II SA/Rz 1349/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 20 sierpnia 2024 r. nr O-III.6231.18.2024 w przedmiocie odmowy załączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej - postanawia – odrzucić skargę. A. C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody Podkarpackiego w przedmiocie odmowy załączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej. Skarga ta zawierała braki, dlatego też wezwano Stronę do ich uzupełnienia poprzez wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenie kwoty 100 zł tytułem wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia. Doręczenie Skarżącej wezwania o usunięcie braku formalnego oraz odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydział II tut. Sądu o usunięcie braku fiskalnego miało miejsce dnia 30 października 2024 r. Powyższe nastąpiło w drodze tzw. fikcji doręczenia, która dopuszczalna jest w świetle art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Przepis ten przewiduje mianowicie, że w razie niemożności doręczenia korespondencji sądowej bezpośrednio adresatowi bądź też zastępczo tj. jego dorosłemu domownikowi pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o powyższym i o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1, § 2). Następnie, jeśli pismo nie zostanie w tym terminie podjęte, to pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie awizacja przesyłki miała miejsce 16 i 24 października 2024 r., a zatem skutek doręczenia nastąpił w dniu 30 października 2024 r. Tym samym, Skarżąca mogła usunąć przedstawione wyżej braki skargi do dnia 6 listopada 2024 r., jednak w terminie tym nie dokonała czynności, o które była wzywana. W dniu 5 listopada 2024 r. Skarżąca nadesłała do tut. Sądu pismo, w którym zwróciła się o ponowne przesłanie korespondencji sądowej, bowiem wcześniejszej nie odebrała z powodu przebywania poza miejscem zamieszkania (w sanatorium). Wniosek powyższy został uznany jako wniosek o doręczenie kserokopii z akt sprawy i po uiszczeniu przez Skarżącą stosownej opłaty kancelaryjnej korespondencja ta została Jej wysłana w dniu 18 listopada 2024 r. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie (a taki charakter ma skarga) winno zawierać numer PESEL osoby składającej go. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, przy czym w przypadku skargi jest to rygor jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji, kiedy wezwanie dotyczy opłacenia skargi, w razie bezskutecznego upływu terminu skarga ta podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. Ze względu na fakt, że Skarżąca nie uzupełniła braków swojej skargi, bowiem nie opłaciła jej, jak też nie podała swojego numeru PESEL, nie było możliwe nadanie jej dalszego biegu. Przy czym, dla sposobu rozstrzygnięcia nie miał żadnego znaczenia wniosek Skarżącej o ponowne doręczenie Jej wezwań. Skarżąca podała w złożonej do tut. Sądu skardze adres, pod który skierowano do Niej korespondencję wzywającą do usunięcia braków przedmiotowego środka zaskarżenia. W wezwaniach podano, że wymagane czynności należy wykonać w terminie 7 dni, jak też wskazano rygor mający zastosowanie w razie ich niepodjęcia w tymże ustawowym terminie. Z uwagi na jego bezskuteczny upływ orzeczono jak w sentencji, czego podstawę stanowił art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 220 § 1, § 3 i art. 230 P.p.s.a.