II SA/Rz 1354/23

5 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu 5 września 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi DT na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 7 czerwca 2023 r. nr 1801-IOA.4246.99.2023 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno – Skarbowego w [...] z [...] marca 2023 r. nr [...], którą nałożono na MW karę pieniężną w wysokości 300 000 zł, z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji. Skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosła DT, domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) - dalej: "Ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie zaś do art. 50 § 2 Ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W opisywanej sprawie zaskarżoną decyzję wydano w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na MW, natomiast skarga została wniesiona przez DT. Skarżąca w sposób oczywisty nie legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia decyzji, którą organ administracji publicznej nałożył karę pieniężną na inną osobę fizyczną. Brak jest również przepisów szczególnych, które przywidują możliwość wniesienia skargi na decyzje wydane w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji przez inny podmiot niż określone art. 50 § 1 Ppsa. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 i 2 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.