II SA/Rz 1354/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 457/13 oddalającym skargę Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko - postanawia - odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 457/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W dniu 20 grudnia 2013 r. (data wpływu do tut. Sądu) A. J. złożył pismo w którym zawarł wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 457/13 "na skutek ujawnienia niezbitych dowodów niezgodności z prawem prowadzonego postępowania". Zażądał unieważnienia postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy [...] w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy "farmy wiatrowej [...]". A. J. wskazał, że pismo to składa jako Radny Rady Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego uregulowana jest kompleksowo w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, przy czym postępowanie sądowe może zostać wznowione wyłącznie na żądanie uprawnionej strony. Zauważyć należy, że przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują wznowienia postępowania z urzędu, nie dają też podstaw do modyfikowania przedmiotu zaskarżenia a tym samym i do wznowienia orzeczenia innego, niż wskazane w skardze. Legitymację do wniesienia skargi o wznowienie postępowania mają strony (art. 32 P.p.s.a.), uczestnik postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.), uczestnik dopuszczony przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2 P.p.s.a.), prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka (art. 8 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Kierując się dyspozycją art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd badał, czy niniejsza skarga pod względem formalnym spełnia ustawowe wymogi wznowienia, tj. czy została wniesiona przez uprawniony podmiot, czy jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że A. J., nie posiada przymiotu strony, który uprawniałby go do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 457/13. Analiza akt sądowych sprawy zakończonej tym wyrokiem wskazuje, że stronami tego postępowania byli: skarżący – Stowarzyszenie [...], organ administracji publicznej – Samorządowe Kolegium Odwoławcze a uczestnikami postępowania: A S.A. w G. oraz Stowarzyszenie "[...]". Stwierdzić należy, że skoro A. J. nie był stroną postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 457/13, to rozpoznawana w niniejszej sprawie skarga została złożona przez podmiot niemający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia. Powyższe zaś czyni skargę A. J. niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że A. J. nie wskazał także żadnej z ustawowych podstaw wznowienia przewidzianych przepisem art. 271-273 P.p.s.a., nie uprawdopodobnił okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie z odniesieniem się do wskazanej podstawy wznowienia i nie sprecyzował żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 czerwca 2004 r. (OW 87/2004, Lex nr 158967), w którym stwierdził, że brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania przesądza o obowiązku odrzucenia wniosku bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu. Ponieważ w niniejszej sprawie nie podano podstawy wznowienia i nie wykazano jej istnienia skarga A. J. o wznowienie postępowania sądowego, również i z tej przyczyny, na mocy art. 280 P.p.s.a., podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 280 § 1 P.p.s.a. Ponieważ skarga podlega odrzuceniu Sąd, mając na względzie treść art. 222 P.p.s.a., odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.