II SA/Rz 1363/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J., J. J. i L. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego na skutek sprzeciwu Z. J. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1363/15 dotyczącego prawa pomocy - postanawia - odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie w pkt I przyznał skarżącej Z. J. prawo pomocy przez zwolnienie od obowiązku ponoszenia połowy kosztów sądowych, natomiast w pkt II odmówił wymienionej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Odpis powyższego orzeczenia doręczony został Z. J. dnia 3 listopada 2015 r. W dniu 12 listopada 2015 r. Z. J. złożyła w tut. Sądzie sprzeciw od wskazanego wyżej postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od postanowienia referendarza sądowego wydanego na skutek wniosku strony o przyznanie prawa pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego sprzeciwu, w terminie 7 dni od daty doręczenia takiego postanowienia, o czym stanowi art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Konsekwencją procesową złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia po wskazanym wyżej terminie jest konieczność jego odrzucenia, co wynika z art. 259 § 2 P.p.s.a. Mając więc na uwadze powołane przepisy, jak też okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że sprzeciw Z. J. podlega odrzuceniu. Jak już bowiem zaznaczono, doręczenie wnioskodawczyni odpisu postanowienia referendarza sądowego dotyczącego prawa pomocy nastąpiło dnia 3 listopada 2015r. Sprzeciw został natomiast złożony w dniu 12 listopada 2015 r., a więc już po ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął względem wyżej wymienionej 10 listopada 2015 r. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.