancji). Z mapy tej wynika, że pgr 1194/1, pb. 206, 207, 208 łączą się i zmieniają oznaczenie na dz. gruntowe 432 i 433. Jak wynika z wykazu zmian gruntowych z 1999 r. (k. 57-58 akt I instancji) dz. gruntowa 433 zmieniła oznaczenie na dz. ew. 433. Istotne jest, że organy nie wyjaśniły na jakiej podstawie ustalono granice pomiędzy dz. 433 i dz. 432, tj. z jakich parcel powstała dz. 433 i z jakich parcel dz. 432. Czy działki gruntowe 432 i 433 są tożsame z działkami ew. 432 i 433, na jakie działki 432 i 433 wydano AWZ, działki gruntowe czy ewidencyjne. Z decyzji organu II instancji wynika, że granice pomiędzy dz. 432 i 433 wyznaczył stan posiadania na 4.11.71. Powstaje pytanie w takim razie kiedy powstały działki ewidencyjne 432 i 433 czy w 68 r. czy w 1971 czy później. Organy nie odniosły się w ogóle do zalegających w aktach administracyjnych organu I instancji dokumentów (k. 30-35), tj. wykazów zmian gruntowych przedmiotowych działek na przestrzeni lat 1969-1980 r. oraz związanych z nimi protokołów uwłaszczeniowych i AWZ k. 20-28 akt administracyjnych. Całkowitym milczeniem WINGiK pominął kwestię żądania wniosku w zakresie dz. 512/2. Jak wynika z jego uzasadnienia (k. 12) przesunięcie granic dz. 432 w kierunku wschodnim spowodowało, że droga dojazdowa tj. dz. 512/2 na mapie omija dz. 431/1 i biegnie przez budynek gospodarczy na działce skarżącej o nr 513. Skorelowanie żądania petitum wniosku z 28.05.2013 r. z jego uzasadnieniem pozwala na przyjęcie, że dotyczy on także granic dz. 512/2 z dz. 422 i 512. Przebieg tej drogi na gruncie w stosunku do stanu ewidencyjnego najlepiej obrazuje szkic zalegający na k. 101 akt administracyjnych. Organ I instancji w trakcie oględzin z 7.03.2014 r. badał tę kwestię. Skarżąca do protokołu oględzin wniosła wprost o uregulowanie odcinka drogi pomiędzy dz. 513 i 433 (k. 101-102). Jak wynika z decyzji organu I instancji z [...].04.2014 r. na dzień 07.03.2014 r. wyznaczył on termin rozprawy na gruncie oraz oględzin w terenie, mających na celu ustalenie z właścicielami działek nr 433, 513, 432/1, 432/2 i 512/2 faktycznego sposobu użytkowania i przebiegu granic pomiędzy tymi nieruchomościami. W dniu wyznaczonego terminu na gruncie, pomimo prawidłowego zawiadomienia nie stawił się pan J. B. oraz przedstawiciel z Urzędu Miejskiego [...]. W ewidencji dz. 512/2 figuruje we władaniu Urzędu Miasta [...]. Pomimo tego rozstrzygając sprawę organ I instancji w sentencji swojej decyzji nie wskazał dz. 512/2. Jakiekolwiek wątpliwości co do zakresu wniosku rozwiewa treść odwołania od decyzji z [...].04.2014 r. (k. 124 i k. 123 akt I instancji). Mimo to organ II instancji w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do kwestii granic drogi o numerze 512/2 z dz. 433 i 513 w ani jednym fragmencie. Organ wyjaśnił, że dokumenty przedłożone przez odwołujących się, a to: kopia wypisu z aktu notarialnego Rep. A. Nr [...] z dnia 16.02.1959 r. kopia postanowienia Sądu Powiatowego [...] z dnia 16.09.1961 r., kopie archiwalnych map katastralnych oraz arkuszy posiadłości gruntowych uzyskanych z Archiwum Państwowego [...], nie mogą stanowić dowodów świadczących o przebiegu przedmiotowych granic wg aktualnego stanu prawnego, ponieważ dotyczą zdarzeń prawnych i stanów ewidencyjnych sprzed daty 04.11.1971 r. Dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnymi dokumentami, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Organ nie wyjaśnił jednak na podstawie jakiej mapy ustalono – na skutek uwłaszczeń – granice pomiędzy działkami 432 i 433. Kwestia ta co do przebiegu granicy pomiędzy nimi jest podstawowa. Postępowanie aktualizacyjne oczywiście nie służy do rozpoznawania sporów granicznych, ani analizie zaszłości prawnych sprzed kilkudziesięciu lat. Jednakże, jak wskazano istnieje w sprawie istotna wątpliwość co do wiarygodności wpisów danych ewidencyjnych wskazująca na zaistnienie błędu, na który powołuje się skarżąca. Dopiero zweryfikowanie merytoryczne przez organ powyższej kwestii pozwoli na odpowiedź na pytanie czy możliwe jest jego wyeliminowanie w postępowaniu aktualizacyjnym. Powyższe uwagi przesądzają o tym, że stan faktyczny sprawy został ustalony z naruszeniem powołanych wyżej przepisów Rozporządzenia oraz art. 7, 77, 80, 61, 107 § 3 i 104 k.p.a. co przełożyło się na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy przeprowadzą postępowanie wg wskazań zawartych w treści niniejszego uzasadnienia.