II SA/Rz 1360/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z/s w [...] na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej - postanawia - I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony w sprawie wpis sądowy w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych). W dniu 19 grudnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga [...] z/s w [...]. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Zatem skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję wydaną w wyniku złożenia odwołania przez drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżące stowarzyszenie przedmiotem skargi uczyniło decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej "u.d.ip."). Do decyzji tych, po myśli art. 16 ust. 2 u.d.ip. stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a."). Zatem, zgodnie z art. 127 § 1 w zw. z § 2 k.p.a. od decyzji wydanej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.ip. przysługuje środek odwoławczy w postaci odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia wyższego stopnia, którym w przedmiotowej sprawie jest Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...]. Przepis art. 32 ust 2 ustawy o z dnia 28 września 1991 r. ustawy o lasach (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 788 dalej ustawa o lasach) stanowi, iż w skład Lasów Państwowych wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych, Regionalne Dyrekcje Lasów Państwowych; nadleśnictwa i inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Z kolei art. 34 pkt 2c ustawy o lasach stanowi, iż Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w szczególności inicjuje, koordynuje oraz nadzoruje działalność nadleśniczych i kierowników jednostek organizacyjnych o zasięgu regionalnym. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] jest zatem podmiotem sprawującym nadzór nad Nadleśniczym Nadleśnictwa [...] i w tym znaczeniu organem wyższego stopnia. Wskazać przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie o możliwości zwrócenia się w terminie 14 dni do Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Tym samym zdaniem Sądu skarżącemu przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec powyższego złożenie do Sądu skargi na decyzję organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącej uiszczony w sprawie wpis sądowy.